اسطوره هايي که الگوی ستارهها شدند
خراسان؛ به قول نيچه شاگردي که استاد نشود به ارزش استاد خود نميافزايد. شايد به همين دليل فوتباليستهاي امروز بزرگ شدهاند تا به نوعي به اساتيد و الگوهاي خود اداي دين کرده باشند. جرارد، چيوو، بالاک و بوفون از بازيهاي ويرا، کومن، استينمن و انکونو درس گرفتند و امروز بچههاي تازه پا به توپ شده نقش ديروز آنها را بر عهده گرفتهاند.
پاتريک ويرا (الگوي استيون جرارد)
«من سعي ميکردم همه بازيهاي آرسنال را که ويرا در آن حضور داشت نگاه کنم.» اين را استيون جرارد در سال 2000 درحالي که تنها 21 سال داشت گفته بود و ادامه داد: «من از حرکات او بسيار خوشم ميآمد. پت از بسياري جهات الگوي من بود.» در زمستان 1998 وقتي جرارد اولين بار در لباس ليورپول ظاهر شد ويرا کاپيتان آرسنال، قهرمان ليگ برتر و قهرمان جهان بود. شماره 4 وقت آرسنال در کنار روي کين يکي از بهترين هافبکهاي وسط جزيره بود. از آن پس بود که جوان آنفيلدي ها از هر بازي مقابل توپچي ها براي درس گرفتن از بازي ويرا استفاده ميکرد اما پس از آنکه ليورپول در فينال جام حذفي 2001 آرسنال را شکست داد ستاره قرمزها گفت: «ويرا فوق العاده بود، هيچوقت او را به اين خوبي نديده بودم، پاتريک ريتم متفاوت و سريعتري پيدا کرده. من واقعا لباس او را ميخواستم.» با آمدن سال 2003 جرارد بازوبند کاپيتاني ليورپول را بر بازو بست و آن زمان ويرا به يوونتوس و سپس اينتر پيوسته بود و رويارويي اين 2 در ليگ قهرمانان 2007 رخ داد. مرد انگليسي در پيروزي مقابل اينتر زننده يکي از گلها بود، ويرا پس از آن گفت: «جرارد از نظر من يک فوتباليست و يک مرد واقعي است.» شايد ويرا قهرماني هاي بيشتري نسبت به جرارد در کارنامه داشته باشد اما اسطوره ليورپولي ها يک قهرماني ليگ قهرمانان در کارنامه دارد چيزي که مرد فرانسوي هنوز هم در پي آن است.
رونالد کومن (الگوي کريستين چيوو)
کريستين چيووي روماني زير بال و پر کومن رشد کرد. اين مربي هلندي از زماني که در سال 2001 هدايت آژاکس را برعهده گرفت چيوو را که آن زمان تنها 21 سال داشت به يکي از بازيکنان کليدي باشگاه و بعد به کاپيتان تبديل کرد. کومن سپس با همين روش تيمش را به يک چهارم نهايي ليگ قهرمانان 2003- 2002 راهي کرد، ولي تنها گل پيروزي بخش يان دال توماسن از ميلان بود که راه صعود آنها به نيمه نهايي را سد کرد. چيوو در کودکي طرفدار بارسا و عاشق کومن بود، اما حالا او با 29 سال 69 بازي ملي در کارنامه دارد و درست شبيه به الگويش است. چيوو در اينتر گزينه اول دفاع چپ بود و براي کشورش هم هنوز در همين پست ايفاي نقش ميکند. درست مانند اسطوره هلنديها ، چيوو هم از قدرت پاس بسيار به همراه تکنيکي نرم برخوردار است. ضربههاي آزاد کومن هم بسيار معروف بود، او اين قدرت را داشت که توپ را به هر کجاي دروازه بدوزد، چيوو هم همينطور است. هر دوي آنها با کارت زرد هم آشنايي ديرينهاي داشته و دارند.
ريکو استينمن (الگوي ميشائيل بالاک)
در اواخر دهه 80 زماني که بالاک در نزديکيهاي مرز لهستان در حال رشد بود، بازيکن آلمان شرقي در حال دست و پنجه نرم کردن براي رسيدن به صدر جدول بود. قهرمان بالاک يکي از اولين بازيکنان جمهوري دموکراتيک آلمان بود که سعي ميکرد شانسش را در غرب امتحان کند. ريکو بين سال هاي 1985 تا 1991 در تيم کارل مارکس استادت (شيمنتزر کنوني) بازي ميکرد و براي آلمان شرقي نيز 23 بازي ملي انجام داد. او چندي بعد به کلن پيوست اما دچار شوک فرهنگي بزرگي شد به طوري که اکثر اوقات روي نيمکت مينشست تا اينکه راهي تيم هلندي توئنته شد و 3 فصل را با آنها سپري کرد. بالاک درباره اين بازيکن قديمي کم آوازه ميگويد: «وقتي ديوار برلين از ميان برداشته شد او هنوز هم الگوي من بود. حتي زماني که آلمان قهرمان جام جهاني 1990 هم شد باز هم چيزي فرق نکرد، لوتار ماتيوس، رودي فولر، يورگن کلينزمن همگي قهرمانان بزرگي بودند ولي براي من خيلي دور و غيرقابل دسترس مينمودند. براي همين بود که ريکو را به خودم نزديک ميديدم و سعي ميکردم مهارت هاي او را دنبال کنم.»
توماس انکونو (الگوي جانلوئيجي بوفون)
طبيعياش اين است که همه دروازهبانان جوان ايتاليا دينوزوف، استفانو توکاني يا والتر زنگا را الگوي خود قرار دهند اما اين فرضيه در همه موارد صدق نميکند. الگوي قهرمان شماره يک آتزوري در جام جهاني 2006 ، کسي است که خيلي دورتر از اسامي ذکر شده قرار دارد. جان جوان عاشق دروازهبان کامرون توماس انکونو بود. در دسامبر 2007 بوفون حتي نام اولين پسرش را با الهام از اسطوره کودکي اش گذاشت. اما سايه روشني از دوران باشگاهي انکونو باز ميگردد به بازي او در ليگ 6 کشور و حضور در فينال جام يوفاي 1988 به همراه اسپانيول. جايي که کاتالانها در ضربههاي پنالتي باختند. اما انکونو در سال 1990 زماني که بوفون 12 سال داشت چشم او را گرفت: «بازي اول جام جهاني90 را به خاطر ميآورم. عکسالعملهاي انکونو باعث شد تا کامرون آرژانتين را شکست دهد. من آن زمان فوتبال را در قالب هافبک دنبال ميکردم ولي ديدن انکونو مرا به سوي دروازهباني سوق داد.»
