اطلاعيه رسانه ملي درباره حق پخش فوتبال
پيرو موضوعات مطرح شده اخير در رسانهها درباره مسأله «حق پخش تلويزيوني مسابقات فوتبال باشگاههاي ايران» و اظهارنظرهاي متعدد مسئولان فدراسيون فوتبال و سازمان تربيت بدني، روابط عمومي سازمان صداوسيماي جمهوري اسلامي ايران در اطلاعيهاي، نکاتي را به آگاهي عموم ميرساند.
در اطلاعيه روابط عمومي سازمان صدا و سيما آمده است:
1ـ مطابق مصوبه مورخ شانزدهم مرداد 81 مجمع تشخيص مصلحت نظام سازمان صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران براي پخش مسابقات ورزشي در کليه رشتهها، مجاز به پرداخت هيچ گونه وجهي نيست.
اين مصوبه، کاملاً متقن و بر اساس مصالح کليت ورزش کشور بوده و رسانه ملي خود را ملزم به اين حکم قانوني ميداند.
طبيعي است دستگاههاي نظارتي مانند ديوان محاسبات و سازمان بازرسي کل کشور وظيفه نظارت بر حسن اجراي اين قانون را بر عهده دارند.
2ـ سازمان صدا و سيما بر حسب وظيفه ملي و با درک شرايط خاصي که متأسفانه به فوتبال کشور در حال تحميل شدن است، داوطلبانه راهحل مناسبي براي حل مشکل ايجاد شده ميان فدراسيون فوتبال کشورمان و کنفدراسيون فوتبال آسيا (AFC)، پيشنهاد کرده که متأسفانه تا اين لحظه مورد قبول مسئولان تربيت بدني قرار نگرفته است.
اين پيشنهاد هماکنون از سوي سازمان صدا و سيما جهت استحضار و تصميمگيري نهايي براي رياست محترم جمهوري ارسال شده که اميدواريم با توجه به ضرورت رعايت قانون از يک سو و حل مشکل مهم فدراسيون فوتبال به نحو مقتضي تصميمگيري و به دستگاههاي ذيربط ابلاغ شود.
3ـ بر اساس قانون بودجه کل کشور، مصوب دولت و مجلس شوراي اسلامي، مبلغ 170 ميليارد تومان از اعتبارات صدا و سيما، ميبايستي از طريق درآمدهاي ناشي از پخش آگهيهاي بازرگاني تأمين شود که اين مأموريت در خلال تمامي برنامههاي سازمان در سيما و صدا با برنامهريزي واحد صورت ميگيرد.
نكته جالب اينه كه در تمام دنيا باشگاهها از حق پخش تلويزيوني درآمد كسب ميكنند.اما صدا و سيما معتقده كه اين شرايط به ناحق بر ما تحميل ميشود.عجيب نيست؟!ما در تمام كارهامون با دنيا فرق داريم؟! به ZDF،RAI و صدها كانال ورزشي ديگر كدوم نهاد به ناحق تحميل كرده!!!
صدا و سيما بايد پخش مستقيم فوتبال رو تعطيل کنه تا ديگه يه موضوع غير مهم تبديل به مهمترين دغدغه عده اي از جووناي کشور نشه. اينقدر که تو اين 10-15 سال اخير تبليغ فوتبال رو کرديم و براش انرژي گذاشتيم، اگه روي هر چيزي سرمايه گذاري مي کرديم الان وضع کشور رو تغييرات جدي داده بوديم.به هند نگاه کنيد: فوتبال قوي نداره، اما بيشترين چاپ کتاب در دنيا رو به خودش اختصاص داده، جي دي پي اش رشد قابل ملاحظه اي داشته، تو بحث هسته اي پيشرفت هاي زيادي داشته، داره به يکي از اعضاي دائم شوراي امنيت هم تبديل مي شه.
حالا فرض کنيد ما تو فوتبال پيشرفت کنيم، به چي مي رسيم؟ آيا غرور ملي ما بايد به يه همچين چيزي وصل بشه يا به مسائل علمي و اخلاقي؟ از يه طرف از تمدن 7000 ساله دم مي زنيم و از طرفي تقليد ديگران رو تو اينجور مسايل فرهنگي مي کنيم. خدا به داد اين ملت برسه