بازیگران کلیدی در موضوع تحریم‌ها علیه ایران را بیشتر بشناسیم

اعلام ایران مبنی بر دستیابی به غنی‌سازی اورانیوم با غنای 20 درصد، با واکنش آمریکا، اروپا و اسرائیل برای اعمال تحریم‌ها‌ی بیشتر علیه تهران همراه شد و غرب نیز وارد چالش با چین شده تا پکن را به عنوان تنها عضو مخالف با خود همراه کند تا ایران مجبور شود برنامه‌ها‌ی اتمی خود را محدود کند.

به گزارش «تابناک»، نشریه آمریکایی «فارن پالیسی»، در مقاله‌ای به قلم «کالوم لینچ» به معرفی بازیگران اصلی فعال برای تحریم بیشتر ایران پرداخته است.

لینچ می‌نویسد: فوریه (ماه جاری میلادی) ماه پرخبری در شورای امنیت خواهد بود، زیرا فرانسه که معتقد به فشار بیشتر بر تهران است، ریاست دوره ای شورای امنیت را عهده‌دار می‌شود و آمریکا و باراک اوباما که یک سال از ریاست جمهوری‌اش می‌گذرد، با توجه به توفیقات محدود داخلی در پی به دست آوردن موفقیتی بین‌المللی است.

در ادامه فهرستی از افرادی خواهد آمد که در گفت‌وگوها برای تحریم‌ها‌ی بیشتر در شورای امنیت علیه ایران، نقش کلیدی دارند:

سوزان رایس
سفیر آمریکا در سازمان ملل

خانم سوزان رایس، تنها سفیر سازمان ملل است که علاوه بر مسئولیت خود در سازمان ملل، در کابینه دولت هم پست دارد و از این روی، در موقعیت ویژه‌ای است تا سیاست خارجی آمریکا در قبال ایران را شکل دهد. او در عین حال، مهمترین مذاکره کننده در بحران هسته‌ای جمهوری اسلامی است و در برابر نمایندگان روسیه و چین که به شکل سنتی، از تحریم‌های بیشتر علیه ایران حمایت نمی‌کنند، مأموریت دشواری را به عهده دارد. سوزان رایس سال گذشته، مذاکراتی برای تحریم‌های بیشتر کره شمالی انجام داد و حتی توانست چین را به حلقه ای از تحریم‌های شدید علیه پیونگ یانگ ترغیب و همراه کند.
 
رایس اکنون به دنبال تحریم بانک مرکزی و محدودیت سفر و فعالیت مالی برای مقامات رسمی جمهوری اسلامی و برخی نهادهای انقلابی ایران است. این اقدام  به موازات اقدام جدیدی از سوی وزارت خزانه‌داری آمریکا درباره تحریم‌های یکجانبه آمریکا علیه برخی شرکت‌های طرف قرارداد با ایران صورت می‌گیرد. البته سوزان رایس اکنون تحت فشار است تا اهداف بالاتر و بزرگتر و تحریم‌های سنگین تری علیه ایران را عملیاتی کند زیرا وزیر خارجه آمریکا، خانم هیلاری کلینتون وعده داده بود «تحریم‌های فلج کننده ای» علیه ایران تصویب خواهد کرد.
 
خانم رایس در یکی از آخرین موضعگیری‌هایش گفته بود: «ما در همکاری کامل با دیگر ملل هستیم تا خطر نگران کننده و جدی که از سوی ایران وجود دارد، دفع کرده و تهران را به رفتار مسئولانه در ازای مسئولیت‌های بین‌المللی‌اش مجبور کنیم و از راه فشار و گفت‌وگو به صورت موازی استفاده می‌کنیم. تصمیم جمهوری اسلامی برای غنی‌سازی 20 درصدی اورانیوم به همراه بر ملا شدن تأسیسات هسته‌ای تازه اش در نزدیکی قم، همچنین دیگر مواضع و عملکردهای جمهوری اسلامی، این ضرورت را گوشزد می‌کند که موضع  فشار بر ایران، باید بیشتر تقویت شود.»
 
