حالا نوبت اسرائيل است
محسن پاک آيين در يادداشتي نوشت: آخرين گزارش محمد البرادعي، مدير کل آژانس بينالمللي اتمي درباره ايران با رويکردي مثبت، به حلوفصل كامل مسائل باقي مانده درباره برنامههاي صلحآميز هستهاي ايران اذعان نموده است. اين گزارش، تنها براي ايران يک پيروزي بزرگ به شمار نميرود، بلکه يک موفقيت بزرگ و ارزشمند براي آژانس و شخص البرادعي است که موفق شدند بهرغم فشارهاي مستمر غرب، به يک جمعبندي قابل قبول برسند و پرونده ايران را از حالت ويژه بيرون آورند.
از سوي ديگر، اين وضعيت، جامعه بينالملل را نسبت به فعاليتهاي آينده آژانس در عاري سازي جهان از تسليحات هستهاي اميدوارتر کرده و طبيعيترين انتظار از آژانس اين است که موضوع نظارت و کنترل برنامههاي هستهاي اسرائيل را نيز به طور جدي دنبال كند. در واقع، توفيق آژانس بينالمللي اتمي در حل و فصل موضوع هستهاي ايران، نشان ميدهد که اين نهاد قانوني بينالمللي ميتواند با اتکا به حمايت اعضاي خود، کارهاي بزرگ انجام داده و حتي برنامههاي اتمي اسرائيل را نيز مورد «راستي آزمايي» قرار دهد تا به روند نگاه متفاوت سازمانهاي بينالمللي به پرونده اتمي اسرائيلپايان دهد.
واقعيت اين است که به دليل سياست غرب مبني بر بزرگنمايي برنامه هستهاي ايران در سالهاي اخير، رژيم صهيـونيـستـي، بـا آسودگي خاطر و دلگرم به پشتيبانيهمهجانبه آمريكا به فعاليتهاي غيرقانونـي و پـنهـان هسته اي خود ادامه داده و حتي در مقاطعي نيز به داشتن تسليحات هستهاي اعتراف نموده است.
آمارهايي كه به طور رسمي و غيـر رسمـي از توان و ميزان سلاحهاي هستهاي اسرائيل منتشر شده، مؤيد تلاشهاي پنهان اين رژيم براي توليد سلاحهاي كشتـار جمعي بوده است.
اين اطلاعات همچنين نشان ميدهد که مقادير پلوتونيومي كه رژيم صهيـونيـستـي در كنـار غنـيسـازي اورانيوم در رآكتورهاي «ديمونا» به دست آورده، براي توليد دويست تا سيصد كلاهك هستهاي كافي است.
امروز کشورهاي مستقل به اين باور رسيدهاند که تهديد و تشنج در خاورميانه، بدون انجام يک اقدام جدي بينالمللي براي عاري كردن منطقه از تسليحات کشتار جمعي، امکانپذير نيست و زمان آن است كه جهان پيگيرانهتر به مسألـه اتمي اسرائيل بپردازد.
در اين مقطع، سياستگذاران جمهوري اسلامي ايران که در سايه اتحاد و مقاومت مردم و اعمال يک ديپلماسي فعال، موضوع هستهاي ايران را به سرانجام خوبي رساندهاند، وظيفه دارند آژانس بينالمللي انرژي اتمي را به سوي تحت فشار قرار دادن اسرائيل براي تمکين مقررات بينالمللي ترغيب كنند.
اين حق ايران و ديگر کشورهاي خاورميانه است که به دليل نگراني از تهديدات اسرائيل از جامعه جهاني و آژانس انرژي اتمي بخواهند تا بطور جدي اسرائيل را به پيوستن به پيمان منع تکثير و اشاعه سلاح اتمي و ديگر پروتکلهاي مربوط وادار كند.
البته نبايد انتظار داشت اسرائيل که از سوي چند قدرت غربي حمايت ميشود، به آساني به پذيرش معيارهاي بينالمللي تن دهد، اما تجربه نشان داده است که در سايه ايجاد يک اراده بينالمللي و پيگيري هميشگي، ميتوان به دستاوردهاي بزرگ و پيشبيني نشدني دست يافت.
آري، امروز نوبت اسرائيل است که تحت فشار سازمانهاي جهاني به ويژه آژانس بينالمللي اتمي به پذيرش کنوانسيونهاي خلع سلاح بينالمللي اقدام کند، در غير اين صورت، امکان برقراري صلح در اين منطقه پر تنش بسيار بعيد است.
