فضاهاي ورزشي قرباني فساد اداري شد

"شهر تهران حالا تجلي واقعي ظلم تجاري شدن اقتصاد کشور است... فضاهاي شهرسازي كه بايد به ورزش تخصيص داده مي‌شد قرباني فساد اداري شد و تغيير كاربري پيدا كرد و فضاي لازم براي ورزش همگاني از بين رفت... مسئولين فقط از ورزش بهره‌گيري هاي سياسي آن را مورد توجه دارند... چرا بايد اعتياد روز به روز در جامعه ما گسترش داشته باشد. ..جوانان طبقات پايين ما از دسترس به ورزش کردن کاملا محروم‌اند... مديران ورزش كشور در 5 سال گذشته نه سياسي بودند نه ورزشي... پايه هاي ورزش همگاني را نيز خشک کرديم..." اين بخشي از سخنان "راغفر" در اعتراض به وضعيت ورزش كشور است. اين كارشناس ورزش از مسئولان مي خواهد فكري به حال ورزش بكنند.

حسين راغفر در گفت‌وگو با ايسنا، با اشاره به جايگاه ضعيف ورزش همگاني در كشور اظهار داشت: اصلي‌ترين محور ارزيابي موفقيت و شكست دولت‌ها در ورزش، توسعه ورزش همگاني است. هدف اصلي طرح جامع نيز توسعه ورزش همگاني بود تا عموم مردم بتوانند ورزش كنند.

اين كارشناس ورزش ادامه داد: در سال 1362 فدراسيون تكواندو رسما با هدف توسعه اين ورزش تشكيل شد. به نظر من بهترين شاخصه سياست گذاري براي موفقيت ورزش ما همين نمونه است. امکانات اين فدراسيون در زمان تاسيس تنها يک اتاق کوچک در ورزشگاه شيرودي بود اما تكواندو به تدريج توسعه يافت در حالي كه اين توسعه متکي به منابع مالي نبود. اکنون به جايي رسيده‌ايم كه در كشور ده‌ها هزار نفر تكواندو تمرين مي‌كنند و تكواندو ايران يكي از قدرت‌هاي جهان شده است. اين كار محصول سرمايه‌گذاري پول كلان نبود بلكه محصول توسعه عمومي اين ورزش در ميان مردم بود.

راغفر با بيان اينكه توسعه ورزش عمومي مي‌تواند منجر به توسعه ورزش قهرماني و مدال‌آوري شود، تاكيد كرد: برعكس اين موضوع اتفاق نمي‌افتد. در واقع اين‌گونه نيست كه از توسعه ورزش قهرماني، ورزش پايه و همگاني رشد كند. از گذشته‌هاي دور هم اين انحراف در ورزش كشور پيش آمده بود و فوتبال به دليل جاذبه بيشتر ظرفيت‌هاي زيادي از وقت و انرژي مديريت ورزش را به خود جذب كرد. فوتبال بدون وجود پايه‌هاي اقتصادي مستحکمي در بخش خصوصي به سمت حرفه‌گري پيش رفت که نتيجه آن تنها تجاري شدن اين ورزش شد که زمينه‌هاي رشد فساد را در آن گسترده کرد.

وي گفت: بايد توجه داشت که ورزش از ساير پديده‌هاي سياسي، اجتماعي و فرهنگي جدا نيست اما ما بدون اينكه پايه اقتصادي نيرومندي در بخش خصوصي داشته باشيم - که اصلي ترين پايه هاي شکل گيري حرفه اي گري در غرب هستند - به حرفه اي کردن فوتبال پرداختيم. در تلاش براي حرفه‌اي كردن به تجاري كردن پرداختيم كه باعث فساد اقتصادي در ورزش كشور شد و منابع محدود و موجود در بخش ورزش براي پاسخ گويي به انتظارات عمومي به ورزش قهرماني سوق داده شد و پايه هاي ورزش همگاني را نيز خشک کرديم.

راغفر تاكيد كرد: ضمن اينكه در تجاري شدن، فضاهاي ورزشي اولين قربانيان ورزش كشور بودند.30 سال پيش در شهر تهران تعداد بسيار زيادي زمين هاي محلي وجود داشت که معمولا جوانان هر محله آن ها را آماده مي کردند و اوقات فراغت خود را به شيوه اي سازنده سپري مي کردند. در اثر سوداگري حاکم بر اقتصاد کشور همه فضا هايي که در يک شهرسازي درست بايد به فضا هاي ورزشي و تفريحي و فضا هاي سبز تخصيص داده مي شد همگي تبديل به فضا هاي تجاري و مسکوني شدند. قربانيان اين فساد اداري در کشور نسل هاي کنوني و آينده جامعه ما هستند که فاقد هرگونه فضاي رايگان و ارزان قيمت براي ورزش کردن هستند. اصولا ورزش رايگان نداريم. اين خود يکي از دلائل توضيح دهنده مشکلات اجتماعي و فرهنگي و گسترش فساد اخلاقي و اعتياد در کشور است.

