پیروانی نمی‏ماند چون قول نمی‏دهد و حریفان را مثل کف دست نمی‏شناسد!

پانزدهم دي ماه سال 87 بود كه كميته تيم هاي ملي فوتبال خبر از انتخاب غلامحسين پيرواني براي تيم اميد داد؛ تيمي كه مدت هاست حضور در المپيك را تجربه نكرده و مربيان مختلف داخلي و خارجي در آن ناكام بودند.

به گزارش خبرنگار سرویس ورزشی «فردا» اين بار يك مربي بازيكن ساز با كارنامه اي قابل قبول انتخاب شد تا شايد المپيك لندن شاهد حضور فوتباليست هاي ايراني باشد؛ اما مشكلاتي پيش آمد. مشكلاتي كه هر روز بر ميزان آن افزوده شد و بسياري دلايل آن را اختلاف فدراسيون با كميته ملي المپيك عنوان كردند چرا كه هر يك خود را متولي تيم اميد مي دانستند.

بالاخره بعد از يك سال و درست در زماني كه مسئولان فدراسيون شايعه نارضايتي شاغلام و احتمال عدم تمديد قرارداد وي را به طور كامل رد كرده و از تعامل حرف مي زدند، پيرواني كه غزل خواندنش معروف است، غزل خداحافظي سر داد و عطاي كار در تيم اميد را به لقايش بخشيد اما ماجرا به همينجا ختم نشد.

مسئولان سازمان تربيت بدني و نمايندگان مجلس خواستار بازگشت مربي خوشنام شيرازي شدند و هيات رئيسه فدراسيون فوتبال نيز در مشهد جلسه اي در اين خصوص برگزار كردند و تمامي اعضا موافقت خود را با بازگشت پيرواني اعلام كردند؛ غير از يك نفر كه هميشه مي خندد!

هماني كه وقتي تمامي اعضاي هيات جلسه در مواجهه با انتقادهاي گسترده از افشين قطبي در تيم ملي راي به بركناري او دادند، مخالفت خود را اعلام كرد. البته قطبي هم ماندگار شد تا وقتي قول صعود به جام جهاني را داد و ما را حسرت به دل گذاشت، اين بار بگويد كه براي قهرماني در جام ملت ها قولي نداده و فقط براي رسيدن به آن تلاش مي كند! و البته 800 هزار دلار ناقابل بگيرد و پس از ناكامي احتمالي در جام ملت ها هم با لفاظي هاي خاص خود توپ را به زمين ديگر بيندازد. از كجا معلوم، ‌شايد بار ديگر برابر رئيسي ديگر بغض كرده و اشك‌هايش موجب ماندنش شود.

اما افسوس كه در اين بين، غلام پيرواني 200 ميليون تومان دريافت كند و بگويند براي سال بعد بايد كمتر بگيرد! شايد جرمش اين است كه براي صعود تيم اميد به المپيك قول نمي دهد و حريفان را مثل كف دست نمي شناسد و هر روز، به رنگ آن روز در نمي‌آيد.

در حالي كه مهدي تاج و عزيز محمدي مامور شدند پيرواني را به تيم اميد بازگردانند، كميته ملي المپيك نيز همه چيز را به فدراسيون واگذار كرد تا ديگر عامل اختلافات و مشكلات معرفي نشود. شاغلام هم تلويحا موافقت خود را اعلام كرد؛ اما كفاشيان از منتفي شدن دوباره بازگشت وي و آغاز مذاكرات با گزينه هاي ديگر داخلي و خارجي خبر داد!

اين روزها كه كفاشيان مدام تناقض‌گويي مي كند، گويا دست‌هايي در فدراسيون وجود دارد كه اتفاقات را طراحي مي‌كند. برخي بر اين باورند كه مديريت اخير در دستان كفاشيان نيست. گويا بايد از مرد كم سخن فدراسيون فوتبال هم يادي كرد كه اكنون در پس پرده نشسته است. او كه بدون هيچ سمت رسمي، در نشست‌هاي هيئت رئيسه حضور دارد كه البته در اين باره، در آينده نه چندان دور، اطلاعات بيشتري منتشر خواهيم كرد.

اين روزها حدس زدن نتايج فوتبال ما كار سختي نيست. بازي هاي آسيايي نزديك است و تيم اميد ما كه در يكسال اخير اردو و ديدارهاي تداركاتي مناسبي نداشت، امروز سرمربي هم ندارد. با اين حساب، اميدي به نتيجه گيري در اين مسابقات نيست. اميدواريم بعد از ناكامي در رسيدن به جام جهاني و تماشاي خنده برخي مسئولان، باز هم در حسرت المپيك نمانيم؛ اما انگار به چيزي نياز داريم، چيزي شبيه معجزه.