خداحافظی بازیکنان از سیاسی ترین تیم ملی فوتبال ایران

علی کریمی و مهدی مهدوی کیا از تیم ملی خداحافظی کردند، هر چند مثل همیشه مراسم در خور توجهی برای وداع بهترینهای ایران ظرف حداقل یک دهه اخیر برگزار نشد، ولی مچ بند های سبز آنها، سیاسی ترین تیم ملی ایران را در سالهای اخیر به نمایش گذاشت.

مازیار ناظمی در آخرین یادداشتش با ذکر مطلب فوق، نوشت: ورود ورزشکاران ایران به عرصه سیاست پدیده جدیدی نیست ولی به زعم بنده در طول این سالها ، ورزشکار تاثیر گذاری در عرصه سیاست ندیده ایم که یکی از علل مهم آن هم ناپختگی قهرمانان و ورزشکاران ما برای ورود به عرصه بازیهای سیاسی است.

این مجری پرسابقه صدا و سیما ادامه داد: نگاهی به اسامی قهرمانان حاضر در میادین سیاسی روشنگر این مطلب است که اغلب فقط شهرت انها مورد استفاده قرار گرفته است و خود منشا تحول و تولید اندیشه ای نبوده اند ... حرکت اخیر بازیکنان تیم ملی هم نمونه ای دیگر از ناپختگی انها در عرصه سیاست است ... در چارچوب مسایل ورزشی و فوتبال حرفه ای این نظر بنده است ... در شرایطی که صعود تیم ملی به عرصه رقابتهای جام جهانی می تواند موجب غرور ملی برای همگان شود، برخی بازیکنان تیم ملی با تشکیل جلسات شبانه در اردوی تیم ملی به جای تمرکز بر روی بازی مهم و سرنوشت ایران و کره جنوبی، به مسایل دیگر پرداختند که به نوعی نادیده گرفتن حقوق بخشی از مردم به عنوان صاحبان اصلی تیم ملی است.

وی نقد آخر خود را اینچنین به پایان رساند: سوال من این است آیا این تیم ملی تنها سهم یک رنگ است و یا دیگران هم می توانند در رنگهای مچ دست بازیکنان سهمی داشته باشند و یا همانطور که طرفدران یک رنگ خوشحال می شوند طرفداران سایر رنگ‏ها در مقابل این رفتار بازیکنان تیم ملی، چه باید بکنند ؟ ... جالبتر اینکه یکی از همین ملی پوشان در مصاحبه ای در جواب سوال من در خصوص برکناری دایی، می گوید من بازیکن تیم ملی ام و تنها به صعود تیم ملی فکر میکنم و آن وقت ... به نظر من، از منظر آسیب شناسی؛ مهمترین کمبود فوتبال ایران که به قول مجید جلالی از سال 1996 دچار سیر نزولی شده و تا امروز هم ادامه دارد، نبود تفکر حرفه ای است که هر روز به شکلی نمود پیدا میکند.