المپيك نشان مي‌دهد چقدر از ورزش دنيا عقب مانده‌ايم

تكواندو، يكي از رشته‌هايي است كه كشورمان هميشه به مدال‌هاي رنگارنگ آن در مسابقات گوناگون به خود باليده است؛ از جمله در دو المپيك گذشته كه در سيدني، يك برنز و در آتن با يك پيشرفت چشمگير به دو مدال طلا و برنز دست يافت.

اما در اين دوره كه چند روز بيشتر تا آغاز اين بازي‌ها باقي نمانده، شرايط بسيار متفاوت و دشوار است؛ از يك سو، كادر فني جوان و كم‌تجربه براي مسابقات بزرگي چون المپيك و بازيكن جوان و كم‌تجربه در يك وزن و از سويي ديگر پيشرفت فراوان بسياري از كشورها ـ كه به اميد به دست آوردن مدال در اين مسابقات توسط بازيكناني كه سال‌ها روي آنها سرمايه‌گذاري كرده‌اند ـ كار را در اين دوره از مسابقات دشوارتر از دوره‌هاي پيشين كرده است.

تيم ايران نيز پس از چهار سال سرمايه‌گذاري، بايد بهتر از دوره گذشته نتيجه بگيرد كه البته اين امر با عنايت به شرايط موجود، دور از دسترس و باور است، چرا كه در وزن 58ـ كيلوگرم، بازيكنان بزرگي همچون «چو موين» چين تايپه‌اي، «راموس» اسپانيايي، «دمنيك» آلماني، «شاميلي وو» فيليپيني، «كارلوس» برزيلي، حريفان مكزيكي، استراليايي، تايلندي و... هستند كه همگي سال‌‌ها در اين وزن در مسابقات مختلف براي خود اعتبار كسب كرده‌اند و با كوله‌باري از تجربه و مدال به اين مسابقات مي‌آيند؛ بنابراين تصاحب مدال در ميان اين همه مدعي توسط يك بازيكن كه هيچ مسابقه برون‌مرزي در وزن 58ـ كيلوگرم نداشته، محال و باورنكردني است.

اما در وزن 80ـ كيلوگرم، هادي ساعي با كوله‌باري از مدال و تجربه، شرايطي بهتر و اميدواركننده‌تر از وزن 58ـ كيلوگرم دارد، زيرا او، بازيكني باتجربه، هشيار و مرد مسابقات بزرگ است كه مي‌تواند با استفاده از تمام پتانسيل‌هاي موجود خود، سومين مدال المپيك خود را در اين وزن جديد به دست آورد.

ولي در كل كشورمان با تغييراتي كه در چند ماه نزديك به بازي‌هاي المپيك در تركيب كادر فني ايجاد كرد، شرايط را براي به دست آوردن نتيجه پيچيده و دشوار كرد.

كاروان ورزشي ايران نيز در مجموع، كار بسيار دشواري دارد و نتيجه سرمايه‌گذاري چهار سال اخيرش را همچون ديگر كشورها خواهد گرفت. همزمان با المپيك تأكيد مي‌كنم كه با مشاهده مسابقات المپيك، مي‌بينيم چقدر از ورزش دنيا عقب افتاده‌ايم و يا دنيا با چه سرعتي در ورزش پيشرفت كرده است كه دغدغه‌هاي بيشتري براي ورزش كشور و مسير توسعه آن به وجود مي‌آورد. اميدواريم با بررسي‌هايي كه انجام مي‌شود، در المپيك لندن با چهره‌ مقتدرتري ظاهر شويم و مسئولان ورزش كشور با اعتماد به نفس از مدال‌آوري در رشته‌هاي مشخص به ويژه ورزش‌هاي پايه و پرمدال كه اساس ورزش هر كشوري به شمار مي‌روند، سخن به ميان آورند و اين تغيير نگرش، پس از المپيك 2008 به سرعت تحقق يابد.

در هر حال، ما نيز همچون ديگر مردم اين مرز و بوم، دست به دعا برداشته‌ايم تا اين بار نيز ملي‌پوشان ايران با تكيه بر غيرت و توانمندي‌هاي ذاتي‌شان بر بالاي سكوهاي المپيك بايستند.