برنامه سازمان ميراث فرهنگي برخلاف نظر رهبر انقلاب

سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري، «تخت جمشيد» را به عنوان يكي از مكان‌هاي برگزاري مراسم تحوبل سال نو انتخاب كرده و برنامه‌هاي متنوعي نيز در اين مكان برگزار خواهد كرد. اين در حالي است كه چنين تصميمي يك بار نيز در سال 1377 و در زمان دولت خاتمي از سوي اين سازمان اتخاذ شده بود كه مورد انتقاد صريح رهبر انقلاب قرار گرفت.

به گزارش خبرنگار «تابناك»، بقايي، قائم‌مقام سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري، از برنامه‌هاي سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري در ايام نوروز برگزاري هم زمان جشن تحويل سال در چند نقطه تاريخي ايران عنوان كرد و گفت: «متولي برپايي اين جشن‌ها سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري خواهد بود».

وي تخت جمشيد را يكي از نقاط تعيين شده براي برپايي جشن تحويل سال 87 اعلام كرد و گفت : «لحظه تحويل سال را در سه نقطه كشور از جمله تخت جمشيد، جشن خواهيم گرفت كه طبق هماهنگي‌هايي كه صورت مي‌گيرد مراسم تحويل سال از اين مكان به طور مستقيم براي ايرانيان خارج از كشور بر روي اينترنت پخش خواهد شد».

اين در حالي است كه رهبر انقلاب در اول فرودين ماه سال 1378 ‏در صحن مطهّر حضرت ثامن الحُجج، امام رضا (ع) در بخشي از سخنان خود گفتند: «شما ببينيد در ايّام تحويل، مردم چه مكان‌هايى اجتماع مى‏كنند! ديشب در اطراف آستان قدس رضوى، با اين‏كه نيمه شب بود، جاى سوزن انداختن نبود! تا بستِ شيخ بهايى و تمام اين اطراف، مردم براى توجّه، روى زمين نشسته بودند! يعنى عيد نوروز، همراه با معنويت. يا ديشب ـ نيمه شب ـ هزاران انسان علاقه‏مند، از خواب و خانه و زندگى و محيط خانواده بيرون آمدند و به مرقد امام بزرگوار رفتند. يعنى جنبه معنوى. خوب؛ حالا يك نفر هم پيدا مى‏شود كه از سرِ اشتباه و ندانم‌كارى، به جاى مرقد امام رضا(ع) و مرقد امام بزرگوار و مرقد حضرت معصومه(س) و مراسم معنوى، تخت جمشيد را زنده مى‏كند!

 

البته تخت جمشيد، يك اثر معمارى است؛ انسان، اثر معمارى را تحسين مى‏كند و چون متعلّق به ما و مال ايراني‌هاست، به آن افتخار هم مى‏كند؛ اما اين غير از آن است كه ما دل‌ها و ذهن‌ها و جان‌هاى مردم را متوجّه به نقطه‏اى كنيم كه در آن خبرى از معنويت نيست، بلكه نشانه طاغوتي‌گرى است! در همان ساختمان‌ها كه امروز بعد از گذشت يكى دو هزار سال، ويران است، زمانى به مناسبت همين روز نوروز، خدا مى‏داند كه چقدر بى‏گناه، در مقابل تخت طاغوت‌هاى زمان به قتل مى‏رسيدند و چقدر دل‌ها ناكام مى‏شدند! اين افتخارى ندارد».