اعتماد به چند رنگ‏های پر نیرنگ، تکیه بر باد

برخی تحلیل گران فارغ از فضای موجود، ریزش بخشی از آرای برخی کاندیداهای انتخابات ریاست‏جمهوری را در حوزه ورزش، به واسطه چرخش‏های سریع و حضور علنی یا غیرعلنی برخی از اهالی ورزش در ستادهای کاندیداهای مختلف می‏دانند که اگرچه این چرخش‏ها چندان تاثیر پررنگی در نتایج انتخابات ندارد لکن نفس آن زشت و یادآور رفتارهایی منافقانه است که متاسفانه بازی‏هایی سیاسی و برخی ملاحظه‏کاری‏ها در انتشار پشت پرده‏های انتخابات ریاست‏جمهوری باعث شده، هرگز به آن پرداخته نشود و از انظار به دور ماند.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک؛ رقابت‏های پرحرارت انتخابات ریاست‏جمهوری همواره فرصت مناسبی برای شناسایی اشخاصی است که می‏توان در شرایط سخت به آنها تکیه کرد و از حمایت آنها برخوردار شد و به همین دلیل بخشی از چهره‏های شاخص حامیان کاندیداهای ریاست‏جمهوری پس از مشخص شدن نتایج و علی‏رغم پیروزی کاندیدای مورد نظرشان، در حلقه نزدیکان آن کاندیدا که قطعاً به جهت شرایط کاندیداتوری از رجال سطح اول کشور تلقی می‏شود، می‏مانند.

این نوع رفتار اما برای تمامی حامیان شاخص کاندیداها صادق نیست و عده‏ای با در پیش گرفتن رفتارهای خلاف اخلاق، نه تنها ماهیت خود را زیرسوال می برند، بلکه ماهیت صنف و گروهی که به آن تعلق دارند را نیز در معرض خدشه قرار می‏دهند و رفتارهایی را در پیش می گیرند که حکم چرخش‏های سریع انتخاباتی برای تامین حداکثر منافع را پیدا می‏کند.

در انتخابات اخیر نیز اگرچه بخش اعظمی از چهره‏های شاخص ورزشی از میرحسین موسوی و محسن رضایی که در راس قدرت اجرایی نبوده و فاقد اهرم فشار برای جلب نظر ایشان بودند، صراحتاً حمایت کردند و مواضع شفافی را در پیش گرفتند اما گروهی نیز بودند که زیرعلم دو، سه و یا حتی چهار کاندیدا سینه زدند و با بهانه‏تراشی‏، علناً از هیچ نامزدی حمایت نکردند.

این عده که تعدادشان چندان هم محدود نیست، به واسطه هراس از اینکه کاندیدایی کرسی ریاست‏جمهوری را از آن خود نکند که با آنها ارتباطی نداشته‏، به صورت گردشی و البته نامحسوس در ستاد کاندیداهای مختلف حضور پیدا کرده، از آنها حمایت نموده و حتی عکس یادگاری انداختند اما تاکید کردند، این حمایت علنی نشود و آنها در پس پرده همه را به سمت کاندیدای ملاقاتی سوق می‏دهند اما تنها کاری که این عده در چنین فضایی انجام دادند، تقویت توریسم ورزشی در انتخابات ریاست‏جمهوری اخیر بود و این اشخاص صرفاً خاصیت توریست‏هایی را ایفا می کردند که محل گشت و گذارشان را ستادهای انتخاباتی در نظر گرفته بودند.

در دوره زمانی تبلیغات نیز علی رغم تاکیدات مبنی بر لزوم جدایی از این عده، حامیان کاندیداها ضمن رد مواضع چندگانه این چهره‏های مطرح ورزشی، از اعلام موضع ایشان در روزهای پایانی خبر دادند که این امر نیز برای هیچ‏یک از کاندیداها تحق نیافت تا این گروه ماهیت خود را کاملاً به نمایش بگذارد.

در کنار گروه فوق‏الذکر، اشخاصی با شهرت به مراتب کمتر نیز بودند که همین روش را به شکل علنی در پیش گرفته و من باب مثل، خود در ستاد یک کاندیدا و معاونان و نزدیکان خود را در ستاد دیگر کاندیداها جای گرفته و نفراتشان را که قشری محدود بودند در برنامه‏ها و اجتماعات تمامی کاندیدها شرکت می‏دادند.

چند رنگی این عده که به سبب امکان تغییر رنگ سریع و همرنگ جلوه دادن خود با هر گروه سیاسی بود که قوه مجریه را در اختیار می‏گیرد، متاسفانه در دوره‏های پیشین نتایجی برای این عده داشته و این اشخاص برای تحصیل مقاصدشان، این بار نیز از همان ملاقات‏های غیرعلنی صورت پذیرفته که محصولی برای کاندیداها نداشت هزینه می‏کنند اما آیا درایت لازم، نزد برخی نامزدهای ریاست‏جمهوری وجود دارد که حضور اشخاصی با رفتارهایی منافقانه را که در مصائب‏شان دست به دامن ایشان شده و در شرایط حساس برای این چهره‏ها، گرداگردشان را خالی می‏کنند، از خود دور سازند؟

یقیناً اعتماد به این دسته چندرنگ‏های که رفتاری پرنیرنگ را با الگوبرداری از برخی اشخاص اتکاءکننده به این روش در دوره‏های پیشین، برگزیده و برخلاف بخش اعظمی از جامعه ورزش، به جای بی طرفی و یا اعلام موضع صریح در حمایت از تنها یک کاندیدا، دست به چنین اقداماتی زده‏اند، تکیه بر باد خواهد بود.

بدین لحاظ ضروری است کاندیداها پس از این رخداد که برای حامیانشان نیز حکم آزمونی بزرگ را داشت، در لایه‏های نزدیک به خود برای آینده تنها اشخاصی را حفظ کنند که حتی اگر از آنها حمایت نکرده و حامی نامزد دیگری بوده‏اند، از صداقت برخوردار بوده و شفافیت گفتارشان با شفافیت رفتارشان تطابق و همگونی داشته باشد تا به صورت خودکار، رفتارهای منافقانه و همچنین چرخش‏هایی که در دقایق پایانی انتخابات صورت می‏پذیرد و برخی یک کاندیدا را معامله کرده و سراغ دیگری می روند، از فرهنگ ایرانی رخت بربندد تا در بلندمدت شاهد ارتقاء سطح سلامت و صداقت و پرهیز از دروغ‏گویی و چندرنگی میان کاندیدها و حامیانشان بود.