خوزه مورينيو؛ جنجالی و موفق

اين قطعا از بداقبالي اينتر ميلان است كه در تمامي روزهاي منتهي به فينال اول خردادماه جام قهرمانان باشگاه‌هاي اروپا همه اخبار مرتبط با خوزه مورينيو به جاي تاكيد بر سمت او به عنوان مربي نراتزوری، به عنوان مربي بعدي و جديد رئال مادريد است.

به نوشته جام جم و به نقل از دیلی میل؛ اما اين بها و قيمت اندكي است كه آبي و سياه‌هاي شهر ميلان در قبال بهره‌هاي بسيار كلان استخدام خبرسازترين مربي فوتبال جهان در 2 سال پيش مي‌پردازند. خوزه مورينيو براي آنها پاداش‌هايي بسيار بزرگ‌تر از ضرر مذكور را به ارمغان آورده و اينتر را پس از سال‌ها خاموشي از نو در رادارهاي جهاني قرار داده است.

او به تمامي درخواست‌هاي هواداران پرشمار اينتر مبني بر ماندن در جوزپه مه‌آتزا و ادامه هدايت اينتر پاسخ منفي داده و در راه رفتن به برنابئو است اما تا پيش از امسال و تا قبل از افتادن زمام امور به دست مورينيو اينتر 38 سال بود كه به فينال champions league نرسيده بود و از آخرين قهرماني‌اش در اين رقابت‌ها 45 سال مي‌گذرد.

«آقاي خاص» پرتغالي به اين روند در عرض فقط دو فصل پايان بخشيد و تيمي را كه كاملا مرده و فاقد آرمان‌خواهي اروپايي و راضي به فتوحات داخلي نشان مي‌داد، تبديل به غولي زياده‌خواه در سطح قاره كرد كه امسال چلسي و بارسلونا دو مدعي نخست فتح جام را در راه رسيدن به فينال حذف كرد. اما اگر مورينيو به خاطر جنجال‌هاي حساب‌شده و برنامه‌ريزي‌هاي دقيق و قوه سازماندهي فوق‌العاده خود مشهور است، همه نزديكان او اين را هم مي‌دانند كه وي بيش از اندازه جاه‌طلب است.

او قبل از اين‌كه روز چهارشنبه 22 ارديبهشت به نشريه پانوراما بوضوح از رفتن دير يا زود خود به رئال بگويد، در مصاحبه‌هاي قبلي‌اش نيز بكرات گفته بود كه هدف بعدي‌اش مربيگري در يكي از دو باشگاه بزرگ اسپانيا است. پل‌هاي عبور او در نوكمپ با احتساب صدمات سنگيني كه وي چه با چلسي و چه با اينتر به بارسلونا وارد كرده، كاملا مسدود شده نشان مي‌دهد. به اين ترتيب مشخص بوده و هست كه منظور مورينيو از يك باشگاه بزرگ در لاليگا رئال مادريد بوده است.

اين از خوشبختي اينتر بوده كه بعد از قطع اميد از افتخارآفريني روبرتو مانچيني در اروپا خيالش را راحت و با خلع وي مورينيو را از ابتداي تابستان 2008 به عنوان مربي خود منصوب كرد، اما چالش‌هاي از قبل تنظيم شده مورينيو و دعواهاي تصنعي و شلوغي‌هاي كاذبي كه در ستيز با رسانه‌ها و رقبا به راه مي‌اندازد، هزينه رنج‌آوري بود كه اينتر بايد بابت داشتن اين مربي تيزهوش و استاد در جنگ‌هاي رواني و به تبع آن قطع نوار طولاني ناكامي‌هايش در قاره سبز مي‌پرداخت.

مورينيو پس از فتح «سري A» در همان فصل نخست استقرارش در ميلان، امسال آنها را توامان به سوي سه جام هدايت كرده است. اما اين از خصلت‌هاي اين مربي «بشدت در بورس» است كه در طول فصلي اين قدر موفق، به جاي صحبت در جاده دستاوردهاي اينتر از الحاق يا عدم الحاق خود به ساير تيم‌ها بگويد. حتي سرمربي حريف فيناليست اينتر، مربي است كه «آقاي خاص» طي 4 سال حضورش در بارسلونا در نيمه دوم دهه 1990 وي را به عنوان سرمربي آن تيم بالاي سر خود مي‌ديد و مجبور است او را استاد خود بداند.

