هنوز به تك ستاره‌ها دلخوشيم

هجدهمين دوره رقابت‌هاي دووميداني قهرماني آسيا، عرصه قدرت‌نمايي قهرمانان دووميداني چين بود. چيني‌ها كه سال آينده ميزبان باز‌هاي آسيايي در شهر گوانگجو خواهند بود، تمرين خوبي را در اين شهر در مسابقات دووميداني قهرماني آسيا انجام دادند و دورخيز خود را براي دروي مدال‌هاي دووميداني بازي‌هاي آسيايي آغاز كردند.

به نوشته جام جم؛ چين كه در دوره قبلي مسابقات قهرماني آسيا 7 مدال طلا به دست آورده بود، اين بار با 18 مدال طلا، 19 نقره و 10 برنز قدرت و برتري مطلق خود را در دووميداني قاره كهن نشان داد. ژاپني‌ها 12 مدال طلا كسب كردند تا نشان دهند در ورزش مادر دووميداني همچنان مدعي‌اند.

بقيه كشورها فاصله بسيار زيادي با چين و ژاپن داشتند و نشان دادند حرف زيادي براي گفتن در دووميداني ندارند و همچنان بايد به تك چهره‌هاي خود در تك رشته‌ها دلخوش باشند.

در حالي كه دووميداني مجموعه‌اي از رشته‌هاي متنوع در دوها، پرش‌ها و پرتاب‌هاست، چيني‌ها با توجه كامل به اين مهم كار پايه و هدفمند خود را در دووميداني آغاز كرده‌اند. در اين دوره از مسابقات سهم دووميداني ايران از مدال‌هاي فراوان اين رشته تنها 5 مدال بود.

در اين دوره از مسابقات تنها يك ركورد آسيايي آن هم در بخش زنان شكسته شد و حدنصاب‌ها چندان چشمگير نبود. حتي ليوشيانگ چيني كه مشهورترين ورزشكار اين مسابقات بود و عنوان قهرماني المپيك 2004 آتن را در دوي 110 متر با مانع در اختيار دارد و زماني ركود‌دار جهان بود، حدنصاب 13 ثانيه و 50صدم ثانيه را كسب كرد كه در مقايسه با ركورد او كه 12 ثانيه و 88 صدم ثانيه است، جالب نيست. البته سردي هواي گوانگجو و بارش باران در برخي روزهاي برپايي مسابقات بر كيفيت كار ورزشكاران اثر گذاشته بود.

اما در مجموع مسابقات قهرماني آسيا نشان داد كه دووميداني بزرگ‌ترين و پرجمعيت‌ترين قاره جهان با دووميداني قاره‌هاي ديگر فاصله زيادي دارد و مسابقاتش هنوز دور از جذابيت و هيجان است. در ورزشگاه گوانگجو تماشاگران اندكي حضور يافتند و هر روز تقريبا تمام صندلي‌ها خالي از تماشاگر بود. در حالي كه در المپيك پكن، دووميداني پرتماشاگرترين رشته مسابقات بود كه دو علت داشت.

يكي اين‌كه اصولا دووميداني المپيك تماشاگران زيادي را جذب مي‌كند و دوم آن‌كه بزرگان دووميداني جهان در المپيك گرد هم مي‌آيند و در بالاترين سطح مسابقه مي‌دهند. در حالي كه دووميداني آسيا در وضع كنوني بجز ليوشيانگ چيني و دو، سه دونده قطري و بحريني كه آفريقايي‌تبارند، چهره جهاني ندارد. دونده‌هاي مطرح قطر و بحرين هم در مسابقات قهرماني‌ آسيا شركت نكردند.



صميمي، تنها رقيب حدادي

در مسابقات دووميداني قهرماني آسيا، همان‌طور كه انتظار مي‌رفت احسان حدادي براحتي قهرمان ماده پرتاب ديسك شد. تنها رقيبش محمدصميمي بود. هر دوي آنها ديسك را بالاي 64 متر پرتاب كردند. حدادي با 64 متر و 83 سانتي‌متر اول شد و صميمي با 64 متر و يك سانتي‌متر به مدال نقره دست يافت. نفر سوم كه از چين بود، ديسك را فقط 59 متر و 27 سانتي‌متر پرتاب كرد.

حدادي پس از المپيك به علت آسيب‌ديدگي در مسابقه‌هاي بين‌المللي شركت نكرده بود و بنابراين عملكرد او در گوانگجو مثبت و اميدواركننده بود. او در دوره قبلي مسابقات با حدنصاب 65 متر و 38 سانتي‌متر اول شده بود. حدادي مي‌گويد برنامه بعدي‌اش شركت در مسابقات جايزه بزرگ سال 2010 و بازي‌هاي آسيايي سال آينده خواهد بود.