راغفر تاكيد كرد: شهر تهران حالا تجلي واقعي ظلم تجاري شدن اقتصاد کشور است. ابعاد اين تجاري شدن در 5 سال گذشته بيداد كرد. يعني فضاهاي شهرسازي كه بايد به ورزش تخصيص داده مي‌شد، قرباني فساد اداري شد و تغيير كاربري پيدا كرد و در اين هنگام فضاي لازم براي ورزش همگاني از بين رفت.

اين كارشناس ورزش با بيان اينكه كساني كه در راس ورزش هستند به نقش حوزه‌هاي ورزش آشنا نبودند، تاكيد كرد: يكي از عوامل اصلي عدم توسعه ورزش همگاني همين موضوع بود و اين امر باعث شد كه توسعه ورزش همگاني تاثير جو ورزش پرهياهو قهرماني قرار گرفت و چون مسولان به آن حوزه نيز آشنا نبودند تمام انرژي خود را با توجه به تاثير تبليغات عظيم رسانه‌ها بر جامعه به اشتباه مصروف اين حوزه کردند و به تدريج خود مسئولان غرق در حاشيه‌هاي ورزش قهرماني شدند.

وي ادامه داد: در اين شرايط شكست و موفقيت فوتبال به معني شكست و موفقيت يك دستگاه ورزشي ارزيابي شد. اين مسولان ناآشنا با ظرفيت ورزش كشور تحت تاثير پاسخگويي به اين قسمت قرار گرفتند. حالا كار به جايي رسيده است كه مردم را پاي تلويزيون و توي استاديوم‌ها مي‌نشانيم تا ورزش تماشا كنند و بي‌تحرك بمانند در حالي كه خودشان امكان ورزش كردن ندارند.

وي در ادامه تاكيد كرد: مديران ورزش كشور در 5 سال گذشته نه سياسي بودند نه ورزشي. مديران ناآشنا هستند نه تخصص ورزش داشته‌اند، نه درك اجتماعي و سياسي درستي از ورزش و كسي هم به اينكه منافع ملي و اجتماعي چيست نگاه نمي‌كند. ورزش در شكل‌دهي به فرهنگ عمومي و اجتماعي نقش محوري دارد اما مسئولين فقط از ورزش بهره‌گيري هاي سياسي آن را مورد توجه دارند. به اين فكر كرده‌ايد كه چرا بايد اعتياد روز به روز در جامعه ما گسترش داشته باشد.

راغفر افزود: اين فاجعه است كه جوانان ما در چمن‌هاي بزرگراه‌ها ورزش مي‌كنند. فضاي ورزشي بايد به تناسب رشد فضا هاي مسکوني و تجاري گسترش مي يافت در حالي كه حتي اماكن ورزشي شهرداري‌ها هم به اماكن تجاري تبديل شده اند. حالا كار به جايي رسيده است که فرزند يك كارگر براي دوره آموزش فوتبال دو ماهه بايد چند صدهزار تومان پول بدهد و اين يعني جوانان طبقات پايين ما از دسترس به ورزش کردن کاملا محروم‌اند و در اين شرايط طبيعي است كه ورزشگاه‌ها خلوت و قهوه‌خانه شلوغ مي‌شود. اين حرف‌ها را برحسب مطالعات اجتماعي‌اي گسترده‌اي كه انجام گرفته است مي‌گويم.

وي در ادامه به كشور انگلستان اشاره كرد و گفت: انگلستان كشور كوچكي است و به اندازه خراسان ما مساحت دارد اما اين كشور بيشترين فضاي خود را به مدارس اختصاص داده است و بسياري از مدارس در انگلستان چند زمين فوتبال دارند. اين باعث ترويج ورزش مي‌شود. اين فضا در اختيار مردم است.

اين كارشناس ورزشي در ادامه براي بهبود شرايط موجود گفت: در اين شرايط بايد به ورزش مدارس پرداخت در اين راستا بايد مدارس بتوانند از فضاي موجود شهرداري‌ها يا دولت به طور رايگان استفاده كنند. در گام دوم دولت بايد به طور جدي براي توسعه فضاي ورزشي گام بردارد. از سوي ديگر بايد توسعه باشگاه‌هاي خصوصي (با نظارت دولت ) با هدف كاهش هزينه‌ها در دستور كار قرار گيرد.

وي درپايان گفت: در حال حاضر شرايط به گونه‌اي است كه خدمات ورزشي براي طبقات متوسط جامعه نيز قابل دسترس نيست حالا تمام فضاهاي دولتي و عمومي با هزينه گزاف اجاره داده مي‌شود. به عنوان مثال من و گروهي از دوستان براي استفاده از فضاي ورزشي که در اختيار شهرداري تهران است براي يک جلسه يك و نيم ساعته 60- 70 هزار تومان پرداخت مي‌كنيم. در حالي كه خيلي‌ها نمي‌تواند براي ورزش كردن چنين هزينه كنند.