پرده دری های برنامه نود را نمی پسندم

شما نود را دنبال می کنید چه نظری دارید درباره کلیت و روش ساخت این برنامه تا به امروز؟

اگر بگويم زیاد دنبال نمی کنم شاید شما ناراحت بشوید. به دلیل دیروقت بودن پخش برنامه، من به طور کامل نمی توانم نود را دنبال کنم. شما می دانید من عضو شورای نظارت بر صداوسیما در مجلس هستم و این شورای نظارت باید حتما برنامه ها را ببیند و نظر بدهد البته نظرات ما از طریق کارشناسانمان در شورای نظارت منعکس می شود. در مورد نود موارد مثبتی در آن می بینیم و مواردی هم هست که ضعف دارد .نگاه من به نود با درنظر گرفتن همه شاخص های فرهنگی جامعه است .من برخی پرده دری هایی که به تقلید از برنامه های اروپایی در آن صورت می گیرد را نمی پسندم و معتقدم اگر ما بخواهیم به الگوهای خودمان برگردیم با توجه به حفظ حیا و حرمت که جز شاخصه های اسلامی و مذهبی و بومی ماست این برنامه باید در نگاه خودش نسبت به بعضی مسائل تجدید نظر کند و برنامه ساز باید ضمن رعایت مشخصات فرهنگی کشور ، اصل گویش مساوی را برای طرفین درگیر در موضوع برنامه رعایت کند .

نود بخش هایی از واقعیت های فوتبال ما را نشان می دهد که به زعم بعضی ها بهتر است نشان داده نشود. مثلا یک مربی مشهور کنار زمین به یک بازیکن ناسزا می گوید و نود نشان می دهد ، فردوسی پور توجیهش این است که این واقعیت است و اگر می خواهید کنترل کنید چرا آن مربی را درست نمی کنید.شما فکر می کنید کارکرد یک رسانه چطور باید تعریف شود؟ آیا باید صرفا یک آیینه باشد از وضع جامعه و همه مسائل جامعه را نشان دهد؟

اگر در جامعه خطا و مشکلی بروز می کند و بخواهیم پرده دری کنیم و اگر این آقا کارش خوب نبوده و کنار زمین ناروا گفته ،بچه من نمی تواند تشخیص بدهد که ناراحتی اش چی بوده یا فضای بیرونی که برای وی ساخته شده و ایشان ناروا گفته چه بوده است. بنابراین این پرده دری ها اثر مثبت ندارد. این مسایل ، ادبیات غالب کشور ما نیست وقتی با یک برنامه پر مخاطب می توانیم مفهوم بزرگی را القا کنیم چرا فحش و ناروا را پخش کنیم.من فکر می کنم در سیاستگذاری یک برنامه موفق یک هدف مناسب و پویا باید نهفته باشد. اگر صرفا بخواهیم چالش درست کنیم خوب این چه رسالتی است ؟این چه ثوابی برای جامعه دارد؟

این انتقاد درستی است که برخی از برنامه ها به هر وسیله ای دست می زنند تا مخاطب آنها زیاد شود ولی قبول كنيد فردوسی پور خیلی زحمت کشیده و نود واقعا از بسیاری از برنامه هایی که تولید می شود بهتر است .

همه می دانند عادل بچه زحمت کشی است و فوتبال را می شناسد .در کارش کارشناس است .ولی بحث برنامه تلویزیونی است. ما باید به طرف شاخص هایی برویم که می دانیم قطعا در مردم تأثیر فراگیری دارد. ما باید در برنامه سازی هايمان ، در صحبتهایمان دقت کنیم ،من اخیرا ماجرای کریمی را که با باشگاهش دچار مشکل شد، دیدم .بعضی از این پرده دری ها برای اینکه ما آبروی یک کسی را بخواهیم ببریم، آنقدر صریح صورت می گیرد که نتیجه خوبی ندارد. فرض کنید کار بد صورت گرفت، چه لزومی دارد که ما وارد شویم؟شما فکر می کنید تأثیرآن عمل منفی با این شیوه از بین رفته است ؟ من از خبر خودمان هم که کارمند آن هستم انتقاد می کنم .بسیاری از مسائل را نباید به آن شکل در بیست و سی و بقیه بخشهای خبری پخش کند، ورزشکار روحیه اش را از دست می دهد .

شما عضو شورای نظارت بر صداوسیما هستید. بسکتبالی ها خیلی ناراحت بودند از اینکه صداوسیما خصوصا شبکه سه ، زمان پخش مساوی به مسابقات همه رشته ها نمی دهد. مثلا مسابقات جام جهانی بسکتبال در ترکیه است تنها یک مسابقه آن پخش می شود ولی تمام بازیهای فوتبال را پخش می کنند. این قضیه قابل تذکر و پیگیری نیست؟

ما معمولا مسائل را از دیدگاه تأثیرگذاری نگاه می کنیم و از نظر اجرایی دخالت نمی کنیم به عنوان یک بیننده فکر می کنم به اکثر ورزشهای ما دربرابر فوتبال ظلم می شود . بسکتبال ما به لحاظ اخلاقی جایگاهش دانشگاهی است. بچه های خيلي خوبی هستند به نظر من به اینها ظلم می شود. این مشکل را در جمع نمایندگان مجلس هم دیدم. در کمیسیون فرهنگی بیشتر از هر ورزشی به فوتبال توجه می شود و این تسری پیدا می کند. اگر یک مقدار نگاهمان را تقویت کنیم و همه را ببنیم ، بچه های این ممکلت در هر رشته ای شاهکار می کنند. این خیلی مهم است که با انعکاس خوب این موفقیتها روحیه ملی را افزایش دهیم.