پائولو مالدینی: دلتنگشان خواهم شد
شما انتظار داريد پائولو مالديني پس از 25 سال بازي در بالاترين سطح فوتبال جهان كمي خسته شده باشد، ولي در حقيقت او اصلا خسته نيست. براي توصيف كسي كه در 9 سالگي به باشگاه ميلان پيوسته و از آن پس هرگز پيراهن اين تيم را از تن خارج نكرده، چه ميتوان گفت؟
به نوشته جام جم و به نقل از فوتبال جهان؛ مالديني از 20 ژانويه 1985 كه در بازي با اودنيزه براي نخستين بار در سريA بازي كرد تا بازي آخرش كه روز 31 مي 2009 برابر فيورنتينا برگزار شد، 647 بار براي ميلان بازي كرد تا پس از فرانكو بارزي به عضوي اسطورهاي در تاريخ باشگاه ميلان تبديل شود.
در فصلي كه لوئيس فيگو و پاول ندود به عنوان بزرگترين بازيكن تاريخ كشورهاي پرتغال و جمهوري چك هم بازنشسته شدند؛ خداحافظي پائولو مالديني افسانهاي ، اتفاقي ويژه بود، چرا كه مالديني از ديدگاه اخلاقي و فني يك مرد متفاوت بود. او كسي بود كه نشان داد چگونه ميتوان با تكنيك دفاع كرد.
تصميمگيري براي خداحافظي چقدر مشكل بود؟
من خيلي خوششانسم. همه دوران زندگيام را در ميلان و كنار خانوادهام گذراندهام. همه چيز عالي پيش رفت. به هر چه در دوران بازيگريام ميخواستم رسيدم.
آيا اين بدنت بود كه به تو گفت ديگر كافي است؟
صادقانه بگويم من در اين فصل آخر از 3 فصل قبلي بهتر بودم. پس از 2 عمل جراحي روي زانويم همه چيز خوب پيش رفت و من منظمتر تمرين كردم. ميتوانستم باز هم بازي كنم، اما خودم نخواستم. در شروع اين فصل فكر ميكردم فقط در تعدادي از بازيها بازي ميكنم، اما در همه آنها بازي كردم.
بنابراين ديگر هيچ راهي وجود ندارد كه ما دوباره تو را در زمين ببينيم؟
نه، نه. من كارم را به پايان رساندهام. وقتي به دوران بازيگريام نگاه ميكنم، ميبينم تا آنجا كه امكان داشته به ميدان رفتهام. از 16 سالگي شروع كردم و در 40 سالگي هم به پايان راه رسيدم.
اشاره كردي به اين كه به همه چيز در دوران فوتبالت رسيدهاي، اما درباره فينال ليگ قهرمانان 2005، همان بازي استانبول مقابل ليورپول چه ميگويي؟
آن بازي يكي از بهترين فينالهايي بود كه در آن ظاهر شدهام. ما واقعا خوب بازي كرديم، خيلي بهتر از ليورپول. ما واقعا استحقاق پيروزي را داشتيم، اما اين فوتبال است و من ظرفيت پذيرش شكست را دارم. باخت در اين بازي موجب شد 2 سال بعد به دنبال گرفتن انتقام از آنها باشيم. بازي سال 2007 به زيبايي بازي استانبول نبود، اما ثابت كرد ما چه تيم منظمي هستيم. سپس در جام باشگاههاي جهان هم بوكاجونيورز را برديم تا ثابت كنيم چه تيم خوبي هستيم.
آيا بازي خاصي بوده كه باعث پشيماني تو شده باشد و آرزو كرده باشي اي كاش هيچگاه در آن بازي به ميدان نميرفتي؟
بازي برگشت يكچهارم نهايي جام باشگاههاي اروپا در سال 1991 برابر مارسي. آن بازي آن طور كه ميخواستم به پايان نرسيد. مارسي آن ديدار را با يك گل برد و در مجموع يك ــ 2 به نيمهنهايي رسيد. ميلان داشت از مسابقهها حذف ميشد تا اين كه دردقيقه90 باران سيلآسايي باريدن گرفت. آدريانو گالياني در تصميمي عجيب تيم ميلان را از زمين بيرون كشيد و اجازه نداد در 3 دقيقه زمان تلفشده هم بازي كنيم. او درخواست تكرار بازي را داشت، ولي يوفا يك سال ميلان را از حضور در رقابتهاي اروپايي محروم كرد. اين بدترين چيزي بود كه ميتوانست رخ دهد.