«فارن پالیسی» در ادامه از نماینده فرانسه در سازمان ملل به عنوان شخص دیگری نام می‌برد که در تحریک دیگران به تحریم ایران نقش کلیدی دارد و درباره وی می‌نویسد:

جرارد آراد
سفیر فرانسه در سازمان ملل

ویتالی چورکین
سفیر روسیه در سازمان ملل

چورکین در ادامه این مقاله «لینچ»، به نقش دیپلمات روس در سازمان ملل می‌پردازد و می‌نویسد: «ویتالی چورکین» یک دیپلمات کارکشته و یک مذاکره کننده و مناظره کننده چیره دست است که زمانی به عنوان سخنگوی دستگاه سیاست خارجی اتحاد جماهیر شوروی سابق و سپس فدراسیون روسیه، ایفای نقش کرده است. روسیه چند سالی است که در برابر اعمال تحریم‌های سنگین علیه ایران مقاومت می‌کند. موضع روسیه این است که در مورد توانایی هسته‌ای ایران بزرگنمایی شده و بهتر است غرب به جای تمرکز بر این مسأله، تلاش خود را صرف گفت‌وگو با ایران کند.

موضع روسیه از زمانی که ایران پیشنهاد مبادله سوخت اتمی را رد کرده، تندتر و تیزتر شده، چرا که قرار بود روسیه یکی از چرخه‌های این مبادله سوخت باشد. محمود احمدی‌نژاد دو هفته پیش گفت مشکلی با این مسأله ندارد و می‌توان این قرارداد را عملی کرد، اما چند روز بعد اعلام نمود نیازی به آن ندارد و ایران غنی‌سازی اورانیوم تا سطح 20 درصد را خودش انجام می‌دهد. اروپا و آمریکا هم از روسیه چراغ سبز را دریافت کردند که روسیه برای تحریم‌های بیشتر علیه ایران، آماده است؛ اما روسیه عموما پیش‌بینی ناشدنی است و حتی امکان دارد در مراحل نهایی، چورکین قطعنامه را تا اندازه‌ای تلطیف کند.

 

سر مارک لیال گرانت
سفیر بریتانیا در سازمان ملل

لیال – گرانت همانند همتای فرانسوی‌اش، از طراحان اصلی تحریم‌ها علیه ایران بوده است. او پیش از این ـ از اوایل سال 2007 تا اکتبر 2009 ـ  مدیرکل سیاسی وزارت خارجه بریتانیا بوده است. لیال ـ گرانت به شدت به اظهارات ایرانی‌ها و تعهدشان مبنی بر گفت‌وگو و مذاکره مظنون است؛ اما تلاش کرده خود را خیلی در افکار عمومی مطرح نکند و تلاش داشته دور از چشم رسانه‌ها باشد و نامش زیاد شنیده نشود. او در جدید ترین موضعگیری خود بیان داشته است:«می‌توانید به درستی و خیلی شفاف، این دور تکراری را ببینید که ایران تعهدات بین‌المللی‌اش در ازای فعالیت‌های اتمی را نقض می‌کند و از هرگونه مذاکره جدی هم فرار کرده و سر باز می‌زند.»

 

نماینده چین؟
 

همه چشم‌ها به چین دوخته شده، اما هیچکس نمی‌داند چه کسی مذاکره کننده اصلی چینی‌ها درباره ایران خواهد بود. گفته می‌شود، نماینده چینی‌ها در گفت‌وگوها پیرامون موضوع ایران، قرار است، «هه یافی» (He Yafei) باشد که به زودی به عنوان سفیر چین در سازمان ملل در دفتر نمایندگی ژنو، راهی سوییس خواهد شد؛ هر چند او در آخرین بحث‌ها و مذاکرات درباره ایران، حضور نداشته است. سفیر چین در مقر سازمان ملل در نیویورک، ژانگ یه سوی، قرار است ماه آینده راهی واشنگتن شده و به عنوان سفیر کشورش در ایالات متحده، فعالیت کند و «لی بائودونگ» که هم‌اکنون سفیر چین در نمایندگی سازمان ملل در ژنو است، قرار است راهی مقر سازمان ملل در نیویورک شود، اما مشخص نیست چه زمانی این نقل و انتقالات صورت خواهد پذیرفت.

