كاهش‌نرخ‌خوداشتغالی‌درسیستان‌وبلوچستان

به گزارش روابط عمومی مركز پژوهش‌ها، دفتر مطالعات اقتصادی این مركز با اعلام این مطلب كه یكی از مشكلات خود اشتغالان استان ضعف در فعالیت‌های بازاریابی برای فروش محصولات تولیدی خود است كه می‌توان از طریق آموزش‌های لازم این مشكل را برطرف كرد، افزود: همچنین مسئله‌ای كه می‌تواند بقای خوداشتغالان را در عرصه اقتصاد استان تضمین كند، نوآوری، كسب مهارت و دانش جدید است. سرمایه انسانی مهمترین منبع مهارت و دانش جدید است كه می‌تواند از طریق ارتباط دانشگاهیان رشته‌های علوم و مهندسی با خود اشتغالان مورد استفاده قرار گیرد و در این زمینه برنامه‌ریزی مناسب می‌تواند زمینه تقاضای دانش جدید توسط خود اشتغالان را فراهم كرده و امكان پاسخ دادن به نیازهای آنها توسط دانشگاهیان را فراهم آورد. از سوی دیگر فرهنگ‌سازی و ترویج روحیه خود اشتغالی در صنایع كوچك و متوسط می‌تواند نقش بسزایی در تحول نگرش افراد در استان نسبت به خود اشتغالی ایجاد كند. ضمن اینكه حمایت‌های مالی و اعتباری از برگزاری دوره‌های آموزشی لازم و ایجاد مراكز مشاوره خود اشتغالان در زمینه‌های مالی، فنی و حقوقی در این راستا می‌تواند در جذب خود اشتغالان استان مفید واقع شود.

این گزارش با اشاره به سهم پایین زنان در خود اشتغالی استان سیستان و بلوچستان اضافه كرد: یكی از زمینه‌های موجود در استان جهت رسیدن به تعادلی مناسب در این زمینه، بخش صنایع دستی استان است كه دارای ظرفیت‌ بالقوه جهت ایجاد اشتغال بوده و توجه به آموزش مناسب و حمایت و پشتیبانی دولت از این بخش می‌تواند سهم خوداشتغالی زنان را در استان بهبود بخشد.

مركز پژوهش‌ها در ادامه با اشاره به كاهش نرخ خود اشتغالی كل در استان می‌افزاید این كاهش ناشی از كاهش خود اشتغالی بخش كشاورزی در استان بوده كه سهم خوداشتغالی روستایی را در طی دوره مورد بررسی كاهش داده است. دلیل عمده این مسئله نیز آن است كه روش‌های سنتی دیگر پاسخگوی نیاز این بخش نیست. نداشتن نیروی انسانی و امكانات مناسب در عرصه بازاریابی، نداشتن نیروی متخصص، نداشتن ماشین آلات پیشرفته، فرسوده بودن وسایل كار، سنتی و قدیمی بودن وسایل كار منجر به آن شده است كه این بخش سهم خود را از خوداشتغالی استان از دست بدهد. بنابراین صنعتی كردن كشاورزی در استان، آموزش كشاورزان، به كارگیری فارغ التحصیلان كشاورزی، اعطای اعتبارات لازم برای خرید ماشین آلات جدید و حذف واسطه‌ها و انتقال سود حاصل از فروش محصول از واسطه‌ها به كشاورز جهت بهبود وضع این بخش ضروری می‌باشد. همچنین طرح‌های فرآوری و صنایع تبدیلی محصولات كشاورزی و بسته‌بندی می‌تواند در بهبود وضعیت این بخش اثرگذار باشد.

در بخش دیگری از گزارش آمده است: خوداشتغالی شهری در استان بالاترین رشد را در بخش‌های حمل و نقل، هتل، رستوران، مشاغل عمده‌فروشی، خرده‌فروشی و ساختمان داشته است كه اكثر این خود اشتغالان در فعالیت‌های خدماتی مشغول هستند. بنابراین طرح های حمایتی دولت از خوداشتغالان بخش‌های كشاورزی، استخراج معدن و صنعت می‌تواند چهره‌خوداشتغالی استان را به سمت خوداشتغالان مولد تغییر دهد.

در بخش صنعت و استخراج معدن نیز استان سیستان و بلوچستان دارای پتانسیل‌هایی است كه در صورت توجه مسئولان و پشتیبانی و حمایت دولت از ورود خود اشتغالان به این عرصه‌ها، چهره اقتصادی استان تغییر خواهد كرد كه از جمله این موارد می‌توان به تولید غذای آبزیان و صنایع تبدیلی و فرآورده‌های ماهی و میگو، طرح‌های فرآوری معدنی مانند كروم، مس، آهك صنعتی و ساختمان، كاشی و سرامیك، سیمان، انواع آجر و ... ، طرح‌های تولید شناور، لنج‌های فایبرگلاس و قایق های تند رو، صنایع تبدیلی دام و ایجاد كشتارگاه‌های صنعتی، صنایع پتروشیمی ، تولید مصنوعات گرانیتی و مرمریت، استحصال اكسید منیزیم از آب دریا، صنایع الكتریك و... اشاره كرد. البته در تمامی این موارد ملاحظات زیست محیطی نیز باید مورد توجه قرار گیرد. همچنین لازم است تا از طریق مطالعات گسترده كلیه پتانسیل‌های استان در بخش‌های مختلف اقتصادی شناسایی، رتبه‌بندی و به سرمایه‌گذاران معرفی شوند و بسته‌های حمایتی مناسب هر بخش با استفاده از نظر كارشناسان جهت هدایت خوداشتغالان به امر تولید طراحی شوند.