همه با کانوته احساس همدردی می کنند
با توجه به توجه جهانی بر حملات فجیحانه به غزه، اجتناب ناپذیر می نماید که بعضی از بازیکنان فوتبال از ژست همیشگی و معمول این جور مواقع «بیایید برای صلح دعا کنیم» دست بردارند و اعتراض های خود را نشان ندهند.
به نوشته سرمایه و به نقل از تایمز آنلاین، چهارشنبه یک هفته قبل بود که فردریک کانوته، مهاجم مشهور سویا، پس از گلزنی به تیم دپورتیوو لاکرونیا، پیراهنش را بالا برد تا به دوربین های عکاسی تی شرتی را نشان دهد که روی آن نوشته شده بود، «فلسطین». دقت کنید، به سادگی نوشته شده بود «فلسطین». اگرچه رافائل شولتز سفیر اسرائیل در اسپانیا نسبت به این مساله واکنش خاصی نشان نداد اما کانوته بازیکن سابق تاتنهام حدود سه هزار پوند جریمه شد. شاید فدراسیون فوتبال اسپانیا چاره ای جز این نداشت چراکه طبق قوانین: «ارائه و نشان دادن شعارهای مذهبی یا سیاسی در زمین فوتبال و در زمان برگزاری مسابقات فوتبال اکیداً ممنوع است.»
این موضوع را با عملکرد نیکلا لگرتالیه، مدافع یوونتوس مقایسه کنید. لگرتالیه که یک مسیحی متعصب (از فرقه اوانجلست) است و رهبری یک گروه تحقیقی در مورد انجیل را که هر هفته جلسه دارد برعهده دارد، در پاسخ به سوالی در مورد خشونت ها و فجایع صورت گرفته در غزه به یک روزنامه ایتالیایی گفت: «من می دانستم این اتفاق می افتد.
این موضوع در انجیل مورد اشاره قرار گرفته، مردم اسرائیل زمانی برگزیده خداوند بودند اما از آنجایی که نتوانستند وظیفه خود را انجام دهند مجازات شده اند و حالا باید تقاص آن را پس بدهند.» به نظر می رسد نظر لگرتالیه شبیه نظر برخی مسیحیان رپودستیز است که دو هزار سال است با این نظریه که «یهودیان عیسی مسیح(ع) را به قتل رساندند» رفتاری ضدیهودی دارند.
اما خب چون لگرتالیه زیر پیراهنش تی شرتی با نوشته نداشت که آن را به عکاس ها نشان بدهد هیچ جریمه ای نشد. البته عجیب نبود که او تنها چند ساعت بعد نظراتش را اصلاح کند: «نمی خواستم با استناد به انجیل این جنگ را توجیه کنم، یا این وقایع تراژیک و ناراحت کننده را خیلی ساده جلوه دهم.» مشخص است او خیلی سریع متوجه عواقب حرف های خودش شده: «من به مردم آن ناحیه احترام می گذارم و امیدوارم آنها به صلح برسند.
می توانم فقط بگویم متاسفم چراکه یک بار دیگر حرف های من باعث سوءتفاهم شد و این سوءتفاهم باعث ناراحتی افرادی شد که اصلاً دلم نمی خواست آنها را ناراحت کنم... به عنوان یک مسیحی من صلح را دوست دارم و به حقوق تمام مردم جهان، از تمام ملیت ها احترام می گذارم.» شما می توانید قضاوت خودتان را در مورد این اظهارات متناقض داشته باشید.
من شخصاً این بازیکن را نمی شناسم اما کسانی را می شناسم که از نزدیک او را می شناسند و می گویند او یک پسر بسیار خوب و قابل احترام با عقاید مذهبی خاص خودش است اما به هر حال کسی که عقایدش با عقاید عمومی متفاوت است باید در مورد اظهارنظر دقت کند.
اما مساله چیز دیگری است. براساس قوانین فوتبال نمی توان لگرتالیه را مجازات کرد. او یک شهروند است که عقاید مذهبی خودش را بیان کرده است. او از «آزادی ابراز عقیده» و «آزادی مذهبی» استفاده کرده است، کانوته اما فشار قوانین را به خوبی حس کرد.
واقعاً در عمل کانوته چه ایرادی وجود داشت. آیا رفتار او تهاجم آمیز بود؟ مردی که نام یک کشور و یک قوم را روی پیراهنش نوشته رفتاری نامناسب دارد یا کسی که علت مرگ بی گناهان را این می داند که اجداد آنها نتوانسته اند متوجه شوند که عیسی همان مسیح بشارت داده شده است؟ مقامات فوتبال ممنوعیت رفتار سیاسی طی مسابقات را در نظر گرفته اند تا اسیر قضاوت های احتمالی نشوند اما این غیرقابل فهم است. برای همین است که همه با کانوته احساس همدردی می کنند.
اما یک چیز دیگر
استادیوم ملی فلسطین هم مثل تمام نقاط غزه در روزهای حملات فاجعه آمیز چند بار بمباران شده است. حالا این استادیوم به یک ویرانه شباهت دارد. فیفا شاید پس از پایان این فجایع بخواهد این استادیوم را دوباره بسازد اما شاید فوتبال بتواند کاری در این زمینه انجام دهد.
چطور است اگرده یوروسنت از تمام بلیت های فروخته شده در مسابقات فوتبال حرفه ای که در اروپا برگزار می شود (تا پایان فصل) را به این کار اختصاص دهیم؟ براساس محاسبه من، اگر تنها یک سوم جایگاه تماشاگران در هر بازی پر شود، تنها از مسابقات چهار لیگ حرفه ای انگلستان می توان 500 هزار یورو جمع آوری کرد.
به نظر می رسد با در نظر گرفتن سایر لیگ های اروپا، تنها تا پایان همین فصل می توان بیش از دو میلیون یورو جمع آوری کرد. با این مبلغ تمام وسایل لازم برای این استادیوم در سال 2005 خریداری شد. با همین پول می توان برای فلسطینی ها مکانی برای بازی ساخت.
