تغييرات قطبی کي به پايان مي رسد؟

اگر بخواهيم روند تغيير و تحولات تيم ملي فوتبال ايران را ريشه اي بررسي کنيم، بايد به سال 2006 و پس از اتمام مسابقات جام جهاني آلمان باز گرديم؛ اولين جرقه هاي جوانگرايي و ايجاد تغيير در ترکيب تيم ملي از همان زمان توسط منصور ابراهيم زاده آغاز شد و سپس توسط امير قلعه نويي و علي دايي ادامه يافت تا رسيديم به افشين قطبي.

به نوشته قدس؛ به واقع آنچه امروز در تيم ملي داريم - يا نداريم! - حاصل کار اين چهار مربي است که در ظرف زماني کمتر از سه سال فعاليت کرده اند و پس از نمايشي که در بازي مقابل اردن و مقدونيه تماشا کرديم، مي توان گفت که تيم ملي ايران هنوز حتي در اندازه هاي فني پيش از جام جهاني 2006 هم بازي نمي کند؛ و اين در حالي است که هدف سازمان تربيت بدني و فدراسيون فوتبال از اخراج برانکو ايوانکوويچ لابد ترقي و توسعه تيم ملي بوده است!

امروز به جرأت مي توان گفت که در عرصه فوتبال ملي هنوز تيمي در قواره هاي بالاي آسيايي نداريم، و به طريق اولي مي توان نتيجه گرفت که روند تغييرات در تيم ملي، دقيق و مطابق با اصول و معيارهاي فني درستي نبوده است.

با اين حال نبايد بسياري رخدادهاي فني مثبت را هم در تيم ملي ناديده گرفت. هر چند سازماندهي تيم بعد از مسابقات جهاني 2006 بسيار کند صورت گرفته و طي اين سه سال به نتيجه بايسته اي نرسيده است، اما به هر حال بايد روي امتيازات فني اين تيم کار کرد، آن را به جلو برد و براي مسابقات ملتهاي آسيا 2011 قطر به اوج رساند.

مقابل اردن و مقدونيه ديديم که تيم سه ساله ما هنوز در اجراي طرحهاي ابتدايي بازي نظير، سانتر، اورلپ، شوت از دور و انجام حرکات ترکيبي پشت محوطه مشکل دارد؛ هنگامي که به دفاع مي رود دچار سراسيمگي شده و براي بيرون آمدن از دفاع و انتقال بازي طرح مشخصي ندارد.

هماهنگي و انجام بازي سريع و بويژه استفاده از حداکثر ظرفيت و توان تيمي نزد تيم ملي پايين است و اين در حالي است که قطبي قريب به ده مسابقه با همين نفرات به ميدان آمده و پيش از او نيز تيم ملي به تقريب با همين ترکيب (منهاي دو يا سه نفر) زماني حدود 2/5 سال را پشت سر گذاشته است.


چگونه سرعت بگيريم
افشين قطبي همچون مربيان پيشين تيم ملي با اين انتقاد رو به روست که تعدادي از بازيکنان شايسته ليگ برتر را به تيم دعوت نکرده و از طرف ديگر بعضي از دعوت شدگان نظير پژمان نوري، مجتبي زارعي و حتي محمد نصرتي که به نظر مي رسد سرمربي روي آنان حساسيت ويژه اي هم دارد، در اندازه تيم ملي نيستند.

تيم ملي ايران روز اول آذر 88 بازي برگشت خود را مقابل اردن در شهر امان انجام خواهد داد و چنانچه همه لژيونرها- اعم از شاغلين اروپا و امارات- در اين مسابقه غايب باشند (که گفته مي شود چنين خواهد بود) آنگاه معلوم مي شود که قطبي در انتخاب 30 نفره خود براي تيم ملي در کدام پست ها دچار اشتباه شده و حضور مهره هايي مثل حسين کاظمي، ميلاد زنيدپور، عادل کلاه کج و ميثم بائو تا چه اندازه مي توانست ثمربخش باشد.

انتقاد از سرمربي تيم ملي در اين زمينه با اين هدف روشن انجام مي شود که تيم در کوتاه ترين زمان ممکن ضمن استفاده از کل ظرفيت فوتبال ايران به انسجام برسد. طي سه سال گذشته اشتباهات مربيان مختلف در زمينه انتخاب بازيکن و مهره چيني موجب شده تا تيم ملي به هماهنگي و ترکيب مناسبي نرسد و دقيقاً به همين دليل است که هنوز هم آن را در اندازه هاي واقعي خود نمي بينيم.

افشين قطبي قبل از هر کار ديگر، اکنون وظيفه دارد تا مهره هاي اصلي، ذخيره ها و نفراتي را که در حلقه دوم، در دسته شايستگان دعوت به تيم ملي قرار مي گيرند به سرعت شناسايي کرده و کار هماهنگ سازي و رسيدن به بالاترين اندازه هاي ظرفيت فني را آغاز کند.

دوره آزمون و خطا و شناسايي در تيم ملي بيش از اندازه طبيعي به طول انجاميده و در صورت ادامه، بازيکنان از شادابي و احساس امنيت دور خواهند شد و اين آفتي است که به تنهايي مي تواند يک تيم را از پا بيندازد.

تيم ملي در مسابقات ملتهاي آسياي 2007 و مقدماتي جام جهاني 2010 دو شکست بزرگ را بابت انتخاب هاي غلط، طولاني شدن پروسه تغييرات و نرسيدن به انسجام تيمي متحمل شده و بديهي است که نبايد اجازه داد تا يک بار ديگر در جام ملتهاي آسيا 2011 همين اتفاق رخ دهد.