با 126 بازي ملي ركورددار بازيهاي ملي در ايتاليا هستي. آيا از اينكه در تيم قهرمان جهان سال 2006 عضو نبودي ناراحتي؟
در زمان برگزاري جام جهاني 2006 در آمريكا بسيار دور از همه چيز بودم. تا مرحله نيمهنهايي تقريبا هيچ بازياي را كامل نديدم. بازي فينال را ديدم. براي ايتاليا خيلي خوشحال شدم، اما در وجودم احساس نااميدي ميكردم، چون در دوران فوتبالم خيلي به جام جهاني نزديك شده بودم. با اين حال چيزهاي زيادي در زندگيام دارم كه نبايد ناشكري كنم.
آيا ايتالياي سال 1990 بايد قهرمان جهان ميشد؟
حتي با وجود آن شكست، جام جهاني 1990 يك تجربه بزرگ برايم بود. شايد سرنوشت ما اين بود كه قهرمان نشويم. حداقل ميتوانستيم به فينال برسيم. ما تا مرحله نيمهنهايي حتي يك گل هم نخورده بوديم.
از ديگر جامهاي جهاني خاطرهاي نداري؟
جام جهاني 1994 در آمريكا عجيب بود. به ياد ميآورم در بازي اول مقابل ايرلند در ورزشگاه جاينتس، آنها چقدر برايمان مشكل درست كردند. ما ميخواستيم آن بازي را ببريم، ولي باخت در اولين گام كارمان را بسيار سخت كرد و سپس در بازي با نروژ، دروازهبان ما اخراج شد. واي چه شروعي! با اين حال به فينال رسيديم و تنها در ضربات پنالتي باختيم. اين فوتبال است.
آيا ديداري هست كه آن را بيش از ديگران به ياد بياوري؟
اولين بازيام در سريA مقابل اودنيزه، پس از آن بازي متوجه شدم يك بازيكن سريA هستم. مربي ما نيلز ليدهلم، يك مربي عالي براي بازيكنهاي جوان بود. او بسيار خونسرد بود و دائم به جوانان روحيه ميداد كه اين موضوع براي من خيلي موثر بود.
پسر 12 ساله تو، كريستين ميخواهد جا پاي تو بگذارد. آيا او را به ادامه اين روند تشويق ميكني يا ميخواهي او راهي ديگر برود؟
فوتبال چيزهاي زيادي به من داده است. چرا نگذارم او هم شانسش را آزمايش كند. پدرم چزاره اين شانس را به من داد.
آيا زماني كه چزاره مربيات در تيم ملي بود، شرايط دشوارتري داشتي؟
نه اصلا مشكلي نبود. دوران فوقالعادهاي بود.
آيا پس از تمرينها و بازيها زمان زيادي با پدرت صحبت ميكردي؟
نه، بيشتر از مقداري كه يك كاپيتان بايد با مربياش صحبت كند.
آينده خاصي براي خودت در نظر گرفتهاي؟ قبلا گفته بودي هيچوقت يك مربي نميشوي. هنوز روي حرفت هستي؟
كاملا. من نميخواهم مربي شوم. اين شغل بسيار خوبي است، ولي بسيار استرسزاست و شامل چيزهايي ميشود كه من اصلا آنها را دوست ندارم. پس از پايان بازيها وقتي ميبينم كارلو آنچلوتي مجبور است 7 مصاحبه مختلف انجام دهد و به پرسشهاي مشابه 7 مرتبه پاسخ دهد، متعجب ميشوم. من به كوورچيانو مركز آموزش مربيگري ايتاليا نميروم. دوست دارم در زمينه تجارت فعاليت كنم. در حال حاضر هم با تعدادي از دوستانم در زمينه مسكن فعاليت ميكنم، البته الان دقيقا نميدانم برنامهام براي آينده چيست.
نظرت درباره كار در رسانهها يا بازيگري چيست؟
نه، به هيچوجه.
آيا تا به حال سيلويو برلوسكوني از تو خواسته مثل او وارد دنياي سياست شوي؟
هرگز. فكر ميكنم او مرا يك فوتباليست ميداند. خودم هم دوست ندارم وارد سياست شوم. سياست هميشه برايم مثل اين بوده كه با دستهايت كه پشتت بسته شده، سعي كني كاري كني. خيلي سخت است چيزهايي را كه در ذهنت داري به مرحله عمل درآوري. در مورد برلوسكوني بايد بگويم هر زمان كه بخواهيد ميتوانيد او را پيدا كنيد. او هميشه در دسترس است.
