پرواز را به خاطر بسپار، برف آمدني است!

يکي از بينندگان «تابناک» در پيامي آورده است: مسافري داشتيم با پرواز551 هواپيمايي air france ساعت حرکت دو و بيست دقيقه صبح ششم ژانويه. مسافر را سه ساعت قبل از پرواز به فرودگاه امام خميني(ره) رسانديم. تشريفات مقدماتي انجام شد و مسافر وارد سالن ترانزيت شد. هوا در فرودگاه نسبتا خوب با نم‌نمي از باران بودو ما خوشحال بوديم که شرايط براي پرواز نامساعد نيست.

ساعت 8 صبح مسافر ما از داخل هواپيماي متوقف در فرودگاه با تلفن همراه خبر داد که هنوز پرواز نکرده‌اند. ساعت11صبح مسافران را از هواپيما به داخل سالن منتقل مي‌کنند و پس ازيکي دوساعت بلاتکليفي سرانجام اعلام مي‌کنند که پرواز به روز بعد موکول شده. مسافران به منزل برگردند و فردا تماس بگيرند.(با همان تلفن 51001 فرودگاه که بايد يکي دوساعت وقت صرف کني تا شانس بياوري و تماس برقرار شود و تازه آن وقت يا اصلا جوابي نشنوي و يا اينکه با «جواب معلوم نيست و بعدا تماس بگيريد» مواجه شود و يا اينکه با تلفن شماره 22044498 ايرفرانس که معمولا وقتي ارتباط برقرار شود آنقدر زنگ مي‌خورد و کسي گوشي را برنمي‌دارد تا خودبه‌خود ارتباط قطع شود). کمبود وسيله نقليه اعم از تاکسي و اتوبوس به علت برف و بارندگي وبعدمسافت تاشهر، عده زيادي را زمينگير فرودگاهي کرد که نه هتل و مسافرخانه‌اي در کنارخود دارد و نه رستوران و غذاخوري مناسبي. عده‌اي هم که باروبنه سنگيني نداشته و يکه و يالقوز بودند ـ از جمله مسافرما ـ با هر مشقتي بود خود را به شهر رساندند. فردا از کله سحر دو نفر با دو خط تلفن دو شماره تلفن ذکر شده را مورد حمله قرار داديم ولي دريغ از حتي يکبار برقراري ارتباط. تصميم گرفتيم مسافر خود را به فرودگاه برسانيم و حضوري خبر بگيريم.

تاکسي‌هاي فرودگاه آن روز که مردم بيشتر از مواقع عادي به آنها نياز داشتند، شايد براي هماهنگي با ادارات دولتي، کار را تعطيل کرده بودند. با التماس و تمنا و وعده و وعيد اتومبيل کرايه‌اي پيداکرديم. ساعت نه ونيم صبح به طرف فرودگاه راه افتاديم و در بين راه نيز به تلاش بي‌وقفه خود به کسب خبر از اطلاعات فرودگاه و دفتر اير فرانس ادامه داديم. بخشي از راه به کندي طي شد و نهايتا ساعت يازده ونيم سعادت شنيدن صدايي هيجان زده از دفتر هواپيمايي اير فرانس را پيداکرديم که گفت: «زودتر خودرا به فرودگاه برسانيد که هواپيما ساعت يک بعدازظهر پرواز مي‌کند.» باعجله بيشتر خودرا رسانديم، ديديم تابلوي برنامه پروازهاي خروجي، ساعت پرواز را دوونيم بعدازظهر نشان مي‌دهد.

به هرحال، مسافر ما دوباره به سالن ترانزيت وارد شد و با توجه به اين که هوا در آن موقع روز بسيار مساعد و مطبوع بود، با خيال راحت به منزل برگشتيم و چون از تلفن 51001 مايوس شده بوديم، دست به دامان اينترنت و سايت اطلاع‌رساني فرودگاه شديم. اطلاعات اين سايت هر پانزده دقيقه يک بار نو مي‌شود. بعد از چندي ساعت پرواز عوض شد و بار ديگر نيز اين ساعت تغيير يافت. مسافران از چهار بعدازظهر تا ساعت 8 صبح در هواپيماي متوقف بدون غذا و در شرايط نامطلوب منتظر پرواز باقي ماندند و کسي به دادشان نرسيد. بعضي پياده شدند و بعضي در هواپيما ماندند. توانستيم با ايرفرانس تماس بگيريم گفتند ساعت يک ونيم بعدازظهر پرواز انجام مي‌شود.

در ساعت سه ونيم مسافران را به داخل هواپيما هدايت کردند در حالي که آنان نه تنها از نخوردن چهار وعده غذا که در فرودگاه و هواپيما از آنها دريغ شده بود احساس گرسنگي نمي‌کردند، بلکه در اثر اين همه هماهنگي و مديريت مشعشع، از جان خود نيز سيرشده بودند.
البته به آنها اميد داده شده بود که اگر هواپيما به پرواز درآمد، با يک وعده غذا که آن را هم ظاهرا در آخرين لحظات از فرودگاه مهرآباد تهيه کرده بودند، پذيرايي کنند. (شايد در فرودگاه جديد هنوز امکانات پخت غذا فراهم نشده باشد).

نهايتا هواپيماي اير فرانس در ساعت هيجده و يازده دقيقه با چهل ساعت تأخير فرودگاه را ترک کرد؛ درحالي که سايت اينترنتي فرودگاه ساعت واقعي پرواز را يازده وبيست دقيقه نشان مي‌داد.

لازم به توضيح است که در طول چهل ساعت فوق، چندين هواپيماي ايراني و خارجي به اين فرودگاه وارد و يا ازآن خارج شدند.
بد نيست گزارشي از آنچه در اين دوسه روز در فرودگاه و شرکت‌هاي هوايي و شرکت‌ها و موسسات تامين کننده خدمات جانبي فرودگاه گذشت تهيه و به مردم و مسئولان داده شود.