انتظار مي‌رود اين پرتابگر خوب، سال آينده حدنصاب‌هاي خوبي به دست آورد، اما اين‌كه آيا او قادر خواهد بود ركورد آسيايي‌اش را كه 69‌‌متر و 32 سانتي‌متر است بشكند، بايد صبر كرد و ديد. او هدف اصلي خود را مسابقات جهاني سال 2011 در كره جنوبي اعلام كرده و بعد از آن خود را براي المپيك 2012 لندن آماده خواهد كرد. شايد او با داشتن برنامه‌اي خوب و هدفمند، ركوردش را سال 2011 به مرز 70 متر برساند. در آن صورت براي كسب مدال جهاني و المپيك اميد زيادي خواهد داشت.



تنها يك مدال در دو‌ها

در رقابت‌هاي دووميداني قهرماني آسيا در مواد مختلف دوها كه از 100 متر تا ماراتن را شامل مي‌شود، ما تنها به يك مدال دست يافتيم. البته در دوهاي مختلف شركت‌كننده نداشتيم.

تيم ايران در مواد 400، 800، 1500 و 3000 متر با مانع شركت كرد كه سجاد مرادي در 800متر با كسب زمان يك دقيقه و 48 ثانيه و 58 صدم ثانيه اول شد و اميد مرادي برادرش در اين ماده ششم شد.

سجاد در دوره قبلي مسابقات، مدال نقره ماده 800 متر را به دست آورده بود. دوندگان كويتي و عراقي به ترتيب دوم و سوم شدند. در اين ماده خبري از دوندگان نامدار بحريني و قطري نبود و به اين ترتيب سجاد مرادي با خيال راحت اول شد. او كه دوره قبلي مسابقات در ماده 1500 متر مدال نقره را به دست آورده بود، در مسابقه 1500 متر امسال به رقابت ادامه نداد و از مسابقه كنار رفت.

در ماده 400 متر عملكرد خوبي نداشتيم، در حالي كه 2 سال پيش در اردن رضا بوعذار برنده مدال نقره و عاكفيان برنده مدال برنز شده بود، در اين دوره از مسابقات عاكفيان در تركيب تيم اعزامي نبود و رضا بوعذار نتوانست موفقيت 2 سال پيش خود را تكرار كند و به مقام هفتمي قناعت كرد. او در اردن حد نصاب 46 ثانيه و 90 صدم ثانيه را به دست آورده بود، در حالي كه اين بار در فينال 400 متر، اين مسافت را در 47 ثانيه و 46 صدم ثانيه دويد و نشان داد آمادگي آرماني ندارد، در دوي 3000 متر با مانع نيز احمد فرود، مقامي بهتر از نهمي كسب نكرد. ما در دوهاي 100 و 200 متر شركت‌كننده نداشتيم.

عبدالغفار سقر ركورد‌دار دوي 100 متر ايران در اين باره گفت: به دوهاي سرعت كم‌توجهي مي‌شود، در حالي كه ما استعدادهاي خوبي داريم. شايد اگر دونده‌اي را در رشته 200 متر به مسابقات مي‌فرستاديم، مدال كسب مي‌كرديم. چون كساني كه مدال‌هاي اين ماده را به دست آوردند، ركوردهاي جالبي را ثبت نكردند.



سپهرزاد موفق، نيك‌فر باز هم ضعيف

در ماده دهگانه، هادي سپهرزاد موفقيت 2 سال پيش خود را تكرار كرد و بار ديگر به مدال نقره آسيا دست يافت. براي اينكه دووميداني ما در عرصه بين‌المللي به موفقيت درخور توجهي برسد، بايد در رشته هاي مختلف آن برنامه‌ريزي و سرمايه‌گذاري كرد

او با كسب 7262 امتياز در مكان دوم ماده دهگانه قرار گرفت. در حالي كه در مسابقات قهرماني آسيا در اردن 7667 امتياز به دست آورده بود. 2 سال پيش او براي كسب سهميه المپيك تلاش مي‌كرد و به همين دليل آمادگي‌اش بيشتر از امسال بود.

البته امسال سردي هوا هم عاملي در كاهش كيفيت كار سپهرزاد بود. بر خلاف سپهرزاد، امين ابراهيم نيك‌فر، ركورد‌دار ماده پرتاب وزنه ايران عملكردي ضعيف و نااميدكننده داشت. مسوولان تيم دووميداني روي او و مدال احتمالي‌‌اش خيلي حساب كرده بودند، اما نيك‌فر مانند المپيك پكن نشان داد كه روحيه و توان رقابت‌ كردن در رويدادهاي بزرگ را ندارد و تنها در مسابقات درجه دوم خوب پرتاب مي‌كند.

او در پكن چند بار خطا كرد و يكي از ضعيف‌ترين نتايج مرحله مقدماتي پرتاب وزنه را به دست آورد. در گوانگجو نيز همين وضع را داشت و چند بار خطا كرد. بهترين پرتابش همان پرتاب اول بود كه وزنه را 18 متر و 30 سانتي‌متر پرتاب كرد و از پرتاب سوم به بعد همه پرتاب‌هايش خطا بود. در اين ماده پرتابگري از هند با حد نصاب 19 متر و 87 سانتي‌متر اول شد و قهرمانان چين و چين‌تايپه دوم و سوم شدند و نيك‌فر هشتم شد تا نشان دهد نمي‌توان روي او حساب كرد.



