اهالي موسيقي با «فرامرز پايور» وداع كردند
پيكر مرحوم «فرامرز پايور» صبح امروز با حضور اهالي موسيقي از مقابل تالار وحدت تا قطعه هنرمندان تشييع شد.
به گزارش فارس، در اين مراسم كه با حضور هوشنگ ظريف،نصرالله ناصحپور، عبدالوهاب شهيدي، محمدسرير، سالار عقيلي، رضا موسويزاده، حسين عليزاده، كيهان كلهر، شهرام ناظري، كيخسرو بوناظري، هوشنگ كامكار، احمد پژمان، بابك رضايي، محمدعلي خبري و تني چند از هنرمندان در تالار وحدت برگزار شد، عباس سجادي مجري برنامه و رئيس مؤسسه موسيقي نغمه شهر گفت: سال 88 يكي از تلخترين سالها براي موسيقي ايران و جامعه فرهنگي هنري ما بوده است. تازه داشتيم با داغ پرويز مشكاتيان سر ميكرديم كه داغ ديگري بر دلمان نشست. ما امروز با پيكر استاد سنتور ايران وداع ميكنيم.
در ادامه سجادي به قرائت پيام حسن كسايي پرداخت و سپس عبدالوهاب شهيدي گفت: من فوت فرامرز پايور را كه يگانه ما در موسيقي بودند به كليه عزيزانم تسليت ميگويم. پايور بر تمامي مردم ايران بود.
در ادامه اين مراسم محمدسرير مديرعامل خانه موسيقي با بيان اينكه جامعه هنري ما پشتوانه بزرگ فرهنگي را از دست داده؛ بيان داشت: ما دو بار براي پايور متأسف شديم يكي خاموشي فعاليت هاي ايشان طي سالهاي گذشته كه مي توانست در اين دوران آثار بسيار ارزندهاي را عرضه نمايد و تأسف دوم از دست دادن اين هنرمند بزرگ است.
وي ادامه داد: تحولي كه پايور در سنتورنوازي و پژوهشي كه ايشان در موسيقي ملي انجام دادند يكي از نكات بارز دوران زندگي اين هنرمند است. آنچه كه به طور برجسته و به عنوان يك پشتوانه بايد از آن ياد كنيم شخصيت برجسته اوست چرا كه ايشان يك جامعيت خاص، منضبط، تعهد، صداقت و پاكي در وجودشان بود كه همه با هم شخصيت يك موسيقيدان ايراني را شكل ميدهد.
وي تصريح كرد: ما از اين قبيل افراد بسيار كم داريم و بايد تلاش كنيم نسل جديد يك چنين شخصيت جامعي را پيدا كند. ما بايد پشتوانه هاي فرهنگي را در جامعه تقويت كنيم كه اين خود آموزش استاد پايور است.
محمدسرير در پايان صحبت هاي خود تسليت فرهاد فخرالديني ، محمدرضا شجريان و اعضاي خانه موسيقي را ارائه كرد.
هوشنگ ظريف ديگر سخنران اين مراسم بود كه در ابتدا به بيان خاطرات خود از آشناييش با فرامرز پايور پرداخت و در ادامه گفت: استاد پايور مدتها پيش گروهي را به سرپرستي خودشان تشكيل داده اند كه تاكنون نيز تداوم يافته است. ما نوازندگان سنتور بيشماري داشتيم اما شيوه و قدرت نوازندگي استاد پايور بسيار متفاوت بود.
وي ادامه داد: به واسطه شخصيت ايشان گروه با عشق و همدلي خاص كار مي كرد و به عقيده من ما امروز نيز بايد اين عشق و همدلي را داشته باشيم و از با هم بودن كناره نگيريم.
به گزارش فارس، در ادامه اين مراسم كه با حضور خيل عظيمي از مردم هنردوست برگزار شده بود محمداسماعيلي نوازنده تنبك و عضو گروه موسيقي فرامرز پايور گفت: همه بزرگان اين مجلس عزادارند اما داغي كه پايور بر دل ما گذاشت تا آخر عمر فراموش نميشود.
وي با خواندن قطعه ساربان بيان داشت: بنده 40 سال كنار دست اين استاد بزرگ نشستم و افتخارم اين بود كه در محضر استادان تهراني و پايور به آموزش موسيقي بپردازم و در تمامي لحظات زندگي مطلبي كه ايشان بسيار مراعات ميكردند در خصوص ادب بود.
اين نوازنده تنبك ادامه داد: موسيقي كه ايشان عرضه كردند جدي و داراي تفكر بود و يكي از افتخارات ما در گذشته اين بوده كه در همين تالار وحدت ايشان ماهي يك بار موسيقي اصيل را ارائه مي دادند. پايور حق بزرگي به گردن تمامي جوانان دارد و اين بزرگان صدمات فراواني را به جان خريدند تا براي موسيقي ايران احترام ايجاد كنند.
ارفع اطرايي پژوهشگر و نوازنده سنتور كه سالها با پايور فعاليت كرده بود ، در اين مراسم گفت: ايشان ميدانستند مانند خالقيها ، صباها، برومندها و بسيار اساتيد تأثيرگذار ديگر نخواهند مرد و به جريان جوشاني كه ايجاد كرده بودند بسيار آشكار بودند. روند پايور پدر سنتورنوازي ايران روندي خاص بوده است. جرياني صريح و پويا كه تا امروز در موسيقي ايران وجود داشته است.
وي ادامه داد: پايور همه روزه در مراكز آموزشگاه ها و رسانه هاي صوتي جريان دارد و نامي است كه روزانه هزاران بار تكرار ميشود. اين جريان 52 سال از زندگي مرا در برگرفته به طوري كه اولين بار در مهر سال 1336 به حضور ايشان مشرف شدند.
اين نوازنده سنتور با ذكر خاطراتي از همكاري اش با پايور گفت: معيار سنجش سنتورنوازي ايران پايور است و اين بزرگمرد تاريخ ساز در ناخودآگاه تمامي سنتورنوازان نيم قرن حاضر حضور دارد.
اطرايي در پايان سخنان خود شعري از مهدي سهيلي رابه همسر فرامرز پايور تقديم كرد.
در پايان اين مراسم سعيد ثابت نوازنده سنتور و شاگرد فرامرز پايور گفت: پايور معلم اخلاق بود و تا زماني كه هستي برقرار باشد نام استاد پايور چون نگين در موسيقي ايران خواهد درخشيد.
به گزارش فارس، اهالي موسيقي بعد از وداع با فرامرز پايور پيكر او را تا قطعه هنرمندان بهشت زهرا تشييع كردند.
روحش شاد
(شعر از رضا برون)



