رواج بی اخلاقی در سیاست
رضا طلايی نيك با بيان اينكه مرز بين شفافيت و شجاعت با حرمتهای اخلاقی و اجتماعی بسيار ظريف است، تصريح كرد: به بهانه شفافيت و شجاعت نمیتوان اخلاق دينی را در سياست كمرنگ كرد.
رضا طلايی نيك، و كارشناس مسائل راهبردی و نماينده سابق مجلس شورای اسلامی در گفتوگو با خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) با بيان اينكه اخلاق مكمل قانون و بلكه گستردهتر از آن است، گفت: حوزه اخلاق در رفتارها و مناسبات اجتماعی حيطه گستردهتری را نسبت به گستره قانون شامل میشود.
وی تصريح كرد: اخلاق ريشه عميقی در اسلام و ارزشهای انسانی دارد كه بدون اخلاق سلامت اجتماعی و سياسی حاصل نمیشود؛ ارزشهای اخلاقی در سطح ارزشهای بنيادی جامعه دينی هستند، لذا اهتمام به اخلاق در چارچوب ارزشمداری دينی تلقی میشود.
اين فعال سياسی در ادامه تأكيد كرد: با كمرنگ شدن قانونمداری، اخلاقگرايی نيز تضعيف میشود و با بداخلاقی زمينه قانونشكنی افزايش میيابد، لذا بين قانون و اخلاق نسبت نزديك و اثربخشی همسو وجود دارد.
به گفته طلايینيك، با غلبه منافع فردی و گروهی و انحراف از معيارهای دينی، زمينه بداخلاقی يا رويكردهای غيراخلاقی در سياسی فزونی میگيرد كه بداخلاقی يا انحراف از ارزشهای اخلاقی دينی در سياست با يكی از سه عامل انحراف از اخلاق دينی، غلبه منافع فردی و گروهی و يا ضعف بصيرت ارتباط دارد.
دبيركل سابق حزب توسعه و عدالت در ادامه اين گفتگو با اظهار تأسف از اينكه بداخلاقی در سياست پديدههای نامطلوب در جامعه سياسی كشور است، اظهار كرد: برخی با حريمشكنی اخلاقی در بروز بداخلاقیهای سياسی مؤثر بودهاند.
وی با تأكيد بر اينكه مرز بين شفافيت و شجاعت با حرمتهای اخلاقی و اجتماعی بسيار ظريف است، تصريح كرد: به بهانه شفافيت و شجاعت نمیتوان اخلاق دينی را در سياست كمرنگ كرد.
اين نماينده سابق مجلس شورای اسلامی اخلاقمداری را يكی ازدستاوردها و پيشنيازهای فعاليت سياسی در جامعه دينی بيان كرد و افزود: انقلابيون و رهبران دينی در مبارزات سياسی انقلاب اسلامی از الگوهای اخلاقمداری بودهاند.
طلايینيك همچنين سه ميعار اساسی شامل قانون، ولايت و اخلاق را تضمينكننده سلامت سياسی فرد و جامعه در رويكردهای سياسی عنوان كرد و گفت: به موازات نفی ولايتستيزان و مبارزه با قانونشكنان بايد اخلاقگريزان نيز طرد شوند، زيرا ولايت، قانون و اخلاق از جايگاه اعتقادی و ارزشی بالا در گفتمان و رفتار سياسی برخوردار هستند.
در بخش ديگری از گفتوگو از اين فعال سياسی درباره تأثير تدون منشور اخلاقی احزاب بر نهادينهشدن اخلاق در فضای سياسی كشور سؤال شد كه وی در پاسخ اظهار كرد: بين عمل و ادعا در تقيد به اخلاق فاصله وجود دارد. تدوين منشور اخلاقی در احزاب مشروط به پايبندی به آن بسيار مطلوب است.
وی در پايان با بيان اينكه بخش زيادی از بداخلاقیها تنها در بين احزاب نيست، متذكر شد: برخی از فعالان سياسی و غيرسياسی با ناديدهگرفتن حقوق و حريم شرعی بداخلاقیها را در سياست دامن میزنند. بايد علاوه بر احزاب، صاحبان همه تريبونها و رسانهها از اعم از رسمی و غير رسمی نيز به ولايت، قانون و اخلاق پايبندی عملی داشته باشند؛ فاصله بين رفتار و ادعا در ارزشمداری و اخلاقگرايی از پديدههای تلخ در جامعه سياسی است.
