دولت ايران، مدافع ديكتاتور پاكستان است؟!
در حالي كه با اقدامات كمسابقه ارتشبد پرويز مشرف همچون حكومت نظامي و دستگيري فلهاي صدها مخالف، اين دولت كودتايي به آشوب كشيده شده، منوچهر متكي، وزير خارجه ايران، شب گذشته تلويحا از ديكتاتور پاكستان دفاع كرد.
به گزارش خبرنگار «تابناك»، شب گذشته، متكي در مصاحبه با راديو گفتوگو، درباره موضع ايران در برابر بحران پاكستان، صرفا به موضوع لزوم برقراري امنيت در پاكستان اشاره و در پايان ابراز اميدواري كرد كه پرويز مشرف بتواند امنيت را در پاكستان برقرار كند.
بنا بر اين گزارش، پرويز مشرف، نظامي بلندپايه پاكستان كه از پنج سال پيش با كودتا قدرت را در پاكستان به دست گرفت، به رغم همه ادعاهاي كشورهاي غربي در حمايت از دمكراسي، مورد پشتيباني آنان قرار گرفت؛ البته در اين مدت هم پاكستان از نظر اقتصادي و سياسي، چه براي مردم اين كشور و چه روابط با ايران، دوران خوبي را پشت سر نگذاشته و اين در حالي است كه دوران حاكميت بينظير بوتو در پاكستان، از دورانهاي طلايي براي روابط اقتصادي گسترده ميان ايران و پاكستان به شمار ميرود.
از نظر امنيتي نيز هرچند پرويز مشرف با هماهنگي با آمريكاييها با بنيادگرايان و طيف «القاعده» درگير شد و حتي بخشهايي از پاكستان را بمباران كرد، با اين حال در دوران مشرف، گروهي از تروريستهاي ايراني با پشتيباني «ISI» پاكستان، دهها تن از مردم كشورمان را ميكشته يا به گروگان گرفتند و پس از شرارت به پاكستان پناه ميبردند.
خبرنگار «تابناك» ميافزايد: كشور صاحب بمب اتمي پاكستان، در برابر هند، متحد آمريكا به شمار ميرود و هر سه چهره برجسته سياسي اين كشور، شامل «نواز شريف»، «بينظير بوتو» و «پرويز مشرف» داراي روابط گستردهاي با آمريكا هستند؛ هرچند نواز شريف روابطي عميق با عربستان سعودي و وهابيون تندرو نظير سپاه صحابه دارد و گروه طالبان نيز با حمايت اين طيف پاكستان، در افغانستان قدرت گرفت.
با توجه به اينكه پاكستان همسايه مهم ايران به شمار ميرود، مشخص نيست جمهوري اسلامي در زماني كه اين كشور نيز به ميدان تاخت و تاز بازيگران بينالمللي تبديل شده، چه نقشي ايفا ميكند؟!
هرچند در گذشته شاهد پيشنهاد محسن امينزاده و جواد لاريجاني، دو چهره سياست خارجي چپ و راست، براي حمايت جمهوري اسلامي بوديم، اينكه در اوضاع حساس كنوني، بحث حمايت از ديكتاتور مشرف مطرح ميشود، جاي شگفتي دارد!
به نظر ميرسد دستگاه سياست خارجي ايران، بايد با حفظ روابط خود با دولت بر پايه احترام متقابل و منافع مشترك، علاوه بر تلاش براي حفظ منافع كشور در روابط دوجانبه، محور مواضع خود را خواست مردم كشورهاي ديگر قرار دهد.
مشرف در سال78 کودتا کرد که میشه 8 سال پیش نه 5 سال! ...کمی دقت داشته باشید در نقل وقایع تاریخی
به نظر من انتظار شما به دور از دیپلماسی است ... حتی اگر مشرف هم پیمان ایران نباشد در عرف سیاسی وزیر خارجه نباید بگوید ما خیلی خوشحالیم که حکومت مشرف در حال سرنگونی است و مملکتش به اشوب کشیده شده! حداقل در ظاهر نباید ابراز خرسندی کرد و کار اقای متکی هم در عرف دیپلماسی صحیح است .. اما آنچه به مصلحت ایران است در یک نگاه کلان داشتن همسایگانی با اقتدار است که بتوان با انها رابطه خوب برقرار کرد نه کشوری آشوب زده که محصول آن صدور تروریست و ... به کشورهای همسایه باشد و هر گونه آشوب در کشورهای همجوار بی شک بر روی امنیت ما اثر می گذارد.
نکته دیگر اینکه امریکا در حال اجرای نقشه خاور میانه بزرگ است که در آن کشورهای منطقه بایستی به اقلیم های کوچک تقسیم شوند و مشرف با بوتو و شریف برای امریکا فرقی ندارد و صحیح است که هر سه هم پیمان امریکا هستند اما چرا در این مقطع خاص امریکا بوتو را در مقابل مشرف علم کرده نیاز به مطالعه و بینشی عمیقتر از آنچه در این گزارش آورده اید دارد...
هر چند مشرف با حمایت آمریکا روی کار آمد و در ابتدا خیلی سعی داشت تا این حمایت را از دست ندهد اما متاسفانه پس از گذشت چند سال به دلیل نارضایتی های مردم از سیاستهای آمریکا در پاکستان کم کم این چهره در نزد مردم مخدوش شد. حمله به مسجد لعل یا مسجد سرخ آخرین خنجر بر پیکر حکومت مشرف بود که موجب خشم عمومی شد. از سویی دیگر مشرف کم کم احساس قدرت می کرد و تا حدودی با سیاستهای آمریکا فاصله گرفته بود. آزمایشهای اتمی و موشکهای دوربرد و میان برد این کشور در سالهای گذشته، جواب رد به آمریکا در امتداد خط لوله گاز یاران - پاکستان- هند علیرغم فشارهای زیاد بر این کشور و بسیاری از امور دیگر که بی ارتباط با مسئله ایران هم نبوده، آمریکا را بر آن داشت تا برای پیشبرد سیاستهای خود درد منطقه از مهره ای دیگر استفاده کند. می دانیم که هدف آمریکا همواره ایجاد درگیریهای محدود در داخل و تضعیف حکومتهای داخلی به بهانه دموکراسی و حمایت از گروههای مخالف دولت مرکزی برای تحکیم نفوذ و دخالت خود در کشورهای منطقه است. بی شک قرار دادن مهره ای مثل بوتو در مقابل مشرف به دور از این سیاست نیست. سال گذشته مشرف کتابی را با عنوان خاطراتش چاپ و در آن اشاره کرده بود که مخالفت وی با سیاستهای آمریکا موجب شده تنشهایی میان او و امریکا ایجاد شود ... هر چند کاخ سفید ادعاهای مشرف را در این کتاب رد و آن را محکوم کرد، ولی خود مشرف گفته بود که تاوان مخالفتهایش با سیاستهای آمریکا را خواهد پرداخت. کلا آمریکا نمی خواهد کشوری قوی در منطقه وجود داشته باشد. تعامل با کشور های ضعیف و تحت الحمایه آمریکا بهترین راه تسلط بر منطقه است.و لذا می بینیم هر چند یک بار به بهانه دموکراسی و حقوق بشر دست به چهره منطقه میزند.
البته عوامل زیادی هم برای این تغییرات وجود دارد که خود نیاز به بحثی مفصل دارد.