يك مدال كمتر، يك پله پايينتر!
دو سال حكمراني بر سطح اول واليبال جهان و تكيه بر رنكينگ اول فدراسيون جهاني (FIVB) در رده سني پايه، دو هفته قبل براي ايران به پايان رسيد. طبق برنامه، فدراسيون جهاني واليبال بعد از برگزاري هر دوره مسابقههاي قارهاي و جهاني، رنكينگ جديد تيمهاي ملي را اعلام ميكند.
به نوشته خراسان؛ اينبار هم پس از اتمام مسابقههاي جوانان جهان (هند و نوجوانان جهان (ايتاليا)، FIVB ردهبندي جديد خود را در رده تيمهاي پايه اعلام كرد و تيم ايران بعد از 2 سال صدرنشيني در اين ردهبندي و قرار گرفتن در بالاي نامهاي بزرگي مثل برزيل، روسيه، ايتاليا، فرانسه، صربستان، آرژانتين، كوبا و... با يك سقوط به رنكينگ دوم FIVB قناعت كرد.
در سال 2007 تيم نوجوانان ايران با هدايت يوويتسا سوتكوويچ، براي اولينبار در تاريخ ورزش ايران، يك مدال طلاي تيمي در سطح جهان بهدست آورد. قبل از اين هيچكدام از ورزشهاي گروهي ايران نتوانسته بودند به مقام قهرماني جهان برسند. سال رويايي واليبال ايران را مصطفي كارخانه و تيم جوانان ايران كامل كردند. آنها در بازيهاي جهاني مراكش براي اولين بار روي يكي از سكوهاي قهرماني ايستادند و با مدال برتر بازيها به تهران بازگشتند.
اين دو مدال باارزش به علاوه قهرماني در هر دو رده سني در آسيا، نام ايران را تا صدر رنكينگ فدراسيون جهاني پيش برد. بازيهاي تداركاتي خوب و حمايتهاي تمام و كمال فدراسيون به علاوه انگيزه و تلاش مربيان و بازيكنان دو تيم، باعث شد جوانان و نوجوانان ايراني از دو سال قبل به عنوان ابرقدرت جديد واليبال جهان مطرح شوند. قهرماني مجدد هر دو تيم در مسابقههاي قهرماني آسيا، نويدبخش تكرار افتخارهاي گذشته بود اما در مسابقههاي نوجوانان ايتاليا و جوانان هند، اوضاع كمي متفاوت بود.
سوتكوويچ و تيم نوجوانان كارشان را مثل هميشه با اما و اگر شروع كردند ولي به هر نحوي كه بود با تكيه بر قدرت بدني مثالزدني و منحصر بهفرد خود به همراه صربستان به فينال رسيدند. صربها كه براي اولينبار به عنوان كشوري مستقل و جدا از مونتهنگرو در مسابقهها شركت ميكردند به خوبي از پس مدافع عنوان قهرماني برآمدند و به مدال طلا رسيدند تا نوجوانان ايراني روي سكوي دوم بايستند. تيم كارخانه هم كه بايد در هند از مدال برنزش دفاع ميكرد، چندان پرقدرت يا حداقل مثل دوره قبل ظاهر نشد. آنها به مقام پنجم جهان رسيدند.
مصطفي كارخانه كه پيش از سفر به هند پيشبيني ميكرد، تيمش روي سكو نرود، ميگفت: «ما تمام تلاشمان را ميكنيم ولي اگر نتيجه مطلوبي نگرفتيم، حرفهاي زيادي براي گفتن دارم!» پيشبيني كارخانه درست از آب درآمد ولي او هرگز حرفهاي دلش را علني نكرد! او در يك تصميمگيري عجيب، قيد تيم پيكان را هم زد و به ماهشهر رفت.
در حاليكه امسال پيكان بعد از 4 دوره قهرماني متوالي در جام باشگاههاي آسيا، ميخواست براي اولين بار در مسابقههاي باشگاههاي جهان شركت كند! او به دلايلي كه فقط خودش ميداند از حضور در جام باشگاههاي جهان، چشمپوشي كرد و راهي بندرامام شد.
تيمهاي پايه ايران در رنكينگ FIVB يك پله سقوط كرد تا نشان دهد حفظ يك پيروزي از اصل آن سختتر است. نكته اميدواركننده اين است كه ايران حداقل فاصله را با تيم اول دارد. اين سقوط قابل جبران است به شرطي كه تيمهاي پايه ايران و فدراسيون واليبال فراموش نكرده باشند در سال 2007 چه عملكردي داشتند.
رنكينگ تيمهاي پايه واليبال جهان:
1. آرژانتين 2. ايران 3. برزيل 4. روسيه 5. هند 6. صربستان 7. كوبا 8. تونس 9. آمريكا 10. فرانسه 11. اسپانيا 12. مصر
