مديريت جهان سومي در فوتبال ايران

قدس؛ 1 ) سرانجام فدراسيون فوتبال با وجود تمام مخالفتهايي که از سوي منتقدان و باريک انديشان وجود داشت، قانون منع استخدام دروازه بان خارجي را براي يک سال ديگر به تصويب رساند تا گلرهاي متوسط و ضعيف ايراني تا آخر عمرشان طعم خوش روزهاي تابستان 88 را از ياد نبرند!

بي ترديد نشانه هاي واضحي از « مديريت جهان سومي» در تصويب اين قانون قابل رؤيت است؛ آنچه باعث مي شود گروهي خاص، ناگهان و بدون هيچ دليل خاصي صبح زود از خواب بلند شوند و با شرايطي مواجه شوند که قيمت هر کدامشان حداقل دو برابر شده و در برخي موارد، مثل سيد مهدي رحمتي به مرز 700 ميليون تومان رسيده است!

از همه جالب تر اما، توجيه آقايان در وضع چنين قانوني است. آنجا که دوستان مدعي مي شوند به منظور تربيت نسل تازه گلرها مبادرت به چنين کاري کرده اند، حال آنکه نه در عمل نشانه هايي از اين اتفاق مشاهده مي شود و نه بقيه اقدامهاي اين مجموعه موازي با چنين رويکردي است.

2 ) اين روزها تيم ملي فوتبال اميد کشورمان يک اردوي آماده سازي را در آفريقاي جنوبي برپا مي کند.
آنچه در مورد سفر کاري شاگردان غلام پيرواني بسيار جالب توجه به نظر مي رسد، همراه شدن سيد مهدي رحمتي با اين کاروان به عنوان يار کمکي است!

بضاعت فوتبال امروز ما چنان ناچيز است که در حال حاضر غير از رحمتي و تا حدودي طالب لو، تقريباً هيچ دروازه بان مطمئن ديگري در ليگ پيدا نمي شود و در چنين شرايطي، «وحشتناک» است که مسؤولان تيم اميد - تيمي که قاعدتاً بايد به پشتوانه سازي و تربيت نسل نو اهتمام کند- حتي براي اردوي مقدماتي و تدارکاتي اش هم به دارايي هاي معدود بزرگسالان چنگ مي اندازند و مهدي رحمتي شان را قرض مي گيرند!

آيا چنين اتفاق غيرقابل توجيهي، با قانون جنجالي حذف گلرهاي خارجي همسوست؟ آيا مي توان هضم کرد که از اين سو قانونگذاران فدراسيون فوتبال به بهانه ساختن دروازه بانهاي جديد، باشگاههاي ليگ برتري را در آچمز بگذارند و باد به پرچم گلرهاي متوسط بيندازند و از سويي ديگر حتي تيم ملي المپيک نيز فرصت درخشش و ساخته شدن را از دروازه بانهاي جوان کشور دريغ کند؟

3 ) عملکرد يکپارچه، همان رازي است که مي تواند به موفقيت يک مجموعه مديريتي بينجامد. صرف تصويب قوانين يا مد نظر قرار دادن نکات تئوريک هرگز کافي نيست. تمام عوامل يک تيم، از قواي ايده پرداز تا بازوهاي اجرايي بايد با هم همداستان باشند تا هدف، گام به گام نزديکتر شود.

شگفت انگيز است که امروز فدراسيون فوتبال سکوت اختيار کرده تا قانون بحث برانگيزش با اقدام دست اندرکاران تيم ملي اميد به مسلخ برود.

آيا اين ناهماهنگي بزرگ و عدم تعامل آشکار، نشان دهنده چند پارگي هاي وحشتناک موجود در تشکيلات فوتبال ايران نيست؟!