نشانهاي از تقويت ملوان ديده نميشود
ملوان بندرانزلي ليگ هشتم فوتبال حرفهاي ايران را با نتيجهاي غيرقابل قبول پشت سرگذاشت
كسب 40 امتياز از 34 بازي (ميانگين 17/1 امتياز براي هر مسابقه) بههمراه 31 گل زده (ضعيفترين خط حمله ليگ فصل قبل) و 43 گل خورده باعث شد قوي سپيد خزر در مكان سيزدهم جدول جاي بگيرد و فقط با 5 امتياز اختلاف نسبت به آخرين سقوطكننده به ليگ دسته پايينتر، جواز بقا در ليگ برتر را اخذ كند.
به نوشته همشهری؛ باشگاه 40 ساله انزليچيها ليگ هشتم را با دو باخت و يك تساوي آغاز كرد و در هفتههاي پاياني نيز با يك باخت و يك تساوي بهكار خود خاتمه داد. فراز و نشيبهاي اين تيم در طول فصلي كه گذشت، به واقع عجيب بود.
ملوانان بهرغم جذب 3 بازيكن خارجي به نامهاي توميسلاو استانيچ، آلن باسيچ و فيليپ ده سوزا و نيز قرار گرفتن تحتپوشش حمايتهاي مالي سازمان منطقه آزاد انزلي، هيچگاه نتوانستند در حد نام و اعتبار قبلي خود ظاهر شوند و به تعبيري با خوششانسي در ليگ برتر ماندگار شدند.
محمد احمدزاده كه از سال 1385 تاكنون (و براي دومين دوره بعد از سالهاي 1379 تا 1381) رهبري كادر فني انزليچيها را برعهده دارد، حالا هيچ بهانهاي در توجيه نتايج كسب شده توسط تيمش ندارد و بايد پاسخگوي طرفداران پرشمار ملوان باشد. ملوان زماني با تكيه بر نيروهاي بومي و هزينهاي بسيار كمتر از آنچه امروز صرف ميشود، 3 بار قهرمان جام حذفي ايران شد و 3 بار ديگر هم در فينال اين رقابتها حاضر بود اما نتوانست جام قهرماني را بالاي سر ببرد.
اما امروز سطح توقعات اين تيم بسيار پايين آمده و همين كه در ليگ برتر حضوري مستمر داشته باشد، گويا همه را كفايت ميكند. براي ليگ فصل آينده نيز وضعيت بهتري تصور نميشود؛ روزهايي كه ميگذرند در سكوت محض مديران و دستاندركاران باشگاه سپري شده و فرصتهايي كه براي تقويت تيم موجود است، چندان جدي گرفته نميشوند.
در حاليكه قرارداد بسياري از بازيكنان اصلي تمام شده و حتي برخي از آنها راهي تيمهاي ديگر شدهاند، هيچ نشانهاي از جذب نيروهاي جايگزين نيست و باشگاه در فضايي خاص به تعبيري فقط امرار معاش ميكند. اما پتانسيل اين تيم مردمي، ريشهدار و محبوب در همهجاي ايران، بسيار بيش از اينهاست.
استان گيلان مهد استعدادهاي ناب فوتبال كشور بوده و اگر مسئولان ذيربط كمي بهخود زحمت استعداديابي و جستجوي بازيكن مستعد بدهند، ميتوان تيمي به مراتب قويتر از تيم كنوني را به ميادين مهم داخلي اعزام داشت. يادمان نرود كه ملوان چند سال پيش با بازيكنان يك الي 2 ميليون توماني در فوتبال ايران چگونه ظاهر ميشد و غولهاي فوتبال باشگاهي را در زمين خودشان به تسليم وامي داشت.
در چنين خطه پربازيكني، سراغ گرفتن از بازيكنان درجه دوم بوسنيايي جاي سئوال دارد! مضاف بر آن وقتي ميشنويم بازيكناني چون سعيد يوسفزاده، محسن گياهي، امير خدامرادي، مسعود غلامعليزاد و... به فكر ترك ملوان هستند، پيش خود ميگوييم واقعا قرار است چه بر سر قوي سپيد خزر بيايد؟
بهترين تيم شهرستاني فوتبال ايران در جام تختجمشيد كه اين عنوان را تا اوايل دهه هشتاد خورشيدي هم يدك ميكشيد، با روزهاي اوج فاصلهاي بسيار گرفته و بايد قبول كرد ديگر چغري براي بزرگان فوتبال باشگاهي ايران بهشمار نميآيد.
كارنامه ملوان در فصل اخير نشان ميدهد گفتههاي ما پر بيراه نيست؛ رتبه دوازدهم ليگ اول، رتبه چهاردهم ليگ دوم (سقوط به دسته پايينتر)، قهرمان ليگ دسته اول و صعود به ليگ چهارم، رتبه هفتم ليگ چهارم، رتبه يازدهم ليگ پنجم، رتبه چهاردهم ليگ ششم، رتبه شانزدهم ليگ هفتم و رتبه سيزدهم ليگ هشتم.
در واقع بعد از صعود مجدد به ليگ برتر در فصل چهارم ليگ حرفهاي، ملوانان از ليگ پنجم به اينسو همواره يكي از تيمهاي انتهايي جدول ردهبندي (منظور 5 الي 6 تيم پايين جدول است) بودهاند و اين براي يكي از قديميترين تيمهاي فوتبال ايران كه اتفاقا طرفداران متعصب و سختگيري هم دارد، اصلا قابل قبول نيست.
در اين رابطه دستاندركاران ذيربط بايد كمي جديتر به قضايا نگاه كنند و اعتبار ملوان را در تدوين برنامههاي آينده خود بيشتر مدنظر قرار دهند.