 

 در مورد چین، مسأله شخص مهم نیست و هر کسی این مسئولیت را عهده‌دار شود، موضع سختی خواهد داشت. با توجه به روند صعودی همکاری‌های اقتصادی چین و ایران، پکن سخت‌ترین مانع برای تحریم‌های مؤثر و سخت علیه ایران خواهد بود.

بنا بر گزارش تحلیلی فایننشال تایمز، اکنون رقم روابط تجاری ایران با چین و امارات متحده عربی، از درصد تجارت ایران با اروپا، بیشتر است.

 

مسأله دیگر، همزمان شدن بحث مذاکرات برای تحریم  بیشتر ایران و تنش‌های فزاینده میان چین و آمریکاست. پکن از قرارداد فروش تسلیحات آمریکا به تایوان نگران و همچنین از تصمیم باراک اوباما برای دیدار با دالایی لاما خشمگین است. چینی‌ها از موضع اخیر آمریکا نسبت به گفته‌های احمدی نژاد که گفته بود حاضر به مبادله سوخت است، ابراز ناخرسندی کردند.

وزیر خارجه چین هفته پیش در پاریس گفت: «گفت وگو از تحریم‌های بیشتر می‌تواند مانع راه دیپلماسی شود و نمی‌گذارد راهکار دیپلماتیک کارساز واقع شود.»

 

 

سرگئی لاوروف
وزیر خارجه روسیه

«فارن پالیسی» در ادامه می‌نویسد: سایه سرگئی لاوروف بر مذاکرات برای تحریم ایران در شورای امنیت سنگینی می‌کند. وی نزدیک به یک دهه سفیر روسیه در شورای امنیت بوده و تسلط بسیار خوبی بر تاریخ مذاکرات در شورای امنیت دارد. در واقع از بسیاری وزیران خارجه کشورهای دیگر، در این حوزه مسلط تر است؛ حتی از ویتالی چورکین که لاوروف مقام ارشد اوست.

وی همچنین به سیاست‌های آمریکا بسیار بی‌اعتماد است و این بی‌اعتمادی از جایی که آمریکا در سال 2003 در حالی به عراق حمله کرد و آتش‌بس دوازده ساله‌ای برای خلع سلاح بغداد تنظیم شده بود، سرچشمه می‌گیرد. لاوروف به شدت مخالف هر گونه بندی در قطعنامه‌های تحریمی ایران و کره شمالی که امکان برداشت ممکن بودن حمله نظامی از آن وجود داشته باشد. همین مسأله در هر گونه قطعنامه‌ای که قرار است علیه ایران صادر شود، صادق است.

 

بنیامین نتانیاهو
نخست وزیر اسراییل

 در پایان این نوشتار آمده است: حلقه پنهانی مذاکرات هسته ای ایران، این است که آیا اسرائیل همان گونه که در سال‌های 1980 تأسیسات اتمی عراق را مورد حمله قرار داد، به تأسیسات هسته‌ای ایران هم حمله می‌کند یا نه؟!

نتانیاهو پس از اعلام تهران مبنی بر غنی سازی 20 درصدی واکنش نشان داد و خواستار تحریم‌های «زمینگیر کننده» علیه ایران شد و نه تحریم‌هایی که «آبکی و بی اثر» هستند.

وی همچنین گفت: ایران با تمام سرعت به سمت ساخت بمب اتمی حرکت می کند. بر همین اساس، «گابریلا شالف»، سفیر اسرائیل در سازمان ملل، تلاش خواهد کرد تا خانم رایس و دیگر همکارانش را راضی کند که با سرعت بیشتری موضوع تحریم سختگیرانه علیه ایران را در دستور کار خود قرار دهند.