تايمز: ذخاير اورانيوم ايران رو به پايان است!
تايمز مدعي شد كه كشورهاي غربي معتقدند اورانيوم خام لازم براي برنامه هستهيي ايران رو به پايان است و از كشورهاي توليدكننده اورانيوم خواستهاند به تهران اورانيوم نفروشند.
به گزارش ايسنا روزنامه تايمز مدعي شد كه منابع ديپلماتيك بر اين عقيدهاند كه ذخاير كيك زرد اورانيومي ايران كه از سنگ معدن اورانيوم توليد ميشود در آستانه پايان يافتن است و ميتواند در چند ماه آينده به انتها برسد. كشورهاي انگليس، آمريكا، فرانسه و آلمان تلاشهاي ديپلماتيك شديدي را آغاز كردهاند تا توليدكنندگان اصلي اورانيوم را از فروش اورانيوم به ايران بازدارند.
به گزارش اين روزنامه انگليسي، وزارت خارجه انگليس پيش از كريسمس يك درخواست محرمانه براي ديپلماتهايش در قزاقستان، ازبكستان و برزيل كه همگي از توليدكنندگان اصلي اورانيوم هستند فرستاد تا دولتهاي اين كشورها را متقاعد كند كه توليدات اورانيوم خود بهخصوص كيك زرد را به ايران نفروشند.
اين روزنامه در ادامه ادعاهاي خود نوشت: ذخيره كيك زرد ايران كه در دهه 70 ميلادي تحت برنامه هستهيي غيرنظامي اوليه شاه ايران از آفريقاي جنوبي خريداري شد، تقريبا به پايان رسيده است. ايران در حال توسعه معادن اورانيوم خود است، اما سنگ معدن كافي براي حمايت از تامين برنامه هستهيي پايدار ندارد.
در ادامه اين گزارش ادعا شده است: درخواست وزارت امور خارجه انگليس از نمايندگانش در قزاقستان كه پس از تحقيقات بينالمللي روزنامه تايمز آشكار شد، بخشي از تلاشهاي شش كشور انگليس، آمريكا، فرانسه، آلمان، استراليا و كانادا براي قطع ذخاير اورانيوم براي ايران است.
اين روزنامه در ادامه با تكرار اتهامات غرب مبني بر نظامي بودن برنامه هستهيي ايران، به نقل از منابع عاليرتبه مدعي شد: اين اقدام اگرچه نميتواند جلوي تلاشها براي توليد يك بمب را بگيرد اما به تحديد اين تهديد كمك ميكند.
قزاقستان كه 15 درصد ذخاير جهان را در دست دارد، كشوري مهم در تجارت اورانيوم در سطح جهان محسوب ميشود و در سال ميلادي جاري قصد دارد به يكي از بزرگترين توليدكنندگان اورانيوم جهان تبديل شود.
ازبكستان كه مقامات انگليسي در آنجا نيز تلاشهاي خود را آغاز كردهاند نيز ذخاير گستردهاي دارد و در طول دوران شوروي يكي از اصليترين تامين كنندگان مواد هستهيي در سطح تسليحاتي بود.
تايمز در ادامه گزارش خود آورده است: اگرچه هيچگونه مدرك مستقيمي مبني بر اينكه ايران به طور فعال درصدد خريد اورانيوم از اين دو كشور برآمده است وجود ندارد، منابع اطلاعات جاسوسي غرب، آنها را يكي از نقاط ضعف احتمالي در زنجيره تامين اورانيوم ميدانند.
تلاشهاي بينالمللي براي قطع تامين كيك زرد به ايران كه شامل تلاشهاي انگليس در برزيل نيز ميباشد نشاندهنده نگرانيهاي روزافزون در اين زمينه است كه سال 2009 احتمالا سالي مهم براي برنامه هستهيي ايران خواهد بود.
اين امر علاوه بر آن اولويت يكي از بزرگترين چالشهاي سياست خارجي كه باراك اوباما رييسجمهور آمريكا با آن روبهرو است را نشان ميدهد. حركت از سنگ معدن اورانيوم به سوي سوخت هستهيي در سطح تسليحاتي پيچيده بوده و نيازمند فنآوري پيشرفتهاي است، اما ايرانيها در حال به دست آوردن مهارتهاي كافي ميباشند.