رباني، ناكام بزرگ

محمدحسن رباني، يكي از دو مرد طلايي ايران در رقابت‌هاي دووميداني قهرماني آسيا در سال 2007 بود. او اين بار هم در مسابقات شركت كرد كه توفيقي به دست نياورد.

رباني در اردن با حد نصاب 5 متر و 35 سانتي‌متر اول شده بود. البته در مسابقات اردن پرش‌كنندگان خوب چين و ژاپن و ازبكستان حضور نداشتند و سطح رقابت‌ها پايين بود كه زمينه براي موفقيت رباني فراهم شده بود.

اما رباني در گوانگجو حتي نتوانست به ركورد خود در اردن دست يابد و بهترين پرش او 5 متر و 15 سانتي‌متر بود. او روي مانع 5 متر و 30 سانتي‌متري 3 بار خطا كرد تا با همان ركورد 5‌‌متر و 15 سانتي‌متري به مقام ششم برسد. در اين ماده ليوفيليانگ از چين با حد نصاب 5 متر و 60 سانتي‌متر اول شد و يانگ گوان هموطن او با حد نصاب 5 متر و 45 سانتي‌متر به مقام دوم رسيد.

نفرات سوم و چهارم كه از ژاپن و ازبكستان بودند نيز همين حد نصاب را كسب كردند كه البته خطاهايشان بيشتر بود. با وصفي كه براي رباني پيش‌آمده، به نظر مي‌رسد از اين به بعد كارش در پرش با نيزه دشوارتر خواهد بود و براي شكستن ركورد ايران بايد بيشتر زحمت بكشد و شيوه‌هاي تمريني خود را تغيير دهد.

در سال‌هاي گذشته حضور سه‌پرش‌كننده خوب و رقيب يكديگر به نام رباني، غفاري و شوقيان، سبب چند بار ركوردشكني در اين ماده شد و اميد مي‌رفت با ادامه رقابت اين قهرمانان، ركورد ايران خيلي زود از مرز 5 متر و 50 سانتي‌متري عبور كند، اما مدت‌هاست شوقيان در مسابقات شركت نمي‌كند و انگيزه خود را در دووميداني از دست داده است. غفاري نيز درخشش سابق را ندارد.

به اين ترتيب رباني حالا حاشيه امنيت در تيم ملي دارد و با اين وضع آن شور و شوق سابق در او ديده نمي‌شود. مسابقات قهرماني آسيا در چين به او بخوبي نشان داد اگر قصد دارد دوباره خود را در آسيا مطرح كند، بايد به فكر ركوردهاي خوب باشد و ببيند آيا مي‌تواند به ارتفاع بالاتر از 5‌‌متر و 50 سانتي‌متر برسد يا نه.



دلخوشي به تك ستاره‌ها

رقابت‌هاي دووميداني قهرماني آسيا بار ديگر نشان داد كه دووميداني ما همچنان به تك رشته‌ها دلخوش است و براي اين كه دووميداني به موفقيت در خور توجه برسد بايد در رشته هاي مختلف آن برنامه‌ريزي و سرمايه‌گذاري كنيم. از زمان بازي‌هاي آسيايي 1974 دووميداني‌كاران ما در پرتاب ديسك و دوهاي نيمه استقامت عملكرد خوبي داشتند و آن سال مرحوم رضا انتظاري در دوهاي 400 و 800 متر مدال نقره گرفت و مرحوم جلال كشميري در پرتاب ديسك و وزنه به مدال طلا دست يافت.

سال‌ها انتظار كشيديم تا بار ديگر به مدال طلاي بازي‌هاي آسيايي در پرتاب ديسك دست يافتيم كه اين بار احسان حدادي در قطر 2006 اين توفيق را كسب كرد و حالا پس از گذشت 3 دهه به جاي رضا انتظاري، سجاد مرادي را داريم، اما حالا در پرش ارتفاع، ديگر ورزشكاري چون تيمور غياثي نداريم كه بيايد و طلاي آسيا يا بازي‌هاي آسيايي را كسب كند.

حكايت دووميداني ما هميشه همين بوده است و اميد به درخشش تك ستاره‌ها داشته‌ايم. اين درخشش‌ها از علي باغبانباشي در بازي‌هاي آسيايي 1951 دهلي شروع شد كه او مدال طلاي دوي 5000 متر را به دست آورد و به احسان حدادي ختم شد كه به مدال طلاي پرتاب ديسك قهرماني آسيا در سال 2009 دست يافته است.

شمار تك ستاره‌هاي ما هميشه اندك بوده است. آيا مي‌شود روزي اين وضع تغيير كند و ما براستي دووميداني داشته باشيم؟ فعلا چشم‌انداز روشني نمي‌بينيم. شايد در آينده وضع فرق كند.