زایندهرود دوباره خشك میشود
این روزها شهروندان اصفهانی بستر زایندهرود بزرگ و پرآب را خشكتر از همیشه میبینند.
این رودخانه از دیرباز رگحیاتی و عامل اصلی سرسبزی و حاصلخیزی اصفهان محسوب میشده است.
درحال حاضر برای آبیاری زمینهای كشاورزی استان اصفهان از سدهای آبیاری كه بدینمنظور احداث شده استفاده میشود؛ همچنین این رودخانه آب آشامیدنی شهر یزد را نیز تأمین میكند كه در آینده با اتمام تونل سوم پیشبینی میشود استان كرمان را نیز سیراب كند.
اما با وجود این، كشاورزان حاشیه زایندهرود در استان چهارمحال و بختیاری گاه با كمبود آب مواجه بودهاند.
به گزارش ایسنا، زایندهرود از آن جهت كه یكی از بزرگترین و پر آبترین رودخانههای مركز ایران بوده است و در مسیر خود دهات و روستاهای بسیاری را آباد میكرده است، نام زایندهرود گرفته است.
اما هماكنون با خشكسالی اخیر كه بیشترین آسیب را نیز به استانهای مركزی كشور زده است، زایندهرود دیگر قادر به آبیاری زمینهای كشاورزی نیست و مشكلات بسیاری را برای كشاورزان بهوجود آورده است. بنابراین خشك شدن زایندهرود نه تنها به بخش كشاورزی استان اصفهان لطمه وارد میكند، بلكه میتواند بخشهای صنعتی این استان را نیز تحتتأثیر خود قرار دهد.
در این زمینه رئیس شورای شهر اصفهان با بیان اینكه خشك شدن رودخانه زایندهرود، اثرات روحی و روانی بر مردم اصفهان گذاشته است، اظهار كرد: از جمعیتی كه قبلا به حاشیه زایندهرود میآمدند دیگر خبری نیست.
عباس حاج رسولیها گفت: ادامه روند خشكسالی در اصفهان بستگی به بارندگیهای امسال دارد، اما به احتمال زیاد خشكسالیها ادامه پیدا خواهد كرد.
وی افزود: درصورتی كه پروژه خدنگستان به بهرهبرداری برسد سالانه بالغ بر70 میلیون مترمكعب به ظرفیت آب زایندهرود اضافه خواهد شد، همچنین درصورت افتتاح پروژه بهشتآباد سالانه 1500 میلیارد مترمكعب به ظرفیت آب استانهای یزد، كرمان و اصفهان اضافه خواهد شد كه سهم استان اصفهان 400 میلیون مترمكعب خواهد بود.
وی تصریح كرد: خشك شدن رودخانه زایندهرود برای بار دوم است كه طی چند سال گذشته اتفاق میافتد، به هر حال اكوسیستم منطقه و همچنین توسعه كویر در شرق اصفهان باعث شده كه اصفهان به سمت خشكسالی برود.
بیشتر آب زاینده رود در چند سال گذشته صرف آبیاری شالیزارهای برنج اصفهان مخصوصا شهرستان لنجان شده است و شاهد بودیم که باغهای میوه وسیعی به شالیزار تبدیل شدند. علاوه بر آن شالیکاران با سوزاندن پسماندها در فصل پاییز که جریانات هوا هم ساکن است ، باعث آلودگی شدید هوا و ماندگاری آلودگی علاوه بر آلودگی های صنعتی در این منطقه می شوند بطوریکه گاهی تنفس زجر آور می گردد.با توجه به اینکه استان اصفهان ، استان خشک و کم آبی است مسوولین باید فکری به حال این شالیزارها نمایند و با جلوگیری از کاشت برنج ، اکوسیستم زاینده رود و مخصوصا باتلاق گاوخونی را حفظ نمایند علاوه بر آن با توجه به صنعتی بودن حوزه زاینده رود و هجوم جمعیت مهاجران به این منطقه ، در سالهای آینده شاهد بحران آب در این منطقه خواهیم بود که برای جلوگیری از آن ، بهترین راه مدیریت در بخش کشاورزی است که بیش از 80 درصد آب در این بخش مصرف می شود و متاسفانه بازدهی آب همانند بقیه کشور در بخش کشاورزی بسیار پایین است.
یک ساکن حوزه زاینده رود
انتقال آب زاينده رود به استانهاي ديگر به اين معني است كه آباديهاي موجود حاشيه آن براي ايجاد اباديهاي جديد از بين برود كه اين غير منطقي است . زاينده رود و سرچشمه هاي آن ظرفييت بيش از اين ندارد كه آب ان به نقاط جديد منتقل شود. خشكي زاينده رود گواه اين مطلب است . البته از ابتدا ايجاد صنايع پر مصرفي از نظر آب نظير فولاد و ذوب آاهن در كنار اين رود اشتباه ابوده است .