سرخابي‌ها در پي شخصيت باشگاهي باشند

بار ديگر تب دربي سرخابي هاي پايتخت بالا مي گيرد تا شاهد برگزاري شصت و پنجمين مصاف پرطرفدارترين باشگاه‌هاي كشور باشيم اما در كنار دربي مسائل مختلف ديگري نيز مطرح مي‌شود كه يادآور نقاط ضعف اين دو تيم تهراني است و حركت اين دو تيم محبوب را كه تنها عنوان باشگاه را يدك مي كشند، ياد آور مي‌شود.

 

به گزارش خبرنگار ورزشي تابناك، دو تیم محبوب و پرطرفدار فوتبال کشورمان روز جمعه 12 مهرماه برای شصت و پنجمين بار در تاریخ فوتبال حرفه اي كشورمان به مصاف هم می روند تا شهرآوردی دیگر، صدهزار تماشاچي را به ورزشگاه آزادي بياورد و ميليون ها بيننده نيز از طريق تلويزيون، به تماشاي اين ديدار پرمخاطب بپردازند.

 

 از برگزاری اولین دربی پایتخت 40 سال می گذرد. دربي كه حساسيتش يك درصد حساسيت دربي 65 نبود و تماشاچيان آن هم عده‌اي محدود بودند اما از آن سال با پايان فعاليت بسياري از باشگاه‌هاي پرطرفدار و همچنين حضور موثر سرخابي‌ها در ليگ‌هاي حرفه‌اي ايران، بر حجم طرفداران اين دو تيم محبوب پايتخت افزوده شد تا دربي پايتخت از برخي جهات با دربي‌هاي حساس اروپايي‌ قابل قياس باشد.

در طول این چهار دهه، این دو تیم پايتخت‌نشين در چارچوب رقابت های مختلف نظیر جام تخت جمشید، لیگ قدس، جام آزادگان، باشگاه‌های تهران، جام حذفی و لیگ برتر باشگاه های کشور بارها به مصاف هم رفتند و تماشاچيان فراواني را به ورزشگاه های محل برگزاری این دیدار آوردند كه هر ساله نيز بر حجم اين تماشاچيان افزوده مي‌شود.

اهمیتی که هریک از این تیم ها برای دیدار دربي قائل هستند، بدين شكل است که از همان ابتدای فصل برای کسب تمام امتیازات آن لحظه شماری کرده و برای رسیدن به این منظور برنامه های خاصی را تدوین می کنند. حتي پاداش هاي در نظر گرفته شده براي پيروزي در اين ديدار نيز آنقدر با گذشته متفاوت است كه ثابت كند پيروزي در اين رويداد به اندازه قهرماني نيم‌فصل مي تواند تاثيرگذار باشد. این در حالی است که هر دو تيم به خوبی می دانند این بازی نیز به مانند دیدارهای دیگر تنها 3 امتیاز دارد و نه بیشتر.

 

از سوی دیگر ، جذابيت این بازی که در واقع مهم ترین دربی كشور محسوب می شود به حدی است که حتی ساکنان کشورهای همسايه و هم چنین ایرانیان مقميم خارج از کشور را نیز از طریق تلویزیون و اینترنت به پیگیری آن ترغیب می‌کند و وسعت مخاطب‌پذيري اين رويداد به خارج از مرزهاي ايران توسعه داده است.

شصت و پنجمين دربی سنتی شايد همچون بسياري از ديدارهاي استقلال و پرسپولیس در ورزشگاه آزادی تهران فاقد زيبايي و پايين تر از سطح تكنيكي ديدارهاي هفته‌هاي گذشته اين دو تيم باشد و تيم‌ها براي آنكه به زمين مسابقه مي‌آيند تا در وحله اول شكست خورده ميدان را ترك نكنند و در وحله دوم در پي رسيدن به دروازه حريف باشند، نتوانند يك فوتبال نفس‌گير و با كيفيت را به نمايش بگذارند اما به هر هيچ يك از اين مسائل، از حساسيت‌هاي فراوان دربي نمي‌كاهد و تماشاچيان از شهرستان‌ها مي‌آيند تا پشت درهاي آزادي نيز ده‌ها هزار نفر ايستاه باند.

