نيمكت روی چاه نفت

ژوزه مورینیو می‌گوید:«من باید بالاترین دستمزد را در میان مربیان دنیا دریافت کنم، چون من خاص هستم!» البته آقای مورینیو حق دارد به‌خاطر عناوین مختلفی که در سطح فوتبال حرفه‌ای کسب کرده دستمزد کلانی نیز دریافت کند و ما در اینجا می‌خواهیم به این مساله اشاره کنیم که آیا مربیان فوتبال در جهان باید بر اساس توانایی‌هایشان حقوق‌های نجومی دریافت کنند؟

به نوشته وطن امروز؛ آیا آنها بر اساس تعرفه‌هایی که در لیگ‌های مختلف مشخص شده دستمزد دریافت می‌کنند یا روش دیگری بر این جریان حاکم است؟ به‌طور مثال بد نیست جریان این پرسش‌های گوناگون به سمت مربیان وطنی که در فوتبال ما رد پایی به جای گذاشتند، توجه كند.

البته خدای ناکرده قصد این را نداریم که مقایسه‌ای غیرحرفه‌ای انجام دهیم چون مانند روز برایمان روشن است که سطح درآمد باشگاه‌های اروپایی و دارایی خزانه‌شان و اسپانسرهای حمایت‌کننده آنها به هیچ‌عنوان با عوامل دخیل در فوتبال ما قابل قیاس نیست اما تنها چیزی که سبب می‌شود این موضوع را کالبدشکافی کنیم این است که در فوتبال ایران نظام قانونمندی برای پرداخت دستمزدها وجود ندارد و مدیران باشگاه‌ها هرگز نمی‌خواهند شفافیت قراردادها مشخص شود و توافق در رقم‌های اصلی پشت پرده صورت می‌گیرد!

برای اثبات این استدلال می‌توانیم به تفاوت دستمزد فرگوسن و مورینیو اشاره کنیم، به نظر شما فرگی پیر در فوتبال موفق‌تر بوده یا مورینیوی جوان؟ جواب سوال کاملا مشخص است ولی با مشاهده این پرونده می‌بینید که رقم قراردادها چیز دیگری را نشان می‌دهد. ولی در فوتبال ما بحث رقم قراردادها برخلاف جریان استاندارد است!

در اینجا باز هم به یکی از افاضات آقای خاص اشاره کنیم، ژوزه درباره سطح کاری مربی خوب می‌گوید:«مربی خوب خیلی مهم است ولی موضوع تخم‌مرغ و املت هم در میان است، وقتی تخم‌مرغی نباشد، املتی هم در کار نیست. هر چه تخم‌مرغ بهتری خریداری بشود املت بهتری هم درست می‌شود. بعضی تخم‌مرغ‌ها درجه یک هستند، برخی درجه 2 و برخی درجه 3. بعضی‌ها گران‌تر از بقیه هستند و املتشان هم خوشمزه‌تر است ولی وقتی تخم‌مرغ درجه یک در فروشگاهی باشد که نتوانی بروی و بخری آن وقت است که مشکل ایجاد می‌شود». او منظورش دقیقا تفاوت میات مربیان درجه یک و درجه 2 و... است. حالا با مرور این پرونده خودتان قضاوت کنید!


عدد 13 برای مورینیو؛ نحس نیست!
ژوزه مورینیو؛ سالی 13 میلیون یورو
آقای خاص پرتغالی‌ها 5 سال پس از زمان شروع به کار ناتمام مانده و پر سر و صدایش در چلسی و در حالی که دومین فصل حضور خود را در سن‌سیرو به پایان می‌رساند، کارنامه درخشانی را پشتوانه خود دارد که پرداخت این رقم کلان را به وی منطقی جلوه می‌دهد.

