سراب مديريت در پرسپوليس

خبر تغييراتي که در هيأت مديره باشگاه پرسپوليس رخ خواهد داد اگر چه با توجه به ناکامي هاي اين تيم در مسابقات داخلي، مطابق معمول بايد آن را يک اتفاق طبيعي ارزيابي کرد، اما بار ديگر بي ثباتي و تزلزل در کار مديريت فوتبال ايران را به تصوير مي کشد.

به نوشته قدس، در اين باره اگر واقع بينانه حرف بزنيم، چندان نبايد نتايج تيم را ملاک اعمال تغييرات از سوي سازمان تربيت بدني دانست چرا که در آن صورت صعود پرسپوليس از مرحله اول مسابقات ليگ قهرمانان آسيا مي تواند يک امتياز مثبت و مانع ازبرکناري اعضاي هيأت مديره يا مديرعامل باشد.

شايد اختلافات موجود ميان اعضا و چربش زور يکي بر ديگري در سازمان تربيت بدني، بر تصميم گيري در اين باره اثر گذاشته باشد، اما سرانجام چيزي از اين واقعيت کم نمي شود که عمر مديريت در فوتبال ايران بسيار کوتاه است و اصولاً بي آن که مجالي براي آنکه خاصيت وجودي مديري معلوم شود و زمينه سالمي براي ارزيابي عملکرد او وجود داشته باشد، کمترين بهانه ها مي تواند حکم برکناري را به امضا برساند.

دغدغه اين يادداشت دفاعيه نوشتن براي اعضاي هيأت مديره پرسپوليس، چه آنها که برکنار مي شوند و چه آنها که بر سر کار خود باقي مي مانند نيست. مسأله اين است که در اوج دوره اي که بحث استقلال مديريتي باشگاهها و حرکت به سوي خصوصي سازي مطرح مي شود، بيشترين اعمال نفوذها از سوي نهاد دولتي تربيت بدني را در کار پرسپوليس و استقلال شاهد هستيم و اين معنايي جز آن ندارد که حتي از تمرين ذهني خصوصي شدن هم در فوتبال خبري نيست چه رسد به اجرايي کردن آن.

در مقررات پيش بيني شده در جهت خصوصي سازي فوتبال در قاره آسيا، آنچه بيش از هر چيز ديگر مورد توجه قرار گرفته برقرار کردن ثبات مديريت بر تغييرات و تحولات سياسي است و بيشتر از آنکه خارج کردن فوتبال از دست دولت، مورد نظر AFC باشد، مستقل کردن آن در دل مناسبات دولتي است.

AFC خوب مي داند که رشد فوتبال در آسيا به آن اندازه نيست که استقلال اقتصادي آن در حال حاضر ممکن باشد، اما مي توان مديريت آن را به استقلال رساند و براي فوتبال هويت حرفه اي و تخصصي قايل شد و اداره آن را به افرادي سپرد که توان آن را دارند که در غير اين صورت مديران متنفذ دستگاههاي دولتي که خود را متولي فوتبال مي دانند، بي آنکه دخالت در امور آن را امري تخصصي به حساب آورند، هر اقدامي را در آن حق خود مي دانند، چرا که مخارج آن را تأمين مي کنند.

بار ديگر بي آنکه قصد دفاع از هر فردي را که طي روزهاي آينده از پرسپوليس بر کنار مي شود داشته باشيم، بايد پرسيد که آيا اخراج وي بر پايه ارزيابي هاي حرفه اي صورت گرفته، يا صرفاً به دليل آنکه پرسپوليس در مسابقات داخلي موفق نبوده و کانديداي ديگري پاشنه در اتاق مديران تربيت بدني را از جا کنده، بايد او را کنار گذاشت و آيا براي مدير بعدي هم چنين اتفاقي در راه نيست!