اين روزنامه انگليسي در ادامه ادعاهاي خود نوشت: براي رسيدن به اورانيوم 235 در سطح تسليحاتي، ايران بايد سوختي با غناي بالاي توليد كند و اين نيازمند هزاران سانتريفيوژ است. تخمين زده شده است كه 200 كيلوگرم كيك زرد ميتواند يك كيلوگرم اورانيوم در سطح تسليحاتي توليد كند و حدود 20 كيلوگرم اورانيوم غني شده براي ساخت يك بمب لازم است.
ايران چندين هزار تن كيك زرد را از آفريقاي جنوبي در اواسط دهه 70 ميلادي پس از آنكه شاه تلاشهاي اوليه براي يك برنامه هستهيي غيرنظامي را آغاز كرد به دست آورد. تهران علاوه بر آن دو معدن كوچك اورانيوم دارد، اما استفاده از آنها پرهزينه بوده و تنها مقدار كمي سنگ معدن اورانيوم از آن حاصل ميشود.
آژانس بينالمللي انرژي اتمي در گزارش ماه مه سال گذشته به طور تلويحي گفت كه حدود 70 درصد كيك زردي كه در دسترس ايران قرار دارد در يك نيروگاه در اصفهان به گاز هگزافلورايد اورانيوم (UF6) تبديل شده است.
ديويد آلبرايت، موسس موسسه علوم و امنيت بينالملل در واشنگتن با تكرار اتهامات غرب مبني بر نظامي بودن برنامه هستهيي ايران، مدعي شد كه ايران اكنون به اندازه كافي اورانيوم تبديل شده به گاز براي توليد حدود 35 بمب دارد، اما ممكن است تا پايان سال ميلادي جاري كيك زرد آن به پايان برسد.
اين روزنامه در ادامه ادعاهاي خود نوشت: كمبود اورانيوم در ايران سوالاتي جدي را درباره ادعاهاي اين كشور مبني بر اينكه تنها به دنبال يك برنامه هستهيي غيرنظامي است، ايجاد ميكند. ميزان كيك زردي كه ايران براي اينكه بتواند سوخت كافي براي يك برنامه هستهيي غيرنظامي داشته باشد به آن نياز دارد بيشتر از چيزي است كه ميتواند در معادن كوچك خود توليد كند.
يك منبع آژانس بينالمللي انرژي اتمي گفت: تنها براي يك نيروگاه هزار مگاواتي به 200 تن (كيك زرد) در سال نياز است.
ايران گفته است كه قصد دارد 20 راكتور بسازد اما آژانس معتقد است كه ايران تنها توانسته است 21 تن اورانيوم را در يك سال در يك مركز توليدي در بندرعباس بازفرآوري كند و قصد دارد 50 تن در سال نيز در يك مركز جديد در اردكان كه قرار است در چند ماه آينده راهاندازي شود توليد كند. علاوه بر آن روسيه طبق توافقنامهاي با ايران قرار است براي نيروگاهي كه در دست ساخت در بوشهر قرار دارد سوخت تامين كند. جامعه بينالمللي در سال 2006 به ايران پيشنهاد داد ميلههاي سوخت و ساير تجهيزات لازم براي يك برنامه هستهيي غيرنظامي را به ايران ارايه كنند اما تهران بر تداوم توسعه تاسيسات خود براي استخراج و بازفرآوري اورانيوم تاكيد دارد.
ايران تحت يك توافقنامه پادماني جامع با آژانس بينالمللي انرژي اتمي قرار دارد كه بر اساس آن بازرسان آژانس اطمينان حاصل ميكنند كه تهران از مواد هستهيي مربوط به برنامه غيرنظامياش براي مقاصد نظامي استفاده نكند اما اين توافقنامه تنها تاسيساتي را كه نام برده شده است پوشش ميدهد و شامل معادن ايران نميشود. قطعنامه 1737 شوراي امنيت سازمان ملل، كشورهاي جهان را از تامين هرگونه اقلامي كه "ميتواند به فعاليتهاي مربوط به غنيسازي در ايران كمك كند" بازميدارد و مطمئنا كشورهاي بزرگ توليدكننده اورانيوم خطر معامله با ايران را قبول نخواهند كرد.
