در مورد فارو در ویکی تابناک بیشتر بخوانید

جزایر فارو، مجمع‌الجزایری هجده‌گانه و نیمه‌خودمختار دانمارک در قلب اقیانوس اطلس شمالی، با طبیعت بکر و مناظر مسحورکننده‌اش که گویی تجسم افسانه‌های جن و پری است، توجه هر بیننده‌ای را جلب می‌کند. پایتخت آن، توشهاون، در میان این زیبایی‌های مه‌آلود و صخره‌های غوطه‌ور در دریا قرار دارد؛ جایی که اقتصاد آن بر پایه ماهی‌گیری بنا شده و تنها ۶ درصد از اراضی آن قابلیت کشت دارند.

«فارو / Føroyar / FAROE» نام جزایر هجده‌گانه‌ای است که به عنوان یکی از منطقه‌های خودگردان دانمارک شناخته می‌شود. این مجمع‌الجزایر در شمال اروپا و منطقه اسکاندیناوی، بین دریای نروژ و اقیانوس اطلس شمالی، تقریباً در فاصله‌ای برابر از ایسلند، نروژ و بریتانیا واقع شده‌است و پایتخت آن توشهاون می‌باشد. از مجموع 18 جزیره‌ای که جزایر فارو را تشکیل داده‌اند، 17 جزیره مسکونی‌اند و بزرگ‌ترین آن‌ها به نام استریموی 385 کیلومتر مربع مساحت دارد. اقلیم آن معتدل، بارانی و اغلب ابری است. این مجمع الجزایر در سال 1814 از نظر سیاسی از نروژ جدا شد و از سال 1948 به‌صورت استانی خودمختار از پادشاهی دانمارک درآمد. آن‌ها در طی این چند سال به‌جز دفاع، امور خارجی و دستگاه قضائی که بر عهده دانمارک است، مسئولیت بیشتر مسایلشان را در دست گرفته‌اند. فارو روابط نزدیک و سنتی‌ای با ایسلند، شتلند، اورکنی، جزایر هبرید بیرونی و گرینلند دارد. این مجمع الجزایر در انجمن اروپای شمالی به‌عنوان بخشی از نمایندگان دانمارک حضور پیدا می‌کند. تنها ۶ درصد اراضی این جزایر قابل کشت هستند و فراورده‌های کشاورزی آن به سبزیجات محدود می‌شود و غلات در آن به عمل نمی‌آید. صنایع دستی و ماهی‌گیری شغل‌های اصلی مردم می‌باشند و صدور ماهی عمده‌ترین منبع درآمد آن محسوب می‌شود. پرورش گوسفند و دامداری نیز از جمله مشاغل ساکنان آن است. تصاویری با کیفیت 4K از این مجمع الجزایر زیبا را در تابناک می‌بینید.