شعری زیبا، منسوب به امام صادق(ع)
تَعصِى الإله و أنت تُظهِرُ حُبَّه هَذا لَعَمرى فِى الفِعالِ بَدیعٌ
لَو کَانَ حُبُّکَ صَادِقاً لَأطَعتَهُ إنَّ المُحِبَّ لِمَن یُحِبُّ مُطِیعٌ
یعنی:
در حالى که به خدا اظهار محبت میکنی، گناه مىکنى؟ به جان خودم قسم که این، کار عجیبى است.
اگر محبت تو واقعى بود، باید خدا را اطاعت مىکردى، زیرا که عاشق، مطیع کسى است که به او علاقه دارد.
(بحار الانوار: ج47،ص24).
لَو کَانَ حُبُّکَ صَادِقاً لَأطَعتَهُ إنَّ المُحِبَّ لِمَن یُحِبُّ مُطِیعٌ
یعنی:
در حالى که به خدا اظهار محبت میکنی، گناه مىکنى؟ به جان خودم قسم که این، کار عجیبى است.
اگر محبت تو واقعى بود، باید خدا را اطاعت مىکردى، زیرا که عاشق، مطیع کسى است که به او علاقه دارد.
(بحار الانوار: ج47،ص24).
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۷
انتشار یافته: ۶
ممنون.بسیار زیبا بود.در هیاهوی خبر های سیاسی و اجتماعی این ها باعث آرامش می شود.عالی بود این شعر مرحوم آقاسی در مورد امام صادق علیه السلام هم جالبه:جاده ی حیرت بسی پر پیچ بود
لطف ساقی بود و باقی هیچ بود
مکه زیر سایه خناس بود
شیعه در بند بنی العباس بود
حضرت صادق اگر ساقی نبود
یک نشان از بندگی باقی نبود
فقه شمشیر امام صادق است
هر که بی شمشیر شد نا لایق است
