جام دیويس قربانی جام‌جهانی

شاید دیگر بازار جام‌دیویس کساد شود! این را می‌توان از طرحی که به تازگي مقام‌های تنیس جهان در‌ نظر گرفته‌اند استنباط کرد. برای جلب تماشاگران جوان‌تر رقابتی که هر‌2 سال یک بار طی‌10 روز با حضور 32 تیم برگزار خواهد شد در دست بررسی است.

به نوشته خراسان؛ گرچه این ایده شاید کمی تا قسمتی خسته کننده به نظر برسد اما با پیشنهاد آن به مدیران اجرایی تلویزیون‌ها و مقام‌های اول این رشته نکته جالبی به دست آمد آن هم این‌که اکثر این مدیران باور دارند برای جلب تماشاگران بیشتر یک رقابت تمام مردانه جذاب‌تر است.

اگر طرح انجام این تورنمنت تصویب شود، ناقوس مرگ جام‌دیویس که در میان تمام تورنمنت‌هاي پر زرق و برق تنیس قربانی فرم اجرایی کسل‌کننده‌اش است به صدا در می‌آید. اما در اين ميان اندی مورای تنیسور شماره یک بریتانیایی‌ها از این طرح استقبال کرده و معتقد است این مسابقه‌ها هرگز به اندازه رقابت‌هایی مانند جام‌دیویس کسالت‌بار نخواهند شد: «‌من خودم یکی از طرفداران پر و پا قرص جام‌دیویس هستم اما اگر تصمیم بگیرند آن را از تقویم رقابت‌های تنیس حذف کنند و جام‌جهانی را جایگزین کنند اتفاق فوق العاده‌ای رخ داده است.»

کریگ تایلی مدیر برگزاری اوپن استرالیا هم در این باره اظهار‌نظر جالبی دارد: «‌من فکر می‌کنم محتوای این طرح بسیار خلاقانه است. هر طرح اولیه‌ای که ورزش را نه تنها در استرالیا بلکه در سراسر دنیا در مسیر رشد و تعالی قرار بدهد باید با استقبال روبه‌رو شود.»

این طرح برای آن‌که تأییدیه نهایی را بگیرد به تمام باشگاه‌های تنیس انگلیس، اتحادیه تنیس آمریکا و استرالیا و همچنین راجر فدرر تنیسور اول دنیا و رافائل نادال اسپانیایی ارسال شده است. آدام هلفانت رئیس تور ATP نیز در کنار مدیران اجرایی شبکه‌های تلویزیونی از جمله کسانی بودند که برای تصویب طرح اجرای جام‌جهانی از آ‌ن‌ها نظر‌خواهی شده است.

جام‌جهانی تنیس که نامی مانند گرند اسلم ملت‌ها را برای آن مناسب می‌دانند، ایده‌ای است زاییده ذهن چند نفر از جمله؛ جمبا یکی از آژانس‌های فروش لوازم ورزشی در ملبورن، جیمز هایرد یکی از راگبی‌بازان سابق استرالیا، بن کارو یکی از مدیران اجرایی سابق نایک، و روبرتو میلس مدیر اجرایی سابق شرکت آدیداس.

هایرد جزئیات طرح را این‌گونه باز می‌کند: «‌امروزه دیگر ورزش باید همسو با هالیوود، بازی‌های کامپیوتری، اینترنت، تلویزیون و موسیقی پیش برود. حالا دیگر دلبستگان به ورزش‌هاي متفاوت توقع دارند سرگرمی‌هایشان متفاوت باشند، البته تمام غرور تنیس به گرند‌اسلم‌هایی است که برگزار می‌شود و ما هم نمی‌خواهیم کاری بکنیم که چیزی از این غرور و افتخار کم شود. اما خوب می‌دانیم که تنیس به هوای تازه‌ای احتیاج دارد و فقط هدف‌مان تزریق این هوای جدید به روح در‌حال کسالت این ورزش پر‌هیجان است. ما هیچ ایده‌ای را بدون رضایت بازیکنان اجرایی نخواهیم کرد. بدون حضور رضایت‌مندانه آن‌ها هیچ کاری عملی نیست. گرچه تاکنون هم بازتاب‌های خوبی از این طرح از جانب تنیسورها گرفته‌ایم. اصلا هم نمی‌خواهیم این تورنمنت برای بازیکنان بار اضافه‌ای باشد به همین خاطر سعی می‌کنیم در تقویم جهانی تنیس زمان مناسبی برای آن در نظر بگیریم.»

از نظر منطقی بهتر است که جام‌جهانی در اواخر سپتامبر و یا اواسط اکتبر در اروپا برگزار شود. مورای و فدرر دو تن از چند تنیسوری هستند که کنار کشیدن از مرحله اول جام‌دیویس را به ماندن در این رقابت‌ها ترجیح داده‌اند.