خناسان ابلاغ می‏کنند بمانی برایت آبرو نخواهد ماند

آرش میراسماعیلی اسطوره جودو ایرانو جهان در پی انتصاب علیرضا امینی به سمت سرپرستی فدراسیون جودو، با انتشار بیانیه ای خطاب به مردم ایران و مسئولان ورزش از سرمربیگری تیم ملی جودو کناره گیری کرد.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، پس از استعفای سید عبدالجلیل رضوی رئیس فدراسیون جودو، در حالی که شنیده‏ها حکایت از انتصاب زارع مدیرکل بازرسی سازمان تربیت‏بدنی به عنوان سرپرست جودو داشت، در زمان حضورش در ژاپن، علیرضا امینی به سرپرستی این فدراسیون منصوب شد تا اعتراضاتی ضمنی شکل بگیرد که امروز با کناره‏گیری اسطوره جودو ایران و جهان به اوج خود رسید.

متن این بیانیه که برای تابناک ارسال شد به شرح زیر است:

" آنچه امروز بر ورزش کشور و جامعه مظلوم آن می­گذرد، روایت تلخی است که بازگویی آن برای راوی چون من تلخ­‏تر. امروز صحبت از قهرمانی و پهلوانی و سکوی افتخار نیست، امروز اسباب قهرمانی در هزارتوی تمایلات شخصی مفقود گردیده است.

امروز َترجمان پهلوانی در پی تصمیمات متعدد یک سویه و یک جانبه به مثابه غریبه ای بدل گردیده است.

امروز صحبت از تجربه و دانش فردی و گروهی نیست. ظاهرا بنا بر اختراع مجدد چرخ است. امروز صحبت از حفظ اعتبار و شأن ورزشکار و مربی نیست.

امروز تصمیماتِ غیرکارشناسی وشتابزده مدیران، منتج به خانه نشین شدن سرمایه های ارزشمند و آینده سازان ورزش کشورگردیده است. امروز صحبت از اُتوپیائیست که به روزگاری ناکجا آباد­ش می­‏خواندند.

از دیر­باز همواره در ورزش صحبت از مبارزه در میدان و تشک بوده است و اما امروز مبارزه را می­‏بایست ابتدا از تودرتوی راهرو­ها، اتاقها و برخی رسانه ها آغاز کنی و اگر جانی و توانی باقی ماند، تشک نیز مرحله آخر و نهایت تو را به نام آنچه بر روی تشک کردی خواهند خواند و خواهند راند.

خناسان در لباس ُمصلحانِ ورزشی نقشه پروازی تو را ترسیم می­کنند و به اصطلاح حامیانی به تو ابلاغ، که با این تعریف اگر بمانی آنچه برایت نخواهد ماند، همین مقدار شأن و آبروست و اگر عزم رفتن کنی، برای آنان که روزی تشویقت کردند و برایت به عشق دعا، پاسخی نخواهی داشت.

پس لااقل امروز این میزان پاسخ را از فرزندی چون من که نه گرفتن مدالی رنگین، بلکه چشم پوشی از آن در حمایت از مردم مظلوم فلسطین برایش افتخارست، در این شرایط کافی بدانید.

با نیم نگاهی به عملکرد فنی سکانداران موروثی جودو کشور در مییابید، با تخیل که نه، به عینیت می پندارید که در آینده ای نزدیک چه خواهد شد. سوابق فنی اینان­، انگیزه های فردی و گروهی شان و ... همه و همه حدیث مفصلی­ست که بماند برای بعد.

دراین وانفسا، متعجم از کسانیکه این سوابق برایشان اَظهرُ مِنَ الشمس­ست و باز بدون اعتنا به جامعه خدوم و ساعی جودو کشور اینان را به کار می گمارند. حال که زمان تربیت و آموزش نسل جوان و علاقمند به این ورزش است روابط تعیین کننده و تصمیمات بدون چشم انداز اتخاذ می گردد.

متاسفم که راه برای من و جوانانی از نسل من که عطشِ آموختن و انتقال تجربه دارند، بسته و وصال حضور در میدانی تازه آنهم برای ادای دین به مردم شریف ایران، در بن بست سئول مانده است.

از مردم شریف و ورزش دوست کشورم عذر حضور خواسته و تمنای دعای خیرشان را همچون گذشته دارم و چون اسلاف خویش درگوشه­ای به نظاره خواهم نشست، و می روم تا بمانم، چرا که آینده از آن ماست.                                    

                                                                                             فرزند کوچک ملت
                                                                                             آرش میراسماعیلی
                                                                                           دهم اردیبهشت 1388 "