مو بورها در برابر آلودگی صوتی مقاومتر هستند
عضو انجمن متخصصان گوش، گلو و بینی ایران گفت: افرادی که موهای بور یا چشمهای رنگی دارند نسبت به سایر افراد حساسیت شنوایی کمتری دارند ضمن اینکه مصرف برخی داروها میزان آسیب پذیری از آلودگی صوتی را بیشتر میکند.
خبرگزاری فارس نوشت: ابراهیم رزمپا با بیان این که متأسفانه در تهران با توجه به میزان بالای آلودگی صوتی میزان حساسیتپذیری مردم نسبت به آلودگی صوتی بالا رفته است و این افزایش، گاهی اوقات آسیبهای جبرانناپذیری را به سیستم شنوایی وارد میکند گفت: بر اساس استاندارد قانون کار، اگر در یک محیطی میزان صدای زمینه که با دستگاهی به نام سونومتر اندازهگیری میشود بین 80 تا 90 دسیبل باشد فرد باید فقط تا 8 ساعت در آن محیط بماند و چنانچه از این میزان ساعت بیشتر شود روی گوش اثر منفی میگذارد.
وی افزود: اگر این 80 تا 90 دسیبل به 100 دسیبل برسد مدت ماندگاری فرد در این محیط 2 ساعت و اگر 115 دسیبل، ربعساعت و اگر به 120 تا 130 دسیبل برسد حتی تماس مقطعی آسیب به گوش وارد میکند. رزمپا تصریح کرد: متأسفانه در برخی از مکانها که موتورسواران حضور دارند یا افرادی اگزوز ماشین خود را دستکاری میکنند تا صدای بیشتری بدهد به گوش افراد آسیبهای جبرانناپذیری وارد میشود.
وی با بیان اینکه صداها به دو صورت حاد و مزمن به گوش آسیب میرسند، ادامه داد: افرادی که به مدت طولانیمدت تحت تاثیر صداهای بلند مانند صداهایی که در شهر موجود است، هستند از نظر شنوایی به تدریج دچار مشکل میشوند به طوری که خود آنها هم متوجه نمیشوند. گاهی اوقات آن قدر به صورت مزمن آسیب وارد میشود که کاهش شنوایی گوش برگشتپذیر نیست.
وی اضافه کرد: هنگامی که آلودگی صوتی به نحوی باشد که روی عصب گوش تأثیر بگذارد دیگر قابل درمان نیست مگر اینکه مدت تماس فرد با محیط آلوده صوتی کوتاه باشد و ارتباط شخص با محیط سریع قطع شود. حساسیت افراد به آلودگی صوتی هم متفاوت است به عنوان مثال افرادی که موهای بور یا چشمهای رنگی دارند نسبت به سایر افراد حساسیت شنوایی کمتری دارند.
این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران افزود: برخی افرادی که برخی داروها مانند داروهای ادرارآور یا آسپرین و داروهای آمینوگلیکوزید و جنتامایسین استفاده میکنند استعداد آسیبپذیری بیشتری دارند. همچنین شغلهایی مانند آهنگری و نجاری شغلهای نظامی و موسیقیدانها امکان آسیبپذیری شنوایی بیشتری دارند.
