کارنامه سياه فدراسيون فوتبال
جالبترين ويژگي فدراسيون فوتبال در اين است که در هيچ يک از اتفاقها، شکستها، فاجعه ها و ناکارآمديها، خود را مسؤول و پاسخگو نمي بيند!
به نوشته قدس؛ فدراسيوني که به صورت دوستانه با حضور علي کفاشيان و نايبانش اداره مي شود، در طول مدت حضور اين مديران، هرگز در قبال مردمي که بزرگترين سرگرمي و اميد مفرح خود را در فوتبال مي بينند، هيچ احساس مسؤوليت نکرده و نه پاسخگو مي شود، نه اظهار ندامت مي کند و نه حتي در قبال سکوتي که برگزيده، به دنبال راهکاري براي جبران مافات مي گردد!
سالي که گذشت، سال پرحاشيه و سراسر ناکامي فدراسيون فوتبال بود. ناکامي تيم ملي، اخراج علي دايي، برگزيدن مايلي کهن و اخراج زودهنگام او در فاصله کمتر از دو هفته، انتخاب قطبي، حذف از جام جهاني، افتضاح نامه نگاري يک عضو بلندپايه فدراسيون فوتبال با مقامهاي رژيم صهيونيستي، بي برنامگي محض تيم اميد، داوريهاي مسأله دار و البته شکستهاي پياپي تيم ملي با افشين قطبي در راه انتخابي جام ملتها و بازيهاي دوستانه، تنها گوشه هايي از عملکرد فدراسيوني است که رئيس و نايب رئيس اولش مدعي هستند مي توانند بهترين فدراسيون سال آسيا باشند. هرچند بايد به اين سياهه ناکاميهاي استقلال، بي عنوان ماندن فوتبال ملي کشور در سال گذشته از نگاه کنفدراسيون فوتبال آسيا را نيز افزود!
حالا کارنامه سياه فدراسيون فوتبال، يک نقطه ننگ ديگر را به خود مي بيند و آن هم همکاري کمک مربي تيم ملي با يک دلال بدنام اروپايي است! دلالي که فضاحت دلالي اش براساس مدرک و دليل در رسانه ها اعلام و اعلان شده و مهدي تاج در کمال خونسردي اين مهم را جزئي از گذشته او مي داند. آيا مي توان پذيرفت کسي که پيش از اين در کارنامه اش مهر سياه دلالي خورده است روي نيمکت تيم ملي ايران بنشيند؟
اين پرسش تکراري را نبايد از فدراسيون فوتبالي پرسيد که حالا مي دانيم مهمترين دغدغه و فکر نايب رئيس آن (که مسؤول مستقيم تيمهاي ملي است) چيزي جز رسيدگي به امور تجاري اش و يا مصاحبه با رسانه ها در روزهاي ساکت و آرام فوتبال نيست. نبايد از علي کفاشيان بپرسيم چقدر برايش شأن و منزلت فوتبال ايران اهميت دارد و آيا به جز خنديدن و شاد بودن روي ميز رياست فدراسيون فوتبال، وظيفه ديگري را براي خود تعريف کرده است يا نه؟ نمي توان از فدراسيوني که نمي خواهد بپذيرد راه را اشتباه مي رود انتظاري داشت.
لجاجت در اين فدراسيون به امري طبيعي مبدل شده... مرداني که مي کوشند خود را مبرا از هر اشتباهي نشان دهند، اکنون نه تنها به راه غلط رفته خود اعتراف نمي کنند، که براي نشان دادن بي گناهي و صحت تصميماتشان، در همان راه غلط تا قهقرا ادامه مي دهند!
امروز بايد از رجل سياسي خواست ميان آنچه به شعارهاي امروزي کشور تبديل شده و آنچه بر فدراسيون فوتبال و تيم ملي مي گذرد نگاهي دوباره بيندازند. اينکه يک دلال هلندي روي نيمکت تيم ملي مي نشيند، نکته اي تأسف بار است که با شعارهاي خودباوري ما فاصله اي زياد دارد. امروز فدراسيون فوتبال به خودش اجازه مي دهد سينه سپر کند و از افشين قطبي که يک دلال اروپايي را به تيم ملي آورده و شأن اين نيمکت را به حد فاجعه اي تنزل داده حمايتي بي پايان داشته باشد و البته پيت بيوتر اين دلال بدنام که از سوي فيفا بارها توبيخ و جريمه شده را نيز نه بازخواست کند و نه از تيم ملي کنار بگذارد !
خون بيوتر و قطبي رنگين تر است! اگر علي دايي هيچ حمايتي را در قبال خود نمي ديد، اين بار نوبت به قطبي رسيده تا در لباس خوش رنگ سياه بازيهايش قداست نيمکت ملي ايران را زير سؤال ببرد.
از اين فدراسيون فوتبال نمي توان انتظاري داشت... مجلس و دولت شايد به داد فوتبالي برسند که آرام آرام بي آبرو و بي آبروتر مي شود! آناليزور تيم ملي کره، حالا قداست فوتبال ملي ايران را مورد تاخت و تاز خود قرار داده است!