در اين ميان همزمان با دربي‌ها، يك پرسش جدي مطرح مي‌شود كه چرا تنها فوتبال دربي دارد؛ به عبارت ساده‌تر چرا در ساير رشته ها شاهد حضور تيم‌هاي استقلال و پرسپوليس نيستيم و به چه علت اين دو نام در دو تيم فوتبال خلاصه مي‌شوند؟

آيا سرمايه گذاري استقلال و پرسپوليس در ليگ‌هاي ساير رشته هاي ورزشي كه شايد هزينه‌هاي آن در حد خريد يك يا دو بازيكن سرخابي ها نيست، به واسطه عدم برخورداري از بودجه و اعتبارات است يا هيات مديره اين باشگاه‌ها هيچ گاه همتي براي حركت مجموعه‌شان را به سمت يك باشگاه حرفه‌اي نداشته‌اند؟

در هر صورت آنچه به وضوح مشخص است، آثار مثبتي است كه با اين سرمايه گذاري محدود بدست مي‌آيد و مهم ترين آنها خروج استقلال و پرسپوليس از حالت تيمي و مبدل شدن به باشگاهي فعال است كه هوادارنش در سالن‌هاي ليگ بسكتبال، ليگ واليبال، در گوشه‌هاي تاتامي ليگ‌هاي كاراته و جودو و حتي در كنار استخرهاي ليگ شنا به تشويق بازيكنانشان مي‌پردازند و عملكرد اين دو تيم را تا حدودي از حالت تك محوري و تك رشته‌اي خارج مي‌سازد.

حضور چهره‌هاي سرمايه‌گذار در حوزه مديريتي استقلال و پرسپوليس، فرصت مناسبي است تا‌ سرخابي‌ها در پي شخصيت باشگاهي باشند و از امكان باشگاه‌داري و نه تيم داري استفاده‌اي بهينه‌ ببرند كه در اين زمينه الگوبرداري از باشگاه‌هاي بزرگ دنيا نيز مي‌تواند مسير فعاليت ايشان را هموار سازد.

با تحقق اين شرايط، به ديگر رشته ها نيز فرصت داده مي‌شود، تا مخاطبين خاص خود را جذب كنند و در واقع براي ساير رشته ها نيز امكاني ويژه تلقي مي‌شود كه در طول سال‌هاي آخر و با روي كار آمدن هر هيات‌مديره‌اي در پي آن بوده‌اند و هرگز به آن دست نيافته‌اند.

بايد بپذيريم بسياري از طرفدران فوتبال تنها به دليل حور نام هايي همچون استقلال و پرسپوليس اين رشته را پيگيري مي‌كنند، حال آنكه سه امتياز دربي براي فوتبال نيست و ساير رشته ها نيز حق دارند سهمي از هواداران اين دو تيم را به خود اختصاص دهند و تحقق اين امر كه بر مخاطبان اين دو باشگاه نيز خواهد افزود، اتفاقي بزرگ براي ليگ هاي ساير رشته هاي ورزشي خواهد بود.

فراموش نكنيم ديدار نيم‌فصل ليگ برتر پينگ‌پنگ كه پوشش رسانه اي و توجه عمومي در پايين‌ترين حد ممكن را در حالت عادي شامل مي‌شود، با حضور اين دو باشگاه از حساسيت فوق‌العاده اي برخوردار شد و علي‌رغم انكه هنوز مخاطبان چنداني جذب نكرده، در ميان اخبار پرمخاطب رسانه ها قرار گرفت كه ميزان تاثيرگذاري تقابل نمايندگان اين دو باشگاه پرطرفدار را در ساير رشته ها به تصوير مي كشد.

حال، چرا نبايد اين امكان براي ديگر رشته‌هاي ورزشي داراي ميادين حرفه اي فراهم شود و ورزشكاران آن رشته ها با گرمكن آبي و قرمز، هواداران اين دو تيم را به ورزشگاه هايي به جز استاديوم فوتبال نياورند؟