وقتی آقای دیپلمات پناهنده ماهیت خود و اقدامش را آشکار می کند

سرویس سیاست خارجی ـ در حالی که در سال گذشته و امسال، چند تن از دیپلمات های کشورمان به کشورهای خارجی پناهنده و این پناهندگی خود را در حمایت از معترضان ایرانی اعلام کردند، در آن زمان «تابناک» هشدار داد که عمل این افراد، صرفا به خاطر سود شخصی است و تذکر داده شد، آینده نشان خواهد داد که رفتار این دیپلمات ها، قطعا عملی ضد میهنی و پشت کردن به مردم و منافع کشور است.

به گزارش «تابناک»، به تازگی «محمد رضا حیدری»، دیپلمات پناهنده شده ایرانی، در مصاحبه ای با نشریه انگلیسی «دیلی تلگراف»، ماهیت ضد میهنی خود را نشان داده و کوشیده است به اصطلاح جامعه بین المللی را تهییج به حمله و یا تشدید فشارها به ایران بکند؛ ایرانی که در  تقلیل گرا ترین تعریف از یک محیط جغرافیایی و جمعیتی به عنوان یک ملت تشکیل شده است!

وی در این گفت وگو، اظهار داشته است، هنگامی که در دفتر وزارت امور خارجه در فرودگاه تهران کار می کرده، دریافته است که ایران، دانشمندان هسته ای کره شمالی را برای توسعه سلاح های هسته ای خود و همچنین افزایش برد موشک های دوربرد خود به ایران می آوردهو از آنان استفاده می کرده است.

حیدری همچنین ادعا کرده، افرادی از کره شمالی و حماس، بدون هیچ گونه ویزا و بازرسی به ایران وارد می شدند.

افزون بر این، وی به این روزنامه انگلیسی گفته است که سفارتخانه های ایران در سرتاسر جهان، مأموریت داشتند که دانشمندان هسته ای را شناسایی و آن را متقاعد به بستن قرارداد همکاری با ایران بکنند.

بر پایه این گزارش، ادعاهای «حیدری» با توجه به اینکه وی دیپلماتی دون پایه و معمولی بوده است و در سابقه وی، بالاترین پست سازمانی در اواخر دوره مأموریتش، کاردار یکی از سفارتخانه ها بوده است، به یقین، وی از اطلاعات محرمانه مورد ادعایش برخوردار نبوده و آنچه مطرح می سازد، تنها برای بالا بردن قیمت خود در نزد غرب است؛ اما به فرض هم اینکه همه ادعاهای وی درست باشد، مگر وی به عنوان یک ایرانی، مجاز است علیه مردم و منافع کشورش به نشریات و مقامات خارجی گزارش دهد؟

خوشبختانه، هنوز معنای خیانت در همه جای دنیا، یکسان است و عمل «حیدری» را چیزی جز خیانت به کشور و مردمش نمی توان به شمار آورد؛ صرف اینکه بتواند مدت بیشتری در اروپا زندگی کند.

در این باره باید گفت، هنوز که هنوز است، برخی از مقامات وقت سازمان انرژی اتمی در زمان پیش از انقلاب نیز تاکنون هیچ موضعی علیه برنامه هسته ای ایران ـ به رغم پافشاری غربی ها ـ در پیش نگرفته اند که از جمله این افراد، می توان به آقای اعتماد، رئیس پیشین سازمان انرژی اتمی ایران اشاره کرد. اگر عمل چنین افرادی، وطن پرستی و میهن دوستی است، قطعا عمل «حیدری» و دوستانش، خیانت آشکار به ملتی است که او خود را مدافع آنان می داند.