توصيه حافظ در سال اتحاد ملي!
سيدمحمد حسيني در يادداشتي كه براي «تابناك» فرستاده، آورده است:
دلم گرفته بود از روزگار و غريبي مردان روزگار كه چگونه آنان كه روزي در كنار هم، همه با هم به درو ميرفتند امروز همديگر را درو ميكنند و دلم گرفته بر اين روزگار كه روزگاري تاريخساز و متمدن بوديم و متحد در برابر غرب وحشي كه با هم دوئل ميكردند تا يكي كشته شود و ديگري زنده بماند و امروز با هم متحد شدهاند و پولشان را واحد كردهاند و مرزهايشان را برداشته و يد واحده شدهاند.
دلم گرفته از روزگار خودمان كه بر در و ديوارش نوشته است: «اتحاد ملي و انسجام اسلامي» در كنار عكس رهبر انقلاب و اگر بگوييم سال به پايان رسيد و بپرسيم چه كردهايد براي رسيدن به اتحاد ملي و انسجام اسلامي، هيچكس پاسخي براي آن ندارد؛ همانگونه كه براي سال گذشته سال همبستگي ملي و مشاركت عمومي، كسي پاسخي نداد، ولي اتحاديه آفريقا دريافتهاند كه بايد همچون اتحاديه اروپا شوند و دلم گرفته بود و پس از نماز، با حافظ درددلي كردم و فالي گرفتم و اينگونه پاسخم داد كه:
حافظ اگر قدم زني در ره خاندان «به صدق»
بدرقه رهت شود همت شحنه نجف
با نظر شما موافقم باید عملاً وارد عرصه های ایجاد اتحاد و انسجام وارد شویم و از شعار دادن بدون عمل بپرهیزیم .باید یادآور شوم پیروزی انقلاب دستاورد اعتقاد قلبی به شعارهای جاری شده از سینه ها بود چرا که در پای هر شعاری که می دادیم تا پای جان می ایستادیم و خون ها در راه آن شعارها ریخته شد چون شعار همراه با شعور عمومی بود.
حالا چرا شعارهایمان به عمل واقعی نمی رسند؟ باید در جستجوی علّت بود.