او همراه با جووانی تراپاتونی ایتالیایی که 24 سال از مورینیو مسن‌تر است، تنها مربی تاریخ است که توانسته در 3 لیگ از 8 لیگ A (درجه اول) اروپا با تیم‌های تحت هدایتش (پورتو، چلسی و اینتر) قهرمان شود و در حالی که بیشتر از 5/8 سال سرمربی نبوده و ابتدای کارش در این ورزش صرفا یک مترجم و سپس 5/2 سال کمک مربی بود، صاحب 13 جام عمده قهرمانی شده است؛ رکوردی که حتی الکس فرگوسن، سرمربی دیرپای منچستریونایتد نداشته است. اینتر اعلام کرده در دومین فصل حضور مربی بشدت جاه‌طلب پرتغالی در این تیم 13 میلیون یورو به او می‌دهد که یک‌میلیون بیشتر از دریافتی او در فصل قبل از آن است.

با این اوصاف عدد 13 برای آقای خاص نه فقط نحس نیست که نشانه خوشبختی است. با وجود این، رقم فوق پولی است که مورینیو به‌عنوان حقوقش از ماسیمو موراتی، مالک ثروتمند نرآتزوری می‌گیرد و منابع درآمد جنبی وی در آن لحاظ نشده است.

مورینیو به‌خاطر کاریزما و شخصیت متفاوتی که دارد مورد توجه ویژه شرکت‌های تبلیغاتی و برخی تاجران است، هر چند او از استفاده نام و نشانش بر اجناسی مثل شامپو و شکلات ابا دارد اما چند شرکت بزرگ ارتباطاتی و رسانه‌ای و تولیدکنندگان کالا از نام وی به‌عنوان چاشنی ‌شناسایی متاع خود سود می‌جویند. با اینکه هیچ‌کس نمی‌داند مرد بشدت مغرور پرتغالی بابت این فعالیت‌ها چقدر می‌گیرد اما رقم مربوط نباید کمتر از سالی 6 تا 7 میلیون یورو باشد.


لوئیس فیلیپه اسکولاری؛ سالی 11 میلیون یورو
او که لقب فیل بزرگ را یدک می‌کشد چه موقعی که در چلسی یعنی باشگاه سابق مورینیو مستقر شد چه حالا که سرمربی بنیادکار ازبکستان است، درآمد کلانی داشته و فقط مورینیو از او فراتر می‌رود. دریافتی اسکولاری در استمفورد بریج سالی 11 میلیون یورو اعلام شده بود اما حکومت او در آنجا به 8 ماه هم نکشید و به سبب ناکامی در اداره آبی‌های لندن جایش را به گاس هیدینک هلندی داد. درآمد سالانه او در تاشکند هم 11 میلیون یورو قید شده است.

مرد 61 ساله‌ای که آخرین قهرمانی برزیل در جام‌های جهانی فوتبال (2002) محصول طراحی‌های او بود و پیشینه فتح جام قهرمانی باشگاه‌های آمریکای جنوبی را نیز توسط تیم باشگاهی پالمیراس دارد، برخلاف مورینیو و کریستیانو رونالدو، ستاره‌های خوش‌اقبال پرتغالی قوه و کشش لازم برای عقد قراردادهای تبلیغاتی را ندارد، بنابراین فقط درآمد خالصش از فوتبال او را در اینجا نشانده است.


کارلو آنچلوتی؛ سالی 9 میلیون یورو
این هم از خوش‌اقبالی این مربی ‌نامدار ایتالیایی است که به رغم 2 فصل بدون جام و مقام ماندن در سن‌سیرو و فتح فقط یک اسکودتو برای میلان طی 8‌سال سرمربیگری در آن تیم، نه فقط به تیم پایین‌تری ارجاع نشده بلکه به لندن رفته و چلسی را تحویل گرفته و تضمین حقوقی 9میلیون یورویی به او داده شده است.

کارلتو 49 ساله با این پشتوانه در چلسی مربیگری می‌کند که مربیان ایتالیایی سابق این تیم (جان لوکا ویالی و کلودیو رانیه‌ری) آنقدرها بد عمل نکرده‌اند و به واقع اولی چند جام شامل جام حذفی انگلیس و جام برندگان جام باشگاه‌های اروپا را برای یاران جان ‌تری کسب کرد.

آنچلوتی به‌رغم نتایج بدی که پیوسته در کالچو می‌گرفت، در میلان مورد اعتماد و احترام بود اما درآمد قابل توجه او در لندن فقط در صورتی محفوظ می‌ماند که عطش سیری‌ناپذیر رومن آبراموویچ، مالک میلیاردر و روس چلسی در فتح جام‌ها بویژه جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا را پاسخگو باشد که البته این اتفاق هم رخ نداد تا مالک روس باشگاه چلسی دل به فتح لیگ برتر خوش کند.

مربی سابق یوونتوس و پارما در دوران میلانی‌اش جام باشگاه‌های جهان را هم صید کرد و فقط تکرار فتوحاتی از آن دست است که او را در لندن ماندنی می‌کند.آبراموویچ مردی است که حتی طاقت ژوزه مورینیو، مربی فوق‌العاده موفق چلسی را نیز نیاورد و در حالی با وی قطع رابطه کاری کرد که او در 3 فصل 5 جام عمده برای چلسی به ارمغان آورده بود و خیلی‌ها تکرار آن دوران را برای چلسی و به تبع آن کارلتو غیرممکن می‌دانند.


الکس فرگوسن؛ سالی 8 میلیون یورو
این هم از کم‌لطفی‌هایی است که به سرمربی بسیار دیرپای منچستریونایتد شده است. نه‌تنها قرارداد این اسکاتلندی با شیاطین سرخ چرخشی و صرفا یک‌ساله است و هر ساله بر اساس وقایع فصل پیش تمدید می‌شود و پول آن نیز از قبل توسط مالکان آمریکایی یونایتد (خاندان گلیزر) تنظیم شده است، بلکه به این نکته توجهی نشده که او به‌عنوان فردی که جام‌های بسیار بیشتری از آنچلوتی و اسکولاری فتح کرده است نباید از آنها کمتر بگیرد.

او در 68 سالگی نیز ساعت 30/7 صبح هر روز در اولدترافورد حاضر و مشغول رتق و فتق کارهاست. او شور و شوقی را دارد که مربیان 20‌سال جوان‌تر از وی نیز ندارند. کارنامه او که مشتمل بر 11 بار قهرمانی در لیگ انگلیس و 2‌مرتبه فاتح جام قهرمانان باشگاه‌های اروپاست، چیزی است که می‌تواند سند بی‌رحمی و خساست سران منچستر در قبال مربی سرسخت‌شان به حساب آید و نشانگر قلت دستمزد وی باشد و اسباب تعجب شود.


فابیو کاپلو؛ سالی 5/7 میلیون یورو
از وقتی این ایتالیایی‌ 63 ساله به اردوی ملی انگلیس آمد، تیم ملی این کشور از این رو به آن رو شده و این تیم توانست براحتی به آفریقای جنوبی سفر کند.

مربی سابق میلان، رم و یوونتوس (که رئال مادرید به رغم قهرمان شدن در لالیگا در 2 نوبت با هدایت وی، او را کنار گذاشت) اصول کاری منحصربه‌فردی دارد و یکی از آنها نزدیک نشدن به بازیکنان تیم و قرار دادن یک حائل همیشگی احترام بین خودش و شاگردانش است.

او از این طریق توانسته تیمی در انگلیس بسازد که شاید حرفه‌ای‌ترین ترکیب در دوران فعالیت‌های طولانی‌مدت انگلیس در سطح فوتبال ملی ظرف دهه اخیر باشد. اگر دن‌فابیو بتواند از مخمصه دور نهایی جام‌جهانی هم سرفراز بیرون بیاید، سران فوتبال انگلیس حقوقی بی‌سابقه به وی خواهند داد و او را به فهرست بسیار کم‌شمار مربیان بالای 10‌میلیون یورو در سطح جهان پیوند خواهند زد.

شاید این مساله‌ای باشد که در اصل و اصول هیچ‌کس با آن مخالفت نداشته باشد، زیرا حتی مخالفان دن‌فابیو، استادی چشمگیر او را در دنیای فوتبال پنهان نگه نمی‌دارند و انکارکننده چنان چیزی نیستند.