اگر احمد زنده بود، همان حرفهاي سيدحسن را ميزد
عروس امام خميني گفته است: اگر سيداحمد زنده بود، همان حرفهاي سيدحسن را ميزد.
فاطمه طباطبايي، همسر مرحوم سيداحمد خميني، با اشاره به مسائل اخير پيش آمده گفت: در مسئله اخير نبايد شخص معين و يا صاحب سايت و رسانهاي را مقصر اصلي دانست و همه فشارها را بر او وارد ساخت، بلكه موضوع اصلي به جرياني بازميگردد كه در تلاش است ـ به گفته و پيشبيني امام ـ انتقام خود را از سال 42 به بعد كه به دليل حضور نيرومند امام و امتش نميتوانست جلوه بارز داشته باشد، بگيرد.
وي افزود: اين جريان، ديرزماني است بر آن است با ايجاد جريانات كاذب و رواج بداخلاقيهاي رازآلود و ايراد تهمت و افترا به نزديكان و حاملان اصلي فكر و انديشه و آثار امام، به نوعي خود را بر جامعه حاكم سازد.
طباطبايي گفت: اين فكر دور از ذهن نيست كه آن جريان در صدد بوده، به نوعي ميزان حضور خود را در جامعه محك بزند و حد و حدود آمادگي جامعه را براي تحريف انديشه امام ارزيابي كند. بدين ترتيب، با دستگيري يك جوان كه ممكن است تحت تأثير القائات فوق قرار گرفته و قادر به كنترل احساسات خود نشده است، مسئله حل نميشود، بلكه بايد با يك جريان، به صورت يك جريان برخورد كرد.
وي ادامه داد: يك وقت امام در زماني كه بنيصدر ميخواسته حاجاحمد آقا را به عنوان نخستوزير اعلام كند، اين مطلب را ميفرمايند كه من ميل ندارم اطرافيانم در پستهاي دولتي داخل شوند، ولي در همان زمان، احمد را ميفرستد تا در جلسه سران نظام، عضو دايم باشد.
فاطمه طباطبايي در بيان آخرين دغدغههاي حجتالاسلام سيداحمد خميني اظهار داشت: يادم است كه آن اواخر احمد چند سخنراني مفصل داشتند. دو، سه تا از آنها در فضاي خاصي انجام شد. حتي در يكي از آنها با بغض و گريه گفتند: دلم براي امام تنگ شده است. يك دفعه نيز صحبت از اقتصاد پيش آمد، ميگفتند، خيلي آسان است، گناه را به گردن خارج از كشور بيندازيم. در حالي كه بايد مشكلات را با درايت حل كنيم. او از اينكه مردم در فقر باشند، رنج ميبرد و بر اين باور بود كه هرچند مشكلات مردم زياد است اما ميتوان آنها را با درايت و مديريت درست حل كرد.
عروس امام كه رهبر كبير انقلاب او را در اشعار خود «فاطي» خطاب ميكردند، درباره جبهه رفتن فرزندش سيدحسن خميني گفت: احمد، حسن را كه سيزده ساله بود، تشويق ميكرد به جبهه برود و يادآور ميشد يك وقت با خودت نگويي، چرا خودت نميروي، من بايد بمانم از امام حفاظت كنم، ولي تو برو؛ اين سفره رحمتي است كه براي هميشه باز نميماند. اگر شهيد شدي هم چه بهتر. بار اول كه سيزده ساله بود، اتفاقا مدتي هم در خط مقدم بود. با اينكه سنش كم بود و آموزش هم نديده بود، ولي يكي از پاسدارهاي بيت او را به خط مقدم برده بود و وقتي به او گفتند آخر او را كه آموزش نديده، چرا به خط مقدم بردي، در جواب گفته بود: اگر شهيد شود خوب است از نظر تبليغي خيلي مفيد است! البته بعدها كه شانزده، هفده ساله شد به عنوان نيروي بسيجي به لشكر قم رفت كه كمي هم شيميايي شد.
با سلام و عرض ادب و احترام خدمت بیت مکرم امام راحل و بانو سیده طباطباییصدا و سیما در تبیین افکار و آراء امام راحل و عظیم الشان مان در باب مسائل مبتلا به جامعه کوتاهی می کند با قاطعیت می گوییم که هیچ سئوال سیاسی و اجتماعی نیست مگر اینکه جواب بی شک و شبهه آن در صریح کلمات و وصایای امام عزیزمان روحی له فداه وجود دارد.کدام مسئول و مقام و غیر مقام هست که ادعا کند حیات معنویش مدیون امام نیست پس جفا به وصایای این در دانه فرزند زهرا ی اطهر باعث بسی شرمندگی است.همه کسانی که احساس دین به امام دارند آستین همت بالا بزنند و به هر طریق ممکن وصایای ایشان را تبلیغ کنند تا بیت محترم ایشان کمتر دچار زحمت شوند.
من خود به شخصه ايشان را در منطقه حلبچه در تپه اي كه به ريشن معروف بود بارها همراه پاسدار بيت حضرت امام آقاي س ديدم و حتي يك دفعه صبح زود ايشان به سنگر ما مراجعه كرد و گفت يكي از بچه ها كه احتمالا از سنگر شما باشد شهيد شده است و با مراجعه ما به محل و ملاحظه كارت شناسايي وي ديديم ايشان شهيد والامقام اميري از قم بودند كه بر اصابت تركشهاي خمپاره غير قابل شناسايي شده بودند.