پس از بازنشستگي براي چه چيزي بيشتر دلتنگي ميكني؟
بهترين ساعات عمرم در ميلانلو، زمين تمرين ميلان رقم خورده است. حضور در رختكن و زمين مسابقه و مسافرتهايي كه با تيم ميرفتيم، همه از چيزهايي هستند كه دلتنگشان خواهم شد. اين اتمسفر واقعا فوقالعاده بود.
در زماني بازنشسته ميشوي كه فوتبال ايتاليا احوال خوبي ندارد. آيا فوتبال ايتاليا در بحران قرار دارد؟
خير، اما تفاوت پرداختها در ليگ برتر و سريA زياد شده است. فراموش نكنيد كه فوتبال انگليس در سالهاي اخير به واسطه مربيان و بازيكنان خارجي پيشرفت زيادي كرده است.
به عنوان يك مدافع از اين كه فوتبال ايتاليا سالهاست برچسب دفاعي بودن خورده، ناراحتي؟
وقتي منچستريونايتد و ليورپول را در بازيهاي خارج از خانه ميبينم، تيمهايي را ميبينم كه دفاعيترين بازيها را ارائه ميكنند. آنها بيشتر دقايق را در نيمه زمين خودي بازي ميكنند. آنها براي اين كه در اروپا نتيجه بگيرند، بايد بازي دفاعي را بلد باشند. دانستن بازي دفاعي اصلا بد نيست. درست است كه هواداران هميشه بازي تهاجمي را دوست دارند، اما كنار هم قرار دادن 4 مدافع كه با هم هماهنگ باشند، اصلا كار آساني نيست. فوتبال ايتاليا را از دهه 1960 فوتبال دفاعي لقب دادند. ما تيمهايي داريم كه در دفاع خوب بازي ميكنند، ولي بيشتر و بهتر از بسياري از تيمها حمله ميكنند. اگر بخواهم در مورد ميلان صحبت كنم ــ منظورم ميلان تمامي اين سالها است، نه ميلان آريگو ساكي ــ ما هميشه مدافعاني نفوذي و سيستمي برپايه تهاجم داشتهايم.
بهترين رقيب دوران ورزشيات چه كسي است؟ بهترين بازيكني كه در ميلان كنارش بازي كردي را هم نام ببر.
مارادونا بهترين بود. او بسيار بااستعداد و يك بازيكن بينظير بود. در ميان بازيكنان ميلان، ماركو فانباستن از نظر تكنيكي فوقالعاده بود. اما فرانكو بارزي بازيكني بود كه از او چيزهاي زيادي ياد گرفتم.
در مورد بازي خداحافظي تو در تيم ملي صحبتهايي انجام شد. چرا اين بازي به انجام نرسيد؟
صحبتهايي شد مبني بر اين كه آخرين بار پيراهن تيم ملي را بپوشم، اما به سرانجام نرسيد. در نهايت همان طور كه دوست داشتم، مثل آغازم كه در سريA بود، در همينجا كارم را به پايان رساندم. من يك بازي واقعي را براي خداحافظي ترجيح ميدادم كه نه يك بازي فرمايشي و نمايشي را.
مترجم: مزدك ميرزايي
منبع: world soccer
پائولو مالديني در يك نگاه
باشگاه: ميلان
كشور: ايتاليا
متولد: 26 ژوئن 1968
اولين بازي ملي: مارس 1988 با يوگسلاوي
تعداد بازي ملي: 126
تعداد گل ملي: 7 گل
افتخارات: 7 بار قهرماني سريA به سالهاي 1988، 1992، 1993، 1994، 1996، 1999 و 2004
5 بار قهرماني باشگاههاي اروپا به سالهاي 1989، 1990، 1994، 2003 و 2007
3 بار قهرمان جام باشگاههاي جهان به سالهاي 1989، 1990 و 2007
5 بار قهرمان سوپر جام باشگاههاي اروپا به سالهاي 1989، 1990، 1994، 2003 و 2007
يك جام حذفي ايتاليا در سال 2003
مرد سال جهان از ديدگاه مجله ورلدساكر در سال 1994
