بازدید 67178
رؤیا و تصّور بازگشت «حاج احمد متوسلیان» و سه همرزم کهف نشین و فراموش شده او پس از ۳۸ سال دوری و بی خبریِ مطلق، در همین روزها و روزگارِ پرحادثه به میهن عزیزمان، الحق که شیرین و گواراست.
کد خبر: ۹۸۸۱۲۵
تاریخ انتشار: ۱۳ تير ۱۳۹۹ - ۱۳:۳۴ 03 July 2020

به گزارش  تابناک به نقل از خبرآنلاین، خبر بازگشت فرمانده لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله در جنگ هشت ساله ایران و عراق به کشور بالاخره بعد از ۳۸ سال به گوش می‌رسد، حاج احمد متوسلیان اواخر خرداد سال ۱۳۶۱، طی ماموریتی همراه یک هیات عالی‌رتبه سیاسی و نظامی جمهوری اسلامی ایران، به سوریه و لبنان سفر کرد تا راه‌های کمک به مردم مظلوم و بی‌دفاع لبنان را از نزدیک بررسی کند. اما در ظهر روز چهاردهم تیرماه ۱۳۶۱ حاج احمد متوسلیان به همراه اتومبیل سفارت جمهوری اسلامی ایران در لبنان هنگام عزیمت به بیروت در یک پست ایست و بازرسی موسوم به حاجز باربرا به فاصله ۴۰ کیلومتری بیروت متعلق به شبه نظامیان مارونی وابسته به حزب کتائب متوقف شد و چهار سرنشین آن به رغم داشتن مصونیت دیپلماتیک توسط تروریست به گروگان گرفته شدند و پس از شکنجه و بازجویی به نظامیان اسرائیل تحویل گردیدند که تا امروز اطلاعی از سرنوشت آنها نبود.

احسان محمد حسنی مسوول سازمان هنری رسانه‌ای اوج در یادداشتی که دفاع پرس آن را منتشر کرده است نوشت:

مجسم کنیم حاج احمد با سر و رویی که گرد پیری بر آن نشسته، به شهر خودش تهران بازگشته و پس از قریب به چهار دهه، برای ملاقات با مادری که در گمنامی و چشم انتظاری، چراغ عمرش خاموش شده، به خانۀ کوچک و قدیمی اش در کوچۀ علوی خیابان مولوی تهران سری می زند و با مردم و خیابان­ها و محله­ های این شهر شلوغ مواجه می شود ... .

«بازگشتِ احمد» به تنهایی پتانسیلِ تبدیل شدن به جذاب ترین و شگفت انگیزترین فیلم سینمایی و یا سریال تلویزیونی پرمخاطب را پیرامون فرجام قصۀ این شیرِ در زنجیر داراست. همان انگیزه ای که سال ها قبل ما را بر آن داشت تا رایحه ای از زندگی و زمانۀ احمد را در قالب فیلم سینمایی «ایستاده در غبار» راهیِ نمایش بر پرده های عریضِ سالن های سینما کنیم. امروز هم می تواند، شوق تخیّل و تصوّرِ بازگشتِ حیدر رزمندگان و سه جوانمرد سلحشور و همراهِ او، به این دیارِ غبارِ غم گرفتۀ بعد از شهادتِ حاج قاسم و سربرآوردن بلای کرونا، سوژۀ بکرِ دیگری برای پرداختِ روایت این مواجهۀ حیرت انگیز باشد.

 

آری؛ قصه ای شکوهمند که قهرمانان واقعیِ آن، به تأسی از امام و مقتدایشان، شریک غمِ مظلومان جهان شدند و برای اثبات این مدعا، در فردای پیروزمند نبرد اِلی بیت المقدس و نماز فتح در مسجد جامع خرمشهر، در ژوئن ۱۹۸۲، زیر بیرق فخر آفرینِ «قوای محّمد رسول الله»، عازم کرانه های مه گرفتۀ خطۀ خونرگ «لبنانِ» مظلوم شدند. قصه ای بی نظیر و تکرار ناشدنی از ورودِ باشکوه لشکر اسلام به دمشق و اقامۀ عزای شهیدان کربلای حسینی و کربلای خمینی در حرم اُمُّ المصائب، حضرت زینب کبری سلام الله علیها ، از استقبال گرم و مهمان نوازی صمیمانۀ مردم مسلمان سوریه، شیعیان آوارۀ لبنان و مظلومان بی پناه فلسطینی از «جُند محمَّد (ص)»، تا آغاز عملیات فشرده شناسایی در «درّۀ بقاع» و «بلندی های جولان»، از پادگان نیمه متروکۀ «زبدانی»و عملیات لغو شدۀ تیپ در «بُقاع» تا ... و سرانجام از پُست ایست و بازرسی «برباره» در جادۀ ساحلی «طرابلس - بیروت» که داغی التیام ناپذیر برقلب های سلحشوران ایران زمین و مستضعفان جهان گذاشت.

