ليگبرتر هستم، خوشبختم!
وقتي 2 فصل پيش ردينگ در 2 بازي با نتايج عجيب 7-3 و 7-4 مغلوب حريفان خود شد، فوتبالدوستان انگليسي به طعنه گفتند وظيفه اين تيم كه در نهايت مدت زيادي در ليگبرتر نماند، جذاب كردن رقابتها بوده و بس. اما حالا تيمهاي بيشتري به جمع آبيها پيوستهاند.
به نوشته خراسان و به نقل از تایمز؛ پس از شكلگيري دومين نتيجه يكطرفه تاريخ ليگبرتر در جدال هفته گذشته بين تاتنهام و ويگان، اين هفته برنلي ناگهان ديوانه شد و 3 گل از 5 گل وستهام زولا را جبران كرد تا يكي ديگر از بازيهاي كلاسيك تاريخ ليگبرتر روي پرده برود.
در روز منتهي به الكلاسيكو و داربيهاي جذاب ليورپول و لندن، پيروزي قاطعانه منچستريونايتد در فرايتون پارك پرسروصدا نشان داد. فرگوسن تحتتأثير اعتراض هواداران به اعتراضهايش به داوري قرار نميگيرد و روني هم با يك هتتريك جشن حضور گرانت روي نيمكت پورتسموث را به هم ريخت. سرمربي سابق چلسي ميگويد اين نتيجه اميدهاي او براي حفظ تيم در بالاترين سطح فوتبال انگليس را از بين نميبرد.
ميتوانيد اين حرف را جدي بگيريد اما بهتر است دلايل شكلگيري بازيهاي پرگل را مورد بررسي قرار دهيد. تاتنهام بهترين پيروزي 32 سال اخير را جشن گرفت و دفو يكي از تنها 3 بازيكني نام گرفت كه در يك بازي ليگبرتر 5 گل ميزند. از زمان كاهش تعداد تيمهاي اين رقابتها از 22 به 20 تيم، شكل برگزاري ليگ تغيير نكرده؛ بر خلاف قانون جديد آفسايد كه به لطف تساهل قانونگذاران، به مهاجمان فرصتهاي بيشتري داد.
در اين شرايط اگر مدافع و مهاجم روي يك خط قرار ميگرفتند، پرچم آفسايد بالا نميرفت. هنگام تماشاي گلهاي تاتنهام در بازي هفته گذشته مقابل ويگان به معجزه قانون جديد پي برديم. مسائل مالي باعث برچيده شدن ليگ دست اول و تأسيس ليگبرتر شد، با اين حال هرچه گذشت، دانستيم بنيان جديد ارمغانهاي معنوي هم به دنبال دارد؛ مثلا همين بازيهاي پرگل و اختلافهاي فراوان. در 15 دقيقه ديوانهكننده تاتنهام لياقت لازم براي برتري 9 گله را نشان داد و دفو به مهاجمان اميدوار تيمملي انگليس هشدار داد.
ردنپ، سرمربي تاتنهام گفته مهاجم اول تيمش بهترين تمام كننده فوتبال جزيره است. قابل توجه دن فابيو كاپلو! چارچوب شناسي و تسلط كامل هنگام روبهرو شدن با دروازهبانها، دفو را به بهترين زوج روني در خط حمله سه شيرها تبديل ميكند. البته كاپلو، اوون را فراموش نميكند اما حقيقتا نمايشهاي اخير زننده بهترين گل جام جهاني 1998 اصلا چنگي به دل نميزند و در بدترين حالت اصلا شبيه جادوگريهاي دفو نيست. به موضوع اصلي برگرديم.
تنها توانايي فردي عامل نتايج پرگل اخير ليگبرتر تلقي نميشود. سازمان دفاعي تيمهاي ليگبرتر به مرور زمان منسجمتر شده اما تا وقتي اولويت حفظ ساقها براي بازي آينده باشد، مهاجمان موفقتر از حسابگرها هستند. دفو با رعايت اصل غافلگيري در 18 دقيقه ابتدايي نيمه دوم 4 گل درون دروازه ويگان جاي داد. سولشار اين تعداد گل را در 12 دقيقه به ثمر رساند و جان مك اينتير و بيلي ريچاردسون در فاصله 2 جنگ جهاني طي 300 ثانيه دستاورد مشابهي را رقم زدند.
البته خوشبختانه يا متأسفانه مدافعان امروزي اجازه نميدهند شخصي مانند جو پين (بازيكن تيم دسته سومي ليتون) در جريان پيروزي 12 صفر تيمش به تنهايي به اندازه انگشتان دو دست تور دروازه را بلرزاند. حتي تكرار شاهكارهاي راش (آقاي متخصص 4 گل در بازي) و جف هرست (راقم تنها هتتريك فينالهاي جام جهاني) بعيد نيست.
شايد هم يكي پيدا شود و مانند تد درك (بازيكن وقت آرسنال) و جيمز روسي (ستاره استوك) هر 7 گل تيمش در يك بازي را به ثبت برساند؛ هرچند خيلي دور از ذهن است كه يك بازيكن با وجود مصدوميت؛ شبيه درك 7 شوت از 9 شوت خود را درون دروازه جاي دهد. دقت كم شده و استقامت مدافعان زياد. به هرحال ردنپ، حال سرمربي ويگان را درك ميكند چون خودش در اولين بازي به عنوان مرد اول نيمكت پورتسموث شاهد شكست 9صفر تيمش مقابل لينكولن بود.
نمونههاي ديگري هم وجود دارد. بيل نيكلسون، اكتبر 1958 در اولين تجربه نشستن روي صندلي مربيگري تاتنهام شكست 10 4 سفيدها مقابل اورتون را به چشم ديد. تيم عجيب اين آقا در پايان فصل با 58 گل زده و 95 گل خورده بين 22 تيم هجدهم شد.
امروز اوضاع بهتر شده اما هنوز ليگبرتر سرزمين عجايب و نتايج دور از ذهن به حساب ميآيد. جان فرانكو زولا، سرمربي وستهام هرچند پيروزي بر برنلي را از دست نداد، با اين حال براي اولينبار از زمان آويختن كفشها بار ديگر به ياد آورد فوتبال انگليس و فوتبال به سبك انگليسيها يعني چه!
