قهرماني بانفيلد در ليگ بيهيجان آرژانتين
بعد از 113 سال انتظار تمام شد. تيم بانفيلد برخاسته از جنوب بوئنوس آيرس، براي اولين بار در تاريخ باشگاهي خود قهرمان رقابتهاي فوتبال آرژانتين «آپرتورا» شد.
اگرچه تا آخرين لحظه هواداران تيم سابق خاوير زانتي، براي تماشاي قهرماني تيم محبوب خود رنج کشيدند. آنها که با دو گل از بومبونرا عقب بودند، گوشهايشان را به راديو سپرده و نگاههاي خود را به تلويزيون دوخته بودند تا با آگاهي از نتيجه بازي رقيب اين تيم نولز اول بويز که مقابل سن لورنزو بازي مي کرد، تکليف قهرماني اين فصل را متوجه شوند. تا اينکه سرانجام فرياد قهرماني سر داده شده و بانفيلد قهرمان ليگ آرژانتين نام گرفت.
امسال هم بزرگان فوتبال اين کشور شاهد هنرنمايي تيمهاي گمنام بوده و تنها نظاره گر درخشش فوق العاده آنها در عرصه رقابتهاي باشگاهي بودند.
در پايان فصل بانفيلد و نولز تحت رهبري نستور روبرتو سنسيني بودند که براي قهرماني اين فصل با يکديگر رقابت فشرده اي داشتند. قبل از سوت آغاز آخرين نود دقيقه هاي فصل، سفيد و سبزها با دو امتياز برتري نسبت به سياه و قرمزهاي روساريو صدر جدول را در اختيار داشتند.
سطح رقابتهاي باشگاهي اين فصل آرژانتين خيلي بالا نبود و براي همين بازي آخر تا اين اندازه براي مشخص شدن قهرمان ليگ از اهميت خاصي برخوردار شده بود. نولز خيلي زود به مشکل برخورد ولي همين شرايط براي بانفيلد هم تکرار شد و هر دو مدعي از تيمهاي حريف در بازي آخرخود عقب افتادند.
فابيان برداگاراي قصاب تيم روساريو بود و مارتين پالرمو بعد از 700 دقيقه که نتوانسته بود گل بزند، مقابل تيم صدرنشين گلزني کرد. سن لورنزو با رهبري سيموئونه بازي جدي خود را انجام داد.
پارادوکس مطلق همراه با رنج هواداران دو باشگاه در نيمه دوم هم ادامه يافت. هردو تيم از حريفان خود با دو گل عقب افتادند و ديگر بازيکنان خسته و بي رمق تواني براي مبارزه در ساقهاي خود نداشتند. تنش بيش از اندازه مانع از اجراي ايده هاي بازيکنان تيمها شد و هيچ چيز تغيير نکرد. بانفيلد قهرمان آرژانتين نام گرفت.
تورنمنت بي هيجان
نيم فصل اول بانفيلد چندان درخشان نبود. اين تيم فاقد هويت به نظر مي رسيد و حملات برتولو تنها جرقه هاي بازيهاي اين تيم محسوب مي شدند.
خورخه بوروچگا از نيمکت تيم تبعيد شد و در جنوب بوئنوس آيرس همه بيشتر به دسته پايين تر فکر مي کردند تا قهرماني (در رقابتهاي فوتبال باشگاهي اين کشور، ملاک سقوط به دسته پايين تر نتايج سه دوره آخر حضور در مسابقات است).
فالچوني در معجزه کسب عنوان قهرماني با تاکتيک 2 - 4 - 4 و ايجاد تعادل در تيم با تغيير ريتم فراوان ولي سازمان يافته و مقتدرانه بخصوص در بخش دفاعي موفق عمل کرد. چهره شاخص اين تيم در اين فصل سانتياگو سيلوا آقاي گل رقابتها با 14 گل زده دراين فصل نام داشت. او که در کتبوس آلمان و بيرامار پرتغال بازي کرده، در مونته ويدئو متولد شده و همواره يک بازيکن موفق بوده که هميشه مقابل دروازه حريفان فوق العاده کار کرده است.
سطح رقابتهاي اين فصل فوتبال آرژانتين به هيج وجه قابل تعريف و تمجيد نبود. از چند سال پيش تا امروز اين رقابتها با افت محسوسي روبه رو شده اند و استعدادهاي جوان کمتري معرفي کرده اند. اتفاقي نيست که بعد ازجام جهاني زير بيست سال که با اقتدار آنها در سال 2005 با درخشش مسي و سال 2007 با کولاک سرخيو آگوئرو پايان يافت، اين تيم امسال حتي نتوانست به اين رقابتها صعود کند و در جام جهاني زير 17 سال هم آبروريزي کرد.
نولز بهترين فرصت ممکن براي قهرماني را چند روز پيش وقتي که صدرنشين رقابتها بود و در کمال تعجب مقابل آرسنال ساراندي شکست خورد، ازکف داد. درآن جا تيم روساريو که لئومسي طرفدار آن است همه چيز را به نفع سفيد و سبزهاي بوئنوس آيرس رقم زد و ديگر نتوانست به گردآنها برسد. سنسيني نشان داد که لياقت نشستن روي يک نيمکت مهم باشگاهي را دارد. بوکا و ريورپلات بزرگان فوتبال آرژانتين در اين رقابتها افتضاح عمل کردند. آنها از حالا به فکر رقابتهاي سال آينده هستند.
دانيل پاسارلا به نونس رفته و رئيس ريورپلات شده و تنها با شش امتياز اختلاف توانسته دونوفريو را در رقابت برسر اتخاذ اين پست شکست دهد. در آنجا کار بزرگي درانتظار اوست.
