با وضع فعلي 6+5 شانس چنداني براي آراي مردم ندارد

در ليسبون پايتخت پرتغال بود که مذاکرات رسمي ما خيلي پيش نرفت و در جلسه خصوصي اين طرح مطرح شد، که ما بحث هسته‌اي را سه بخش کنيم بخش مربوط به گذشته است، بخش وسط به حال و ادعاهايي هم مربوط به آينده...

بحث آينده هسته‌اي ايران همانگونه که آقاي البرادعي هم اعلام کردند ربطي به آژانس ندارد. با روشن شدن وضعيت گذشته زمينه نگراني براي آينده از بين رفته است پس نگراني آنها در آينده هسته‌اي ما مثل نگراني‌اي است که نسبت به هر کشور ديگر وجود دارد...

اصولگرايي يک جريان اصيلي است که پيگيري کننده افکار و آرمانهاي انقلاب اسلامي بر مبناي افکار امام و رهبر معظم انقلاب اسلامي است و اين گستره وسيعي دارد، خيلي گسترده تر از جريانهاي چپ و راست متعارف در جامعه ما...
لذا نقد به نتيجه کار آنها وجود دارد که از دوحال خارج نيست. يا دوستان 6+5 از فرصت باقيمانده اصلاحات مطلوب را انجام مي‌دهند طبعاً شانس بيشتري در بين آراءمردم پيدا مي‌کنند و ليست آنان از حمايت بيشتري برخوردار مي‌شود و يا روي نظر خود تعصب نشان مي‌دهند که قاعدتاً مردم از بين ليست آنان و ديگراني که در صحنه هستند انتخاب خود انجام مي‌دهند... لذا دقت نظر بيشتري مي‌طلبد. افرادي اگر در ليست تهران بودند به وزانت ليست کمک مي‌کرد... تا اينجا آن را نمي‌توان تجربه موفقي ناميد ولي از بي تحرکي بهتر بود و به عنوان گام‌هاي اوليه نمره متوسطي دارد...

گاهي هم بد نيست استثنائاً کار تعجب آور انجام دهيم! حيات اجتماعي، صرفاً بعد سياسي ندارد لذا محاسبات رفتار ما هم صرفاً متاثر از هزنيه- فايده سياسي نيست، آنچه که مي‌تواند مبناي همه آنها در تصميم گيري باشد، تکليف گرايي است... اما شرايطي پيش آمد که کمتر در گذشته چنين وضعي بوده يا چنين آزموني براي من رخ داده بود مناسبات اجتماعي من با مراجع عظام تقليد و جامعه مدرسين آنقدر زياد و ارزشمند است که من آنرا به بسياري معادلات سياسي متعارف ترجيح مي‌دهم...

متن کامل را در ستون «گفتگو» بخوانيد.