ايمانت را محكمكن اندي موراي
اندی مورای حاضر است تا به کابوس 73 سال ناکامی بریتانیا در گرنداسلم ویمبلدون پایان دهد. شاید آخرین نوستالژی آنها به تصاویر سیاه و سفید فرد پری در سال 1936 برمیگردد و حالا با دیدن دوباره آن میتوانید اندی را در نظرتان مجسم کنید.
به نوشته وطن امروز؛ او خیلی راحت پوزخند میزند و شاید این زیباترین لبخندی باشد که روی صورت او نقش میبندد و این مساله تنها به این خاطر است که دیگر کسی را پیدا نمیکنید تا از رقابت با وی واهمه نداشته باشد و حالا که رافائل نادال از حضور در این تورنمنت جا زده، اندی میتواند راجر فدرر را بهعنوان جدیترین حریفش قلمداد کند.
خب به نظر نمیرسد پسرک بریتانیایی زیر نور فلشهای دوربین لاف بزند: «ایمان دارم که میتوانم فاتح گرنداسلم شوم. این درست است که سال قبل رویای قهرمانی را از دست دادم؛ آن زمان کاملا آماده نبودم اما حالا از لحاظ ذهنی و فیزیکی در بهترین شرایط قرار دارم و میخواهم در این دوره شایستگیهایم را اثبات کنم».
این حرفها ما را دقیقا به یاد جان مکنرو، بورگ، آندره آغاسی و بوریس بیکر میاندازد. مرد شماره 3 تنیس هنوز این وعده را بهطور شفاهی اعلام نکرده که در بزرگداشت تولد پری بتواند عنوان قهرمانی گرنداسلم ویمبلدون را به دست آورد ولی در لابهلای حرفهایش میتوان انگیزه و اشتهای سیریناپذیرش را احساس کرد: «وقتی پا به این تورنمنت گذاشتم میدانستم که میتوانم قهرمان شوم اما این بدان معنا نیست که حتما این اتفاق رخ میدهد!»
اندی به خوبی میداند از دست دادن امتیاز حتی در یک ست یعنی چه! تجارب اوپن استرالیا و آمریکا حسابی نقرهداغش کرده ولی این بار دیگر جایی برای خطا کردن نیست. تکنسین بازی در چمن امیدوار است تا نخستین نفری باشد که رویای اهالی بریتانیا را به واقعیت مبدل میکند.
شاید دردهای گذشته التیام یافته و او دیگر کابوسهای گذشته مانند شکست چهار سال پیشش برابر نعلبندیان را نمیخواهد به خاطر بیاورد اما اگر درباره پنج رقابت مهم زندگیاش سوال کنید وی از پیروزی برابر اندی رودیک در ویمبلدون سال قبل، شکست نوواک ژوکوویچ در میامی و نبرد جذابش با فرناندو گونزالس در پنج ست پیاپی در اوپن آمریکا خواهد گفت.
وی خودش درباره همه تلخیها و شیرینیهای گذشته میگوید: «حالا میفهمم که باید تلاش کنم تا برای نخستین بار شگفتی خلق کنم، آنقدر سخت تمرین کردهام تا به هدفم برسم، هیچ زمانی مانند امروز انگیزه برای به دست آوردن عنوان قهرمانی نداشتم».
البته اندی به خوبی میداند که این بار زمانی برای تلف کردن انرژی نیست، او باید به جای اینکه زیاد حرف بزند تواناییاش را در عمل ثابت کند و اگر وی بتواند کاپ قهرمانی را به بالای سر ببرد نخستین بریتانیاییای است که توانسته بعد از هفت دهه به این مقام نایل شود.
