پیامهای رژه نظامیان آمریکایی در میدان سرخ مسکو برای ایران
سرویس بینالملل ـ در حالی که به تازگی رئیسجمهور کشورمان در پیامی، پیروزی روسیه را در جنگ جهانی دوم به رئیسجمهور این کشور تبریک گفته است، نظامیان آمریکایی به مناسبت شصت و پنجمین سال پایان جنگ جهانی دوم، در میدان سرخ این کشور که اتفاقا مقبره لنین نیز در آن قرار دارد رژه رفتند و سپس به سوی کاخ کرملین به حرکت درآمدند.
به گزارش «تابناک»، در حالی که رژه نیروهای نظامی آمریکایی در روسیه با انتقاد کارشناسان روسی روبهرو شده، به نظر میرسد به تدریج سالهای تنش در روابط آمریکا و روسیه به پایان رسیده است، گو اینکه رژه نظامیان آمریکایی در میدان سرخ که روزگاری نماد رژیمهای کمونیستی و چپ جهان در مقابل امپریالیسم غرب به رهبری آمریکا بود، به روشنی این تغییر رویکرد را در روابط آمریکا و روسیه نشان میدهد؛ تغییری که نه تنها اوباما که مدودف هم با وجود انتقادهای تحلیلگران روسی، بر آن تأکید دارد و میکوشد تا حد امکان نقش استالین، رئیسجمهور وقت شوروی، که نماد چپگرایی بود و تلاش میکرد، رنگ تضادها و تفاوتهای ایدئولوژیک بین این دو کشور را از بین ببرد، بازی کند.
این در حالی است که «الکساندر پروخانف»، سردبیر نشریه «زاوترا»، رژه نظامیان آمریکایی در روسیه را یک تحقیر ملی میداند.
بنا بر این گزارش، در سالهای جنگ جهانی دوم، زمانی که آمریکاییان رویارویی نظامی با شوروی را ناممکن ارزیابی کردند، بنا بر تلکسی که از سفارتخانه خود در مسکو دریافت کردند، سیاست خارجی خود را درباره روسیه سیاست مهار قرار دادند. این تلکس که محرمانه در چند صفحه فرستاده شده بود، بعدها با امضای آقای ایکس در مجله سیاست خارجی ایالات متحده و پس از فروپاشی شوروی با نام اصلی نویسنده آن یعنی جورج کنان دوباره منتشر شد.
اوباما اکنون سیاستی را در پیش گرفته که قرارداد هسته ای با روسیه امضا میکند و نیروهایش در میدان سرخ رژه میروند. به نظر میرسد، اکنون همان تلکس جورج کنان، پایه دیپلماسی اوباما در برابر ایران قرار گرفته و یکی از چهارچوبهای سیاست مهار، رفع تنشها با کشورهای دوست و احتمالا متحدین با ایران است.
به نظر میرسد، با رویکرد خاص باراک اوباما در قبال روسیه، ایران با معضلی جدی در رابطه با روسیه روبهرو خواهد شد؛ روسیهای که اکنون تقریبا در پرونده هستهای ایران با آمریکاییها همراستا شده است.
در همین حال، به تازگی دیمیتری مدودیف، رئیسجمهور روسیه پس از سالها که رئیسجمهوری از روسیه به سوریه نرفته، رهسپار این کشور شده است.
کارشناسان بر این باورند که آمریکا و روسیه برای حل معضلات خاورمیانه تقسیم کار کردهاند که در این تقسیم کار، سوریه و ایران به روسیه سپرده شدهاند و اسرائیل و تشکیلات خودگردان به آمریکا.
البته فرض دیگری نیز هست که روسیه برای بازیابی قدرت جهانی دوران جنگ سرد، در تلاش است با جلب رضایت کاخ سفید، نقشآفرینی بیشتری در مسائل بین المللی داشته باشد. با این اوصاف، به نظر میرسد هرچند منطق حکم نمیکند که ایران سطح روابطش را با همسایه شمالیاس ـ روسیه ـ کاهش دهد، باید به بازنگری اساسی در شیوه و موضوعات این همکاری بپردازد، وگرنه پیوند زدن منافع استراتژیک ما به روسیه در آینده، ممکن است خسارت جبرانناپذیری به منافع ملی ایران وارد کند.
آقايان ! يراي من از همه چيز مهمتر پر كردن پرسشنامه يارانه است كه در سال 87 نتوانسته ام پر كنم ‘ امروز هم 3 روز است كه سايتي كه براي پر كردن پرسشنامه اعلام كرده اند باز نمي شود ‘ زنگ مي زنيم از مركز آمار علت را مي پرسيم ‘ مي گويند تلاش كنيد باز مي شود !!! حالا چرا مشكل را حل نمي كنند و احساس مسئوليت ندارند ؟! بهتر ... ما از روابط با روسیه نفعی نمی بینیم. نامرد تر از روسها خودشونن. 
زوسها در دنیا هیچ دوستی راستینی ندارند زیرا هیچکس به روسها اعتمادی ندارد. ما باید بیش از هر کس از روسها فاصله بگیریم زیرا روسها بزرگترین دشمن ایران در 250 سال اخیر بشمار می آیند. خیلی بزرگش میکنین فقط بلدید بگین کارهای دولت اشتباهه خودتون می برین و می دوزین جمله پیوند زدن منافع استراتژیک ما به روسیه در آینده خسارات جبران ناپذیری به منافع ایران وارد خواهد آورد بسیار جمله عاقلانه ای ایست. 
امروزه ديپلماسي يعني حفاظت از منافع ملي خود، هيچ كشوري در دنياي امروز با هيچ كشور ديگري عقد اخوت ابدي و يا دشمني هميشگي نميكند و براي منافع ملي خودشان بلافاصله سياستهايشان را تغيير ميدهند، بنابراين هيچگاه نبايد روي قول و قرار كشورها مبني بر حمايت هميشگي حساب مطمئن باز كرد. این همه اعتماد و دادن باج به روسیه آخرش همین میشود . روسیه هیچگاه با ما در طول تاریخ رو راست نبوده و نخواهد بود ولی کو گوش شنوا که در دوران جدید مخصوصا" روسیه آنچنان از ایران خورده که تا سالیان بس است ايرانيان بايدخداوند را تكيه گاه خود قرار بدهند . ومسئولين محترم كشور چشم اميد شان به ملت سلحشور خوشان باشد . اين ابر قدرتها در راه رسيدن به منافع خودشان حاضرند سر متحدان خودشان را هم ببرند . و خودشان را ابقاع نمايند