اگر لوئيس فان گال هلندي از دو مقطع سرمربيگري خود در نوكمپ خاطرات خوش و تلخ را همراه باهم دارد، مورينيو نيك مي‌داند بعد از رفتن به رئال ابعاد جنگ‌هايش با بارسا از آنچه در ديدارهاي اخير اينتر با بارسلونا در نيمه نهايي جام قهرمانان هم ديده شد، فراتر خواهد رفت. با اين حال مترجم سابق بابي رابسون در دوران سرمربيگري اين چهره آشناي انگليسي در نوكمپ بر طبق سابقه و شواهد آدمي است كه از اين ستيزها لذت مي‌برد.

اين باور تمامي دوستان او و فرضيه بسياري از آگاهان است كه جنجال‌ها و مجادله‌هاي وي با حريفان و داوران و رسانه‌ها حركاتي تصنعي و جنگ‌هايي از قبل تنظيم شده به قصد منحرف كردن افكار عمومي، كشاندن تمامي امواج مخالفت به سمت خود به قصد رها كردن تيم تحت رهبري‌اش از هرگونه فشار رواني است. اين سياست‌ها به قدري موثر بوده كه پورتو، چلسي و اينتر در زمان حضور وي راحت‌ترين و بهترين بازي‌هاي خود را ارائه داده‌اند، زيرا تيرهاي زهري جملگي به سوي خود او شليك شده و تيم‌هاي وي از هر قصد سويي مصون مانده‌اند.

اين مسائل را با خود مورينيو در ميان نگذاريد. او از حالا سفارش خريد لمپارد، مايكون، ته‌وز، كارواليو و به روايتي لوسيو را به سران رئال داده است و در مصاحبه‌هايش پيوسته راجع به رابطه نفرت‌انگيزي كه بين او و بارسا داير شده است، اشاره مي‌كند و مي‌گويد: «به اين باشگاه احترام مي‌گذارم، چون به مدت 4 سال به من امكان كار و كسب تجربه را در آنجا بخشيد، اما اتفاقاتي بين من و آنها از آن پس روي داده كه واقعا غيرقابل ترميم است. از من يك تصوير كاملا منفي و بسيار غيرحقيقي در نوكمپ ساخته شده است.»

با اين حال در بيرون از بارسلونا نيز تصويري دوگانه از مورينيو موجود است. او از يك ديدگاه يك طراح بشدت دقيق، اهل مطالعه، كنكاش در جزييات و فردي بي‌رحم و بي‌نصيب از قوه بخشش و تبع آن يك مربي موفق در حرفه خود است و از ديدگاهي ديگر آن قدر اهل رفاقت و حمايت از هموطنانش كه پائولوفري يرا را به رغم آگاهي از اين كه در سطح ساير بازيكنان چلسي نيست، به مدافع راست ثابت اين تيم بدل كرد و با نفوذي كه در اينتر دارد، لوييس فيگو را به مدير روابط بين‌الملل باشگاه بدل كرده است.

مورينيو هريك از دو وجه فوق باشد، گران‌ترين مربي دنيا و موفق‌ترين مرد اين حرفه و بسيار نتيجه‌گراست و مشكل بايرن در ديدار شنبه شب نيز دقيقا همين مساله است. بايرن مي‌داند با حريفي طرف است كه ستاره‌اش داخل زمين نيست تا فكري براي خنثي‌سازي او بكند. او مرد بشدت جاه‌طلب و فوق‌العاده زرنگي است كه بيرون ميدان مي‌ايستد و ده‌ها دام را از طريق شاگردانش براي آنها در داخل زمين پهن مي‌كند.

اين دومين مرتبه‌‌اي است كه مورينيو با بايرن در جام قهرمانان اروپا رودررو مي‌شود. مرتبه نخست در مرحله يكچهارم نهايي فصل 2005 ـ 2004 بود كه او با تيم چلسي در مجموع دو بازي رقيب باواريايي را كه هدايتش با فليكس ماگات بود، حذف كرد. 4 سال بعداز آن تاريخ او با بايرني مي‌جنگد كه ستاره‌آن ـ روبن ـ مهاجم سابق تيمي است كه مورينيو با وي 4 سال پيش بايرن را تسليم و حذف كرد. اين سايه‌هاي گذشته است كه مرد واقعا خاص پرتغالي دائما با‌آنها در ستيز است.

اما او با آينده خود نيز وعده ملاقات دارد. اگر جز اين بود به حكم تقدير محل انجام بازي فينال امسال ليگ قهرمانان شهر مادريد و ورزشگاه اختصاصي رئال تعيين نمي‌شد. اين يعني آقاي خاص نه به يك سفر موقتي بلكه شايد به خانه جديدش رفته باشد و نتيجه فينال هر چه باشد، همكاري تازه خود با استخدام‌كننده جديد خود ـ رئال ـ از لحظه پايان ديدار فينال شروع مي‌كند.