و حالاپس از ۳۸ سال از واقعۀ تلخ ربوده شدن چهار دیپلمات ایرانی، به جای تجسّم و تصّور و تخیّل، خبر آورده اند که فاتح راستین خونین شهر، حاج احمد متوسلیان و سه همرزم او «سیدمحسن موسوی»، «تقی رستگار مقدم» و «کاظم اخوان» پس از ربوده شدن و سپری کردن ایّام کوتاهی در اسارت نیروهای مزدور شبه نظامی فالانژ وابسته به رژیم صهیونیستی، در ساحل مدیترانه تیرباران شده اند و محل دفن ایشان هم مشخص است.

این خبر، یا واقعیت دارد و یا صرفاً یک ادعاست! هر چه که هست سال های سال، اساتید، محققین، مستندسازان، نویسندگان و پژوهشگران توانا و به نامِ وادیِ ادبیات پایداریِ این دیار، بر مبنای اسناد و شواهد و قرائنِ متقن و شهادتِ شاهدان زنده و حاضر در اسارتگاه و محل تیرباران و دفن این چهار ایرانیِ مظلوم، گواهی می دهند که حاج احمد متوسّلیان و همراهان غریبش به طرز وحشیانه ای به شهادت رسیده اند و پیکر نیمه جانشان نیز در نقطه ای مشخص در زیر خرواری از خاک و بُتن قرار گرفته و تا امروز مدفون مانده اند.

صحّت و سقم این مُدعا موقعی روشن و عیان می شود که سلحشوران نیروی قدس سپاه با همکاری وزارت امور خارجه و دریادلان حزب الله لبنان، نقطۀ مورد نظر را با دقّت و سرعت، تفحص و کاوش نموده و چنانچه بقایای پیکرهای مطهرشان کشف گردید، با آزمایش DNA، طی بیانیه ای حقیقت را با مردم، یاران و خانواده های چشم انتظارشان در میان بگذارند.

اکنون می توانیم مجسم کنیم که در همین نزدیکی ها و ماه های آینده و تا قبل از فرارسیدن چهاردهم تیرماهِ سال ۱۴۰۰، به جای جسم خسته و نحیف حاج احمد، پیکر مطهر او پس از سال ها غربت، به دامانِ میهن بازگردد و چشم و چراغ ملّت گردد و پس از استقبال و تشییع طوفانیِ جوانانِ این سرزمین، در کنار مقتدای روح اللهی اش و در جوار مزار یاران شهیدش، تا ابد آرام بگیرد.

اگر منافعی در «زنده نمایی» و نیامدن این پیکرهای دور افتاده از وطن برای عده ای خاص نباشد، حتماً آن جریان مصلحت اندیش و منفعت طلب هم در برابر مطالبۀ عمومیِ مردم و اصحاب رسانه، مقاومت نخواهند کرد و تسلیم اراده و پیگیری منسجم و یکپارچه خواهند شد.

دست به نقد؛ عملکرد مسئولین ذیربط و رسانه های وطنیِ خودمان را در ماجرای ۳۸ سالۀ ربوده شدن ۴ فرزند رشید این آب و خاک، مقایسه کنید با عملکرد بوق های تبلیغاتی نظام جهانی سلطۀ صهیونیستی دربارۀ «ران آراد» - خلبان مفقود شده نیروی هوایی ارتش اسراییل -، تا ببینید کجای کاریم!

حکّام تل آویو هر سال برای صهیونیستِ مذکور، جشن تولد، جشن سالگرد فارغ التحصیلی، جشن سالروز ورود به ارتش صهیونیستی، جشن اولین پرواز موفقیت آمیز! و انواع و اقسام مراسم ها می گیرند. ده ها صفحه از مطبوعات اسرائیلی و غربی در هر یک از این مناسبت های ادواری، در رثای آدمکش مفقود شده اسرائیلی سیاه می شوند. رسانه های گلوبال و شبکه های ریز و درشت ماهواره ای و شبکه های اجتماعیِ فضای مجازی را به صف می کنند و همچون ترجیع بندی تکراری و مسلسل، افکار عمومیِ مردم پنج قاره را با وِرد «ران آراد، ران آراد» خودشان بمباران می کنند و در عوض عملکرد ما و رسانه های آزاده و مستقل ما، دربارۀ روشن شدن سرنوشت ۴ گروگان یا شهیدِ ایرانی مان توسط تروریست های آدم ربای حاکم بر تل آویو ... تقریباً هیچ!!

شک ندارم به یاری پروردگار، و دعای مردم و همت والای اهالی رسانه، - نه بصورت پراکنده و مقطعی- که هماهنگ و ریشه ای، برای آغاز یک جهاد رسانه ای، تا قبل از شمارش معکوس و از راه رسیدن چهاردهم تیرماه ۱۴۰۰، این پروندۀ قطور و بلند بالا، به صفحۀ آخر خود خواهد رسید. پس با توکل به حضرت مقلب القلوب؛ شروع می کنیم: «۳۶۵»

اشتراک گذاری
برچسب ها
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۲
در انتظار بررسی: ۳۹
انتشار یافته: ۱۵
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۳:۵۴ - ۱۳۹۹/۰۴/۱۳
خیلی نگرانی خودت پاشو برو بگرد.
paiam
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۴:۱۳ - ۱۳۹۹/۰۴/۱۳
من که اخرش متوجه نشدم زنده هستن یا شهید شدن
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۴:۳۰ - ۱۳۹۹/۰۴/۱۳
خدا بامقربان درگاهش محشور گرداند
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۴:۴۵ - ۱۳۹۹/۰۴/۱۳
اگر این ناجیان مظلومان در کوره دهات ایران می رفتند و نحوه کمک به آنها را بررسی می کردند، هم سرنوشت خودشان چیز دیگری بود و هم سرنوشت مردم ایران.
خدا از همه کس داناتر است.
ناشناس
|
Netherlands
|
۱۴:۵۴ - ۱۳۹۹/۰۴/۱۳
این چه تیتریه؟
تیمسار
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۵:۲۷ - ۱۳۹۹/۰۴/۱۳
حاج احمد خدا کند که بیایی
بزرگمرد دلمان برای دستانت که بیسیم را بالا گرفت تنگ شده
بیا و ببین همرزمانت میهن را چگونه بزرگ و قوی ساخته اند
درود بر تو ای دلاور روز های سخت لبنان
هادی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۵:۳۴ - ۱۳۹۹/۰۴/۱۳
شک ندارم در بالاترین درجه بهشت صفا میکنه - ولی بد نیست به برعکسش هم فکر کنیم - بعد از 38 سال میاد تو کشور خودش- کشوری که برای ارمانهاش تو اردوگاه اسرا بارها مرده وزنده شد - روزهای اول که به دید و بازدی میگذره ولی بعد از یکی دوهفته بفهمه کی چی به سر مملکتی اومده که براش اینهمه زجر تحمل کرده - بجای لاله از خون جوانان وطن رانت خوار و دزد و چپاولگر دمیده - و بجای ارمانهای امام راحل مسولیین رو ببینه در ویلاهای لوکس آنچنانی و فرزندان اونها رو ببینه که چه زندگی لاکچیری بهم زدن و خیلی کثافت کاری های دیگه -
بنده خدا سر هفته سوم سکته میکنه و فوت میکنه -
همون بهتر احمد جان اونجا شهید شدی و ندیدی که ........
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۵:۴۸ - ۱۳۹۹/۰۴/۱۳
این خبر را باور کنیم یا تحلیل بعضی از کارشناسان سیاسی و نظامی را که می گفتند طبق اطلاعاتی که ما داریم و شواهد موجود،ایشان زنده اند و اسرائیل مسئول حفاظت جان ایشان است؟؟؟
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۶:۰۱ - ۱۳۹۹/۰۴/۱۳
اللهم فک کل اسیر
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۶:۲۱ - ۱۳۹۹/۰۴/۱۳
مشکل ها حل شد
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۷:۰۰ - ۱۳۹۹/۰۴/۱۳
روحش شاد ویادش ماندگار.هرچند اگر ایشان زنده میبودند.شرایط حال ایران را میدیدند،ترجیحشان به شهادت شان بودتا دیدن ایرانی که انقدر برای ازادی وسربلندی اش خون دل خوردند.
سید اسماعیل سبحانی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۷:۰۲ - ۱۳۹۹/۰۴/۱۳
حیف که قرار نیست قدرشان را بدانیم
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۷:۱۰ - ۱۳۹۹/۰۴/۱۳
کاش هر چه زودتر تکلیف این ماجرا روشن بشه و خانواده های این عزیزان از چشم انتظاری ۳۸ ساله بیرون بیایند. درود به ارواح پاک همه شهدا تاریخ اسلام و همچنین این بزرگواران
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۸:۰۰ - ۱۳۹۹/۰۴/۱۳
امیدوارم که دم انتخابات ریاست جمهوری سال بعد پیکر مطهر این عزیزان را تبدیل به علم سیاسی نکنید.
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۸:۲۲ - ۱۳۹۹/۰۴/۱۳
روحشان شاد و یادشان گرامی
نظر شما

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

نام:
ایمیل:
* نظر:
* captcha:
برچسب منتخب
طرح ترافیک 99 انفجار بیروت آمونیوم نیترات سید عباس موسویان حسن دیاب