مسلمان بودنمان را به رخ دنیا کشیدیم
پیش از شروع مسابقات یونیورسیاد هم گفتیم که حضور تیم ملی تکواندو و مدالهای احتمالیشان قطعاً به بهبود رنکینگ کاروان ورزشی ایران در رقابتها کمک خواهد کرد. همین طور هم شد.
تکواندوکاران دانشجوی ایران حضوری قدرتمند در یونیورسیاد داشتند و در نهایت با 3 طلا و یک نقره، قهرمانی را از چنگ کرهجنوبی درآوردند تا تکواندوی کشورمان همچنان از قدرتهای برتر این رشته محسوب شود.
کرهایها که مدتها است جوانان بااستعداد ایران را سد راه قهرمانیشان میبینند در مسابقات دانشجویان جهان نیز دست از اعمال نفوذ برنداشتند. تا آنجا که اگر ناداوریها نبود قطعاً تعداد مدالها از این هم بیشتر میشد.
از یک سو کرهایها از رویارویی با ایرانیها گریزان بودند، چرا که میدانستند مواجه شدن با تکواندوکاران سرسخت تیم ملی یعنی کم شدن شانس آنها برای دستیابی به مدال و از سویی دیگر داوران در نبود هوگوهای الکترونیکی تا آنجا که توانستند به نفع کرهجنوبی رأی دادند. با این وجود شاگردان نعمت خلیفه میدان را خالی نکردند. سرمربی تیم ملی تکواندو دانشجویان در گفتوگو با جوان از کم و کیف یونیورسیاد دانشجویان صربستان میگوید:
سطح مسابقات را چطور دیدید؟
بازیهای سختی داشتیم. همه کشورها با تمام قوا آمده بودند. از آنجا که نتایج مسابقات هر رشته در نتایج کل کاروان تأثیرگذار است رقبا با بهترین نفرات حضور داشتند تا رنکینگ تیمی را بهبود بدهند. تیم ما در شرایطی به این مسابقات پا گذاشت که چند روز مانده به یونیورسیاد، 3 نفر از بهترینهایمان مصدوم شدند و به رقابتها نرسیدند. بهرغم میل باطنی مجبور به جوانتر کردن تیم شدیم تا آنجا که 4 تا از بچهها برای نخستینبار در چنین عرصهای پا میزدند.
مشکل اصلی ما در این دوره از یونیورسیاد جهانی، ناداوریها بوده. به نظر شما نبود هوگوهای الکترونیکی راه را برای سوءاستفاده کرهایها باز نکرد؟
قطعاً همینطور است. از سال گذشته همه مسابقات را با هوگوهای الکترونیکی آغاز کردیم و همه مبارزات با آنها انجام میشد ولی قوانین جدید و لزوم استفاده از اين هوگوها در یونیورسیاد 2009 اعمال نشد. متأسفانه همین امر باعث شد تا کرهایها هرجور که خواستند نتایج را به نفع خود تغییر دهند. بدون اغراق اگر ناداوریها نبود هشت مدال میگرفتیم.
چه شد که خوشسیرت از رسیدن به مدال بازماند؟
سجاد حریف تایلندی را پیشرو داشت. بازی 4-4 مساوی بود. در راند طلایی هم با اینکه داوران با بیانصافی هرچه تمام حق او را خوردند اما خوشسیرت، بازهم کوتاه نیامد و نتیجه را به سود خود تغییر داد و برنده مسابقه شد و مدال برنز او قطعی شد. بعلاوه بر طبق قوانین قدیم تکواندو داوران هیچ حقی برای برگرداندن رأی خود ندارند و حتی نمیتوانند فیلم را بازبینی کنند اما ناگهان ورق برگشت و حریف تایلندی برنده اعلام شد تا حریف کرهای به راحتی از سد تکواندوکار تایلندی رد شود و طلا بگیرد.
رضا نادریان هم شانس مدال داشت؟
البته. در دور سوم نادریان به حریف صربستان خورد. جالب اینجاست که برنده این دیدار باید به مصاف تکواندوکار کره میرفت. همین شد که بازهم شاهد اوج ناداوری بودیم.
عملکرد مدالآوران را چطور ارزیابی میکنید؟
به طور کلی از بچهها راضی هستم و انصافاً کسی کمكاري نکرد. نصرآزادانی فوقالعاده بود. در شش مسابقه فقط یک امتیاز از دست داد که آن هم به عقیده من اشتباه داوری بود. علیرضا آنقدر خوب کار میکرد که همه تیمها برای دیدن مسابقه او میآمدند. طالبی هم خوب ظاهر شد. مهران عسگری دیگر طلایی ما بود. او اکثر بازیهایش در لیگ را واگذار کرده بود اما با این حال تصمیم گرفتیم او را به یک وزن بالاتر بیاوریم. در طول مسابقات وقتی عسگری را در وزن هفت گذاشتم همه اعتراض کردند و با تصمیم من مخالف بودند. اما مهران با فیزیک بدنی که داشت جواب اعتماد من را داد و عالی درخشید.
با قهرمانی در یونیورسیاد، دوستداران تکواندو ناکامی در جام جهانی را از یاد بردند.
به نظر من بعد از جام جهانی، تکواندو به چنین افتخار و مقامی احتیاج داشت چرا که غرور ملی جریحهدار شده بود. هرچند نایب قهرمانی در جام جهانی کار سختی است و نباید آن را بیارزش کرد.
قهرمانی در صربستان بازتاب خوبی در رسانههای این کشور داشت؟
خوشبختانه در صربستان به ما لقب قویترین تیم را داده بودند. خوشحالم که در مملکتی توانستیم مسلمان بودنمان را به رخ دنیا بکشیم که سابقه کشتار مسلمانان را دارند.
با توجه به مسابقات جهانی تکواندو(مهرماه) در دانمارک، آینده تکواندو ایران را چگونه میبینید؟
مسابقات جهانی عرصه بزرگی است. قطعاً باید با برنامه پیش برویم تا اتفاقی که در باکو رخ داد در دانمارک تکرار نشود. بویژه اینکه تمامی کشورها و حتی تیمهای گمنام هم بسیار پیشرفت داشتهاند و اگر برنامهریزی خوب و منسجمی نداشته باشیم همان کشورها جای ما را میگیرند.
