رودست مصر به اسرائیل و حل زیرکانه بحران غزه

فلسطینی های ساکن غزه ، پس از ماه ها محاصره از سوی اسرائیل و سرکوب نظامی ، راهی به سوی مصر می جستند تا بلکه دولت مصر فراتر از مناسبات سیاسی اش با آمریکا و اسرائیل، گذرگاه رفح را باز و مردم فلسطین را از یک خفقان کشنده نجات دهد.

با قطع برق در غزه و اتمام بسیاری از مواد غذایی ، دارویی و سوخت، این نقطه متراکم 363 کیلومتر مربعی جهان در آستانه یک فاجعه بزرگ انسانی قرار گرفته بود . مصر با اراده خود می توانست با گشایش گذرگاه رفح، مردم فلسطین را از فاجعه نجات دهد. اما مصر « به ظاهر » راضی به این اقدام نشد تا آن که هزاران نفر از مردم فلسطین ، پس از انفجار دیوار بتونی و دروازه مرزی بین غزه و « رفح مصر » در صحرای سینا توسط گروهی مسلح ناشناخته، به رغم مقاومت اولیه و نمایشی نیروهای امنیتی مصر، به سوی شهر عریش و رفح یورش بردند تا مواد مورد نیاز خود را از این دو منطقه خریداری کنند.

تا کنون بیش از ششصدهزار فلسطینی از غزه به منطقه مرزی عزیمت کرده و انتظار می رود این رقم تا یک میلیون نفر افزایش یابد.

دولت مصر در ابتدای حادثه با این تصور که عملیات انفجار دیوارهای مرزی توسط حماس صورت گرفته به حماس اخطار نمود که این اقدام، آخرین اقدام از این نوع باشد . حماس هم جانب سکوت را در پیش گرفت تا هر دو طرف از «قرار گرفتن در یک عمل انجام شده» بسیار خوشحال باشند.

تمامی این تحولات در حالی صورت گرفته است که بر اساس قرارداد صلح کمپ دیوید بین مصر و اسرائیل ، مصر موظف به کنترل گذرگاه رفح است و بر همین اساس اسرائیل همه مسئولیت ها را متوجه مصر کرده است . دولت مصر ، این شرایط را « استثنایی » توصیف و البته به اسرائیل اخطار کرده است که اجازه نخواهد داد با تحمیل گرسنگی و تشنگی به مبارزه با مردم فلسطین برود.

اما از آن سو اسرائیل یک تهدید و مانور بسیار خطرناک در بازی با مهره های شطرنج در سرزمین فلسطین رو کرده است . اسرائیل تهدید کرده که اگر این وضع ادامه یابد ، آنگاه برای همیشه تمامی گذرگاه های غزه با کرانه غربی و داخل اسرائیل را خواهد بست . معنای این کار آن است که غزه برای همیشه به مصر ضمیمه گردد و از فلسطین فقط کرانه غربی اش بماند .

اسرائیل با تجربه مثبتش در کشیدن دیوارهای بتونی در بین شهرهای فلسطینی و شهرک های یهودی نشین در کرانه غربی بدون شک از پس این کار هم بر می آید . ابعاد وقوع چنین رخدادی برای همگان روشن است. با توجه به آنکه اسرائیل پس از صلح کمپ دیوید ، بارها از دولت مصر خواسته بود با انضمام غزه به مصر ، هم شر این منطقه را از سرش کم کند و هم مشکل پناهندگان فلسطینی در فضای صحرایی و پهناور سینا برای همیشه حل شود اما مصر هرگز تا کنون زیر بار این طرح نرفته است .

مصر نیز با خواندن دست اسرائیل در این بازی خطرناک به سرعت دست به کار شد و در صدد است تا با بازگشت اوضاع عادی در « رفح » و « عریش » فلسطینی ها را به غزه بازگرداند و موانع مرزی را دوباره به جای خود مستقر کند .

اما در رویداد هجوم مردم فلسطین از غزه به سوی سرزمین مصر یک پیام بسیار دقیق و روشن نیز خوابیده است. تا مصر به طرح و یا اندیشه رویارویی مجدد با اسرائیل بازنگردد و اراده حقیقی در «تحقق حقوق ملت فلسطین» را پیدا نکند با جدیت می توان گفت که کمتر طرحی برای تامین حقوق ملت فلسطین عملی خواهد شد . بازگشت مصر به این دایره ، یک کابوس بزرگ برای آمریکا و اسرائیل خواهد بود که برای عدم تحققش « هر قیمتی » را پرداخت می کنند.

دولت مصر از این قیمت نیز به خوبی آگاهی دارد و گاهی اوقات برای آن که ارزشش را به رخ آمریکایی ها و اسرائیلی ها بکشاند ، یک ضرب شستی هم به آنها نشان می دهد ، مثل همین تحولاتی که اکنون بین غزه و گذرگاه رفح مصر رخ داده است . 

علی منتظری