در مورد برف چال در ویکی تابناک بیشتر بخوانید
یکی از سنت های قدیمی این مرز و بوم، برف چال به معنای گودال برف است که در گویش مازندرانی به آن وَرفِ چال می گویند. این آیین، ریشه ای تاریخی و مذهبی دارد و پیشینه آن به دوره آل بویه در طبرستان، باز می گردد. ساکنان این منطقه از جمله اهالی روستای آب اسک، نیاک و … گرد هم میآیند و در روزی معین از فصل بهار، بقایای برفهای زمستانی را از کوهستان برداشته و در جایی مشخص در دامنه کوه دماوند انبار میکنند. مراسم برف چال تعاون و همیاری روستاییان ناحیه را به نمایش میگذارد و به کینهها و کدورتها نیز پایان میبخشد. این مراسم موجب تامین آب مورد نیاز دام داران در تابستان میشود و از این رو به رونق دام داری در منطقه نیز کمک میکند. / خبرگزاری صدا و سیما
کد خبر: ۱۲۳۲۹۰۰ تاریخ انتشار : ۱۴۰۳/۰۲/۰۱
«ورف چال» (برف چال) واژهای مازندرانی و به معنای چاهی است که اهالی روستای «آب اسک» در منطقه ای به نام «اسک وش» هر ساله در یکی از روزهای ماه اردیبهشت حفر کرده و داخل آن را پر از برف میکنند. در گذشته این آب صرف کشاورزی منطقه هم میشد اما با گذشت زمان و تغییرات اقلیمی آب این چاه بیشتر مورد مصرف دامداران و رهگذران این منطقه در گرمای تابستان میشود. در روز برگزاری آیین برفچال هیچ مردی حق حضور در روستای آب اسک را ندارند و فقط زنان روستا با آیینهای خاصی به شادی این روز را میگذرانند و مردان روستا در منطقه اسک وش مراسم ورف چال (برف چال) را انجام میدهند. در طول برگزاری این مراسم در گذشتهای نه چندان دور، به علت سهل انگاری به هنگام تخلیه برف، قسمتی از چاه ریزش کرده و بخشهایی از این بنای تاریخی تخریب شده است.
کد خبر: ۱۱۷۴۰۵۰ تاریخ انتشار : ۱۴۰۲/۰۲/۱۶