چند ده ميليون دلار از كف فوتبال ايران مي‌رود

دمت گرم

نمی دانم در نوشتن مطلب چرا همه جوانب نوشته نمی شود و هر کس به با توجه به نیاز خود از مطالب استفاده می کند و همه حقایق را نمی نویسد.
اما چند مطلب: 1ـ مقایسه تیم ایران با کره و ژاپن اصلاًً درست نیست چرا که در این کشورها قانون مالکیت معنوی وجود دارد یعنی نمی تواند هر کس با هر مارکی که دلش بخواهد لباس تولید کند اما در حالی که در ایران این قانون اصلاً رعایت نمی شود 2ـ همانطور که می دانید تیم های کره و ژاپن هر سال چندین بار با تیم های ملی و باشگاهی جهان بازی می کنند که این خود تبلیغی است برای آرم روی پیراهن. حال شما بگویید ما که نمی توانیم با یک تیم دسته چندمی اروپایی بازی کنیم چطور می خواهیم این مارک را تبلیغ کنیم.
در پایان همانطور که گفته اید بعد از قهرمانی تیم اسپانیا در یورو ، شرکت آدیداس روزانه 10 هزار عدد پیراهن تولید می کرد که این تولید تنها در انحصار شرکت آدیداس بوده در حالی که در ایران این پیراهن ها را در هر زیر زمینی در ایران تولید می شود، یعنی تبلیغ را کسی دیگر انجام می دهد و پولش را کس دیگری به جیب می زند.

در پاسخ به نظر اول
1- اگر بحث مالكيت معنوي و كپي رايت براي آديداس و اينها اينقدر جدي بود كه نمي‌آمدند و پيشنهاد نمي‌دادند. ضمن آنكه آنها قبلاً هم آمده اند و اين نشان مي دهد، آنها به شرايط واقف هستند و با اين تفاسير حاضرند مثلاً يك پنجم پولي كه به ژاپن مي دهند به ايران بدهند و تنها به تبليغ ماركشان و همين ميزان فروش پيراهن تيم ملي رضايت دهند كه قبلاً هم چنين كرده‌اند.
شمن اينكه اگر كسي بخواهد لباس بخرد و مارك مطرحي را ببيند، مطمئناً ترجيح مي‌دهند آن را بخرد تا اين بنجول‌ها را. من خودم ديدم كه مي‌اِند منيره و دنبال پيراهن با مارك ... مي‌گردند و معمول است هيچ چيز ندارند. پس نبايد با درزوغ واقعيت را كمرنگ كنيم و پولي كه به فوتبال توسط دايي داده نمي‌شود را ناديده بگيرم. خيلي از شركت‌هاي خارجي با همين شرايط حاضرند پررداخت‌هاي ميليون دلاري داشته باشند اما آقايان نمي‌گذارند.
2-فكر نمي‌كنم در هيچ كشور آسيايي اندازه ايران طرفدار فوتبال و مسابقه داشته باشيم. پس دومي هم حرف مفت است. اصلاً اينكه اي اف سي با ايران كژدار مريض برخورد مي‌كند، به خاطر حفظ اين طرفدارها است. ايران بدون برو و برگشت پرطرفدارترين تيم آسيا است.