مرثیهای بر بیتوجهی یک رئیسجمهور به نخبگان؛
هرچند این ادعا درباره تعدادی از وزرا و اطرافیان احمدینژاد صادق است، پرسش سختتری را برای باقی مانده هواداران احمدینژاد به بار خواهد آورد. چرا احمدینژاد در شناختن نخبگان واقعی و ارتباط برقرار کردن با آنان ضعیف بود و ضعیف ماند؟ چرا سیزده سال پس از پا گذاشتن به عالیترین سطح سیاست در ایران، «دکتر احمدینژاد» برای پیشبرد اهدافش به «دکتر مولوی وردنجانی!» رو انداخته است؟
کد خبر: ۷۹۰۷۶۴ تاریخ انتشار : ۱۳۹۷/۰۱/۲۷