فوتبال زيرپای هواداران افراطي
اتفاقهايي که چند روز پيش در فوتبال ايتاليا رخ داد و گلوله هايي که به منظور تهديد به دفتر لوتيتو رئيس باشگاه لاتزيو ارسال شدند مقامهاي قضايي کشورايتاليا را نگران کردند. فوتبال در اين سرزمين درحال تبديل شدن به تئاتردرگيريها و خشونتهايي است که شايد بزودي به قيمت جان يک بازيکن و يا شخص ديگري که در اين عرصه فعاليت مي کند تمام شود.
به نوشته قدس؛ وزارت کشور ايتاليا بشدت براي حل اين مساله به تکاپو افتاده، ولي مشکل اصلي در اين ميان، هواداران افراطي فوتبال هستند که تقريباً در مورد همه تيمها از شمال تا جنوب صدق مي کند. جايگاه اختصاصي اين عده در ورزشگاه ها دست گروه هاي جنايتکار و باندهاي تبهکارانه افتاده که از طريق همين سيستم هم باشگاه را کنترل و خواسته هاي خود را تحميل مي کنند.
بي گمان آنها به طور رايگان هم اين کار را انجام نمي دهند. منافع اقتصادي پشت دسيسه هاي اين قبيل گروهها پنهان شده اند و فوتبال امروز به ابزاري تبديل شده که ورزش آخرين هدف جستجو شده درآن به نظر مي رسد. پيامي که رؤساي اين باندها مي خواهند به باشگاه ها برسانند اين است: امروز ما تصميم گيرنده هستيم. همين و بس. افرادي که زياد به ورزشگاه هاي ايتاليا رفت و آمد دارند، خيلي خوب نحوه طبقه بندي شدن اين گروهها را در ورزشگاه ها مي دانند و فهميده اند که اين ويروس از کجا به همه ورزشگاه ها سرايت کرده است. دراين اماکن هرکاري مجاز است و روي دادن هيچ اتفاقي موجب شگفتي نخواهد بود.
تازه اين در شرايطي است که وزارت کشور ايتاليا از دو سال پيش سخت ترين شرايط را براي حضور افراد مشکوک در ورزشگاه ما در نظر گرفته ولي گويا حتي در صورت عدم حضور آنها هم همه چيز از بيرون توسط روساي باندها کنترل مي شود. حتي نحوه بليت فروشي هم از اين قاعده مستثنا نيست. اين خشونت امروز جنبه اقتصادي پيدا کرده و اکنون که منافع مالي هم به آن راه پيدا کرده اند، متوقف کردن آن امر ساده اي نخواهد بود.
به اندازه کافي بين تيمهاي حاضر در ليگ رقابت و دشمني ديرينه وجود دارد. بازيکنان تيمها بخصوص در اين روزهاي آخر فصل چشم ديدن يکديگر را ندارند. اتفاقي که براي توتي رخ داد و او را امروز به متهم رديف يک اخلاق در فوتبال ايتاليا تبديل کرده، شايد تنها يک تسويه حساب شخصي بين او و بالوتلي بود، ولي انعکاس و بازتاب آن درگيري روي سکوها شکل ديگري پيدا مي کند. توتي به گفته خودش اکنون تنهاترين مرد ايتالياست، ولي همه مي دانند که هواداران رم، مثل هواداران لاتزيو و در مجموع همه تيمها، هيچ حد و مرزي در راه تخريب رقيب نمي شناسند.
در شهرهاي ديگر بارها و بارها هواداران تيمها به خاطر همين شرايط جانشان را هم از دست داده اند، ولي فوتبال همراه با خشونت همچنان به زندگي خود ادامه مي دهد و به چشم اندازي خيلي دور شباهت دارد که لمس کردن آن ممکن نيست. فوتبال مدرن در اين سرزمين راه خود را هم گم کرده و جلسات گوناگوني که وزارتخانه ها براي کنترل اوضاع هر روز ترتيب مي دهند، شرايط را نمي توانند تغيير دهند. فوتبال ايتاليا پس از يک دوره آرامش ظاهري دوباره در همان مسير پيشين خود افتاده که زماني نه چندان دور محکوميت همه دنيا را به جان خريده بود. اتفاقهاي روزهاي اخير هشدارهايي جدي بودند که زنگ خطر را براي همه مسؤولان به صدا درآوردند.
با اين حال همچنان فقط بازيکنان و مربيان تيمها هستند که به خاطر وارد شدن به اين درگيريها و يا اظهارنظرهاي تند خود جريمه و مجازات مي شوند. اولتراس و هواداران افراطي در آرامش تمام روي سکوها به گانگستربازي مشغول هستند و از اين وضعيت بي حساب و کتاب نهايت استفاده را مي برند. براي پايان اين اغتشاش زماني تعريف